Γιώργος Νανούρης: «Θέλω να αισθάνομαι χρήσιμος μέσα από την τέχνη μου»

Φωτογραφίζει ο Ιωσήφ Αλεξιάδης
Γράφει ο Ιωάννης Μεκιάμης
Outfit Η&Μ

*Η φωτογράφιση έγινε στο Zampano και στο City Circus, Σαρρή 18, Αθήνα

Το θέατρο, η επιτυχία και οι προκλήσεις στο μικροσκόπιο του Γιώργου Νανούρη για τη νέα θεατρική σεζόν. 

H παράσταση “Κατερίνα”, γνωρίζει πολύ μεγάλη επιτυχία, εδώ και αρκετά χρόνια. Τι πιστεύεις πως έχει κάνει την παράσταση αυτή να ξεχωρίσει ; Ποιος είναι ο ρόλος της στη δική σου ζωή;
Η Κατερίνα επηρέασε, άλλαξε θα έλεγα τις ζωές μας. Είναι μια συνισταμένη παραγόντων που έκανε αυτή την παράσταση τόσο αγαπητή στο κοινό, αλλά στην πραγματικότητα νομίζω δε θα μάθουμε ποτέ ακριβώς τι συνέβη και έγινε όλο αυτό. Είναι ένα από αυτά τα μυστήρια του θεάτρου που το κάνουν τόσο γοητευτικό άλλωστε.

Τα έργα τα οποία επιλέγεις είτε να παίξεις, είτε να σκηνοθετήσεις, περνούν πάντα έντονα και δυνατά μηνύματα. Πιστεύεις πως είναι χρέος ενός ηθοποιού, μέσα από τη τέχνη του να αφυπνίζει το κοινό και να συμβάλει με αυτό τον τρόπο στην εξέλιξη προς το καλύτερο;
Έχει να κάνει με κάτι πολύ προσωπικό. Θέλω να αισθάνομαι χρήσιμος και αν μπορώ να το κάνω κάποιες φορές και μέσα από την τέχνη μου, ακόμα καλύτερα για μένα.

Με την ίδια άνεση εμφανίζεσαι επάνω στη σκηνή ως ηθοποιός, αλλά και πίσω από αυτή ως σκηνοθέτης. Έχεις σκεφτεί να αφιερωθείς, αποκλειστικά σε ένα από τα δύο;
Ιδανικά θα ήθελα να τα κάνω και τα δύο είτε εναλλάξ είτε ταυτόχρονα. Ο χρόνος θα δείξει. Σίγουρα όμως πλέον, θέλω όλο και περισσότερο να δημιουργώ τις δικές μου παραστάσεις, είτε συμμετέχοντας σε αυτές είτε όχι.

Είσαι ένας ηθοποιός αρκετά αγαπητός στο κοινό, που παράλληλα εισπράττεις εξαιρετικές κριτικές από τον τύπο και τους συναδέλφους σου. Πως αντιμετωπίζεις το γεγονός αυτό;
Αυτά είναι τα ωραία της δουλειάς μας. Προσπαθώ να τα αντιμετωπίζω πολύ ήρεμα και ψύχραιμα. Στωικά θα έλεγα. Φυσικά και παίρνω χαρά από όλο αυτό, είναι υπέροχο, αλλά ξέρω ότι όλα μπορούν να ανατραπούν ανά πάσα στιγμή. Μας το έχει δείξει άλλωστε αυτό η ίδια η ζωή τα τελευταία χρόνια. Προσπαθώ λοιπόν όσο μπορώ να κρατάω τις ισορροπίες μέσα μου.

Τί πιστεύεις πως χαρακτηρίζει έναν ηθοποιό καλό ή όχι, τί είναι αυτό που τον κάνει να ξεχωρίσει;
Δεν νομίζω ότι υπάρχει συγκεκριμένη απάντηση. Για κάθε έναν ισχύουν εντελώς διαφορετικά πράγματα. Κάθε καλλιτέχνης έχει τη δική του προσωπική πορεία. Ό,τι κι αν  είναι αυτό το ξεχωριστό που έχει ο καθένας όμως, θεωρώ πως χωρίς πολλή και σκληρή δουλειά δεν μπορείς να πας παρακάτω.

Έχεις αρκετά χρόνια να εμφανιστείς σε κάποια τηλεοπτική σειρά. Η τηλεόραση είναι κάτι το οποίο έχεις απορρίψει;
Αν έρθει κάτι που με αφορά καλλιτεχνικά δε θα πω όχι.

Έχεις συνεργαστεί με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού θεάτρου και της τέχνης. Ποιες από αυτές τις συνεργασίες ξεχωρίζεις;
Είμαι εξαιρετικά τυχερός σε αυτό. Κάθε μια συνεργασία για μένα είναι σπουδή, εμπειρία αλλά και άγχος και αγωνία. Προσπαθώ πάντα να φανώ αντάξιος της εμπιστοσύνης αυτών των ανθρώπων. Δεν θεωρώ τίποτα δεδομένο και για αυτό ακριβώς είμαι ευγνώμων που η ζωή μου τα έχει φέρει έτσι και μπορώ να συνεργάζομαι με όσους εκτιμώ και θαυμάζω.

Πολλοί καλλιτέχνες επικαλούνται τον έρωτα, ως κινητήριο δύναμη και ως πηγή έμπνευσης. Πιστεύεις πως όταν βιώνεις ένα τέτοιο συναίσθημα, με τη καθολική έννοια του, μέσω του αμοιβαίου έρωτα, σε επηρεάζει και σε εξελίσσει ως καλλιτέχνη;
Δεν μου έχει τύχει κάτι τέτοιο. Όταν δουλεύω βυθίζομαι σε αυτό που ετοιμάζω και δε με αφορά τίποτα άλλο.

Πως μεταφράζεις το γεγονός πως παρά τη κρίση και τη γενικότερη μείωση του budget, οι θεατρικές παραστάσεις που αναβαίνον κάθε χρόνο, είναι όλο και περισσότερες;
Αυτό συνέβαινε πάντα όλα τα χρόνια και πριν και κατα τη διάρκεια της κρίσης. Το θέατρο όμως είναι στο κύτταρό μας. Ζούμε στη χώρα που το γέννησε. Ο καθένας από εμάς προσπαθεί να βρει τρόπους  μέσα στη δυσκολία να ζήσει το όνειρό του. Δε βρίσκω κάτι μεμπτό σε αυτό.

Ποια είναι τα επόμενα σου σχέδια που θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μας ;

Η ΚΑΤΕΡΙΝΑ συνεχίζεται ως 21 Νοεμβρίου στο Νέο Θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου.

Παίζω με τη Ρούλα Πατεράκη στην παράσταση  «Ένας άνθρωπος επιστρέφει στην πατρίδα του πιστεύοντας ότι θα τον σκοτώσουν και τον σκοτώνουν» του T.S.Eliot σε σκηνοθεσία Ιόλης Ανδρεάδη στο Θέατρο Τέχνης από 4 Δεκεμβρίου.

Διασκευάζω και σκηνοθετώ  «Τα Παραμύθια του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν»  με τους Μαρία Ναυπλιώτου, Νίκο Κουρή, Λένα Παπαληγούρα και εμένα αλλά και τους μουσικούς της Καμεράτας υπό τη διεύθυνση του Παναγιώτη Βλάχου, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών από 26 Δεκεμβρίου για 7 παραστάσεις.

INSTAGRAM
FOLLOW DIDEE