Γεωργιάδη

Φιόνα Γεωργιάδη: «Η γενιά μας κέρδισε σε ελευθερία και πλουραλισμό αλλά χάνει σε βάθος και αρμονία»

Φωτογραφίζει ο Ιωσήφ Αλεξιάδης
Hair & Makeup Παναγιώτης Καρακάσης
Outfits H&M
Location Pi Athens Suites

Η Φιόνα Γεωργιάδη κάνει τον δικό της σύντομο απολογισμό και μιλά για προτεραιότητες, πρότυπα, ασφάλεια επιλογών και δημιουργία νέων στόχων. 

Μίλησε μας για όλα όσα κάνεις φέτος.
Φέτος, είχα την τύχη να συναντηθώ με πολύ έμπειρους συνεργάτες από το χώρο της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου. Από 16/1 θα υποδύομαι την «Τάνια» στη νέα οικογενειακή κωμωδία του ΑΝΤ1 «Μην Ψαρώνεις» με το Θοδωρή Αθερίδη και τη Μαρία Λεκάκη σκηνοθεσία Πιέρρου Ανδρακάκου.
Από τις αρχές της σεζόν, υποδύομαι την «Άννα» στην τηλεοπτική σειρά του Γ. Κυρίτση σε σκηνοθεσία του Χρ. Δήμα που προβάλλεται καθημερινά στο Open TV.
Στις αρχές Φεβρουαρίου θα έχω τη χαρά να υποδυθώ τη «Ρεβέκκα» στο σύγχρονο θεατρικό έργο «Η ζωή μου στην τέχνη» του Andrew Cowie σε σκηνοθεσία Θ. Βουρνά πλάι στο Δ. Γκοτσόπουλο και το Β. Σαλευρή. Ξεκινάμε 4/2 στο Θέατρο 104 στο Γκάζι και ανυπομονώ ήδη!

Η φάση που βρίσκεσαι τώρα επαγγελματικά και προσωπικά, σε κάνει να νιώθεις ολοκληρωμένη στο τέλος της μέρας;
Κοίτα, δεν είναι όλες οι ημέρες ίδιες και η ικανοποίηση είναι άλλοτε πιο άμεση και πληθωρική άλλοτε ζητά την πίστη και την υπομονή μου. Συνολικά αισθάνομαι γεμάτη και τολμώ με θάρρος να πω ότι όσο τριγυρνώ ανάμεσα σε θέατρα, στούντιο χορού, κλακέτες γυρισμάτων και μαθήματα φωνητικής νιώθω δημιουργία και ελευθερία.

Πως βλέπεις να εξελίσσονται τα πράγματα γύρω μας; Υπάρχουν καταστάσεις που σου δημιουργούν ασφάλειες και ανασφάλειες σε επαγγελματικό επίπεδο;
Σίγουρα η ζωή δεν παρέχει εγγυήσεις, σε κανέναν μας. Πόσο μάλλον σε ένα χώρο όπως ο καλλιτεχνικός και ένα επάγγελμα όπως του ηθοποιού. Θέλω να πω σε σύγκριση με μια υποθετική διαδρομή που θα μπορούσα να έχω ακολουθήσει, αυτή τη δικαστικής σταδιοδρομίας λόγω των νομικών μου σπουδών, σίγουρα παίρνω μεγαλύτερα ρίσκα και παρατηρώ ότι η σταθερότητα στα επαγγελματικά σε οδηγεί σε μια γρηγορότερη εξέλιξη και στα προσωπικά. Παρ’ όλα αυτά, ποτέ δεν βιαζόμουν ούτε να μεγαλώσω ούτε να επιτύχω ούτε να «μπω σε σειρά».

Αναζητώ- κατά το πλείστον με αισιοδοξία- την αλήθεια μου, τη γνήσια χαρά και διεκδικώ να νιώθω ασφάλεια μέσα από επιλογές που με εκφράζουν.

Πιστεύεις πως ακόμα δημιουργούνται ισχυρά πρότυπα στην ελληνική πραγματικότητα; Το κοινό μπορεί να ταυτιστεί και να «λατρέψει» πρόσωπα της επικαιρότητας όπως έκανε παλαιότερα;
Νομίζω ότι η τηλεόραση είχε ανέκαθεν δύναμη να αναδείξει πρόσωπα με τα οποία το κοινό ταυτιζόταν σε μεγάλο βαθμό. Σήμερα, το διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι πολύ πιο διαδεδομένα οπότε τα πρότυπα δημιουργούνται κυρίως μέσω αυτών. Τα ριάλιτι έχουν επίσης κερδίσει πλέον το σύγχρονο θεατή και μέσω αυτών αναδεικνύονται τα πρόσωπα που «λατρεύονται». Ομολογώ ότι μου κάνει εντύπωση το γεγονός αυτό.

Κάνοντας έναν σύντομο απολογισμό, τί έχεις αποκομίσει από τον χώρο όλα αυτά τα χρόνια;
Δεν είμαι περισσότερα από 2,5 χρόνια στην Ελλάδα και μπορώ να πω ότι έχω σταθεί τυχερή στις ευκαιρίες που μου έχουν ήδη δοθεί. Ο κινηματογράφος ήταν έως τώρα η δυνατότερη εμπειρία που έχω από το χώρο, καθ’ ότι με σκηνοθέτη το Ν. Πέρακη και συμπρωταγωνιστή τον Κ. Μαρκουλάκη βίωσα την ελευθερία που ορέγεται ένας ηθοποιός όταν διαβάζει ένα σενάριο και θέλει να το εξιστορήσει. Στην Αμερική δεν σταμάτησα να παίζω θέατρο, τώρα ανυπομονώ να συμβεί το ίδιο και στην Αθήνα, γιατί έχω πλέον συνειδητοποιήσει ότι το θέατρο μού είναι, με έναν τρόπο, απαραίτητο.

Άλλαξε κάτι από τα αρχικά επαγγελματικά σου σχέδια; Η πορεία σου μέχρι τώρα είναι αυτή που είχες φανταστεί;
Δεν έχω συγκεκριμένα σχέδια ούτε είχα όταν πήγα στη Νέα Υόρκη για να σπουδάσω. Έχω στόχους και συνεργασίες που θα ήθελα να ζήσω αλλά και έργα που αγαπώ. Θεωρώ ότι έως τώρα όλα έχουν πάει καλά και αναμένω και καλύτερα. Είμαι ακόμα στην πολύ αρχή της πορείας μου και έχω τιμηθεί με αρκετούς πρωταγωνιστικούς ρόλους. Το θέατρο μού ασκεί μάλλον τη μεγαλύτερη γοητεία όποτε αυτό είναι που φαντάζομαι πιο έντονα.

Έχεις απορρίψει προτάσεις που θεώρησες πως θα αποδυναμώσουν την ποιότητα της δικής σου συνολικής δουλειάς;
Έχω αρνηθεί προτάσεις που θεωρούσα ότι ο τρόπος, με τον οποίο θα τις υποστήριζα, θα αποδυνάμωνε την ποιότητα της δουλειάς μου. Θυμάμαι τις καθηγήτριες μου στη δραματική σχολή της Uta Hagen στη Νέα Υόρκη να μου εξηγούν ότι με την εμπειρία και τα χρόνια εξάσκησης αναγνωρίζεις γρηγορότερα ποιους ρόλους θα αναδείξεις και θα σε αναδείξουν όπως και με ποιους συνεργάτες έχετε κοινό κώδικα και φιλοσοφία, χωρίς βέβαια αυτό να είναι απόλυτο. Τα λάθη όπως και οι ευχάριστες εκπλήξεις είναι κομμάτι της δουλειάς όπως και της ζωής.

Δίνεις «προτεραιότητες» πλέον που δεν έδινες παλαιότερα στη ροή της ημέρας σου; Προτεραιότητες που αφορούν την προσωπική σου ζωή.
Επειδή πλέον έχω μεγαλύτερη συνείδηση του τί με κάνει χαρούμενη και τί όχι, επιδιώκω να δίνω προτεραιότητα στις πηγές χαράς και μάλιστα με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα από ό,τι στο παρελθόν. Αλλά και πάλι, λίγο ή πολύ, το πρόγραμμα καθορίζεται από τις υποχρεώσεις, οπότε άλλοτε μεγαλώνει και άλλοτε λιγοστεύει ο προσωπικός χρόνος. Ευτυχώς αγαπάω τη δουλειά μου όποτε δεν έχω μεγάλα διλήμματα στο θέμα των προτεραιοτήτων. Πάντως, μεγαλώνοντας, συνειδητοποιώ όλο και πιο πολύ, το πόσο αναγκαίος είναι τελικά αυτός ο προσωπικός χρόνος και για τη λειτουργικότητα μου και την απόδοση μου στις υποχρεώσεις αλλά και για την έμπνευση που βιώνω συνολικά στη ζωή.

Υπάρχει ποιότητα και καλή αισθητική σήμερα;
Κάθε εποχή έχει τη δική της αισθητική. Κατά τη γνώμη μου σήμερα είναι ίσως λίγο πιο δυσεύρετη από ό,τι στη γενιά των γονιών μας. Εμείς κερδίσαμε σε ελευθερία, πλουραλισμό και δυνατότητα επιλογής αλλά νομίζω χάσαμε σε βάθος και αρμονία.

Τί σου έχει λείψει;
Ένα παγωτό μηχανής!

Επιδιώκεις την αποδοχή;
Αν και δεν το κάνω πάντοτε συνειδητά, υποσυνείδητα θεωρώ ότι, όπως όλοι μας, έτσι και εγώ τη χρειαζόμαι- για να ζήσω και για να «ανθίσω». Δεν την εκβιάζω όμως, αντιθέτως την διεκδικώ ώστε να φτάνει σε μένα μόνον όταν οι συνθήκες το επιτρέπουν να συμβεί με αυθεντικότητα και ελευθέρα βούληση. Όχι για κανένα άλλο λόγο αλλά γιατί μόνον έτσι την απολαμβάνω πραγματικά και έχει ουσιαστική αξία για την προσωπική μου ολοκλήρωση. Οι άνθρωποι (φαντάσου πόσο μάλλον οι ηθοποιοί) μαθαίνουμε να αντέχουμε να ζούμε χωρίς αυτήν και κατ’ εμέ αυτό σε μαθαίνει να στηρίζεσαι στα δικά σου «φτερά». Απλώς όταν έχεις νιώσει την αποδοχή αυτού που όντως είσαι και αυτού που θέλεις να γίνεις, ξέρεις ότι είναι μια στιγμή που ένα μικρό θαύμα συμβαίνει επί γης.


Ευχαριστούμε θερμά το Pi Athens Suites για τη φιλοξενία. 

DIDEE MAGAZINE

Η υψηλή αισθητική στη σύγχρονη ζωή της πόλης.

More Stories
ουίσκι
Η συλλογή με τις πιο σπάνιες ετικέτες ουίσκι, βγαίνει σε δημοπρασία το 2020