MARY AND ME

Mary and The Neverending Forevers

Μεγαλειώδες και αναπάντητο το ερώτημα του έρωτα που δεν έχει τελειωμό. Τι είναι έρωτας; Τι είναι αγάπη; Τι είναι πάθος; Πόσο κρατάει; Τι θα γίνει αν στον έναν από του δυο εξαφανιστεί το συναίσθημα που σε κρατάει κολλημένο σαν άλλο χταπόδι βεντουζωμένο πάνω στον βράχο; Πόση αλήθεια χωράει ένα ζευγάρι με το πέρασμα των χρόνων;

Mary and The Sound of Silence

Ησυχία. Ανοίγω την πόρτα του ταξί και λεω στον οδηγό να με κατεβάσει Τσιμισκή. Είμαι 22 χρονών, τελευταία χρονιά ως φοιτήτρια στη Θεσσαλονίκη. Ο ταξιτζής ακούει έναν ελληνικό σταθμό στο ραδιόφωνο και εκείνη τη στιγμή παίζει ένα τραγούδι της Τσαλιγοπούλου. Έχει κίνηση και εγώ έχω κολλήσει το πρόσωπο μου στο τζάμι παρατηρώντας όλους αυτούς τους

Mary and The Stevie Wondrous Superstitions

*Ντριν Ντριν* –Hit 88,9, παρακαλώ; -Μαίρη, καλημέρα! Είπες ότι σε λίγο θα μιλήσεις για τα κουκούτσια του καρπουζιού. Είσαι σίγουρη ότι είναι οκ αν τα καταπιούμε; Η μητέρα μου λεει ότι αν καταπιείς τα κουκούτσια του καρπουζιού, θα φυτρώσει ένα μεγάλο καρπούζι στο στομάχι σου. -Πόσο χρονών είσαι; -32. -Μωρέ δεν νομίζω να πάθεις κάτι,

Mary and The Stomach Butterflies #diplis

Μουσική δυνατά και πεταμένα ρούχα παντού. Ένα ποτήρι κρασί στον πάγκο της κουζίνας και το κινητό να κάνει γκλινγκ γκλινγκ, είναι οι φίλες σου που θέλουν να μάθουν τι θα φορέσεις. Είναι επίσης αυτές που σου λένε «πες που θα είσαι να έρθω να σε πάρω αν δεν περνάς καλά» και εσύ γελάς αλλά μέσα

Η Μαίρη, η Κλαίρη και το Timing

Ο χρόνος. Όλα λειτουργούν περίεργα γύρω του. Το σύμπαν, οι πλανήτες, οι δορυφόροι, τα ηλεκτρόνια, η σχετικότητα, η μη σχετικότητα, τα σωματίδια, η γύρη, οι πεταλούδες, οι άνθρωποι, η ζωή μου, η ζωή σου. Κατηγορούμε τον χρόνο για την κακή συγκυρία και τον ευγνωμονούμε για τα ελέη του. «Χώρισα», μου λέει μια φίλη ενώ εξομολογείτε

Mary and #FuckDarwin

Πολλές μέρες ξυπνάω με νεύρα. Νεύρα γιατί νιώθω ότι δεν καταλαβαίνω τον κόσμο. Δεν καταλαβαίνω πως σκέφτεται, πως κινείται, τις αποφάσεις του, τα λόγια του, τον τρόπο που μεγάλωσε, τις ηθικές του, τις παρορμήσεις του, την κριτική του σκέψη και την αναθεματισμένη λογική του που μπορεί να τον κάνει από την μια στιγμή στην άλλη

Mary and The Beauty Of Lost Panties

Ο ονειροκρίτης λεει πως αν δεις λερωμένο εσώρουχο στον ύπνο σου, τότε θα αποκαλυφθεί κάποιο μυστικό σου και θα βρεθείς σε διαπληκτισμό με κοντινά πρόσωπα. Αν πάλι δεις λευκό εσώρουχο, τότε ο προετοιμάσου για μια εποχή καταξίωσης. Η περίπτωση του να μην έχει συμβεί τίποτα από τα παραπάνω αλλά κάποιο συμπαντικό φαινόμενο με πρωταγωνιστή ένα

Mary the Explorer (eat your heart out Dora)

Όλα τα παιδιά της ηλικίας μου, οι 30 plus, μεγαλώσαμε με μια πεποίθηση που δεν ήταν δική μας. Από αυτές που πάνε πακέτο με τις προηγούμενες γενιές και μας φυτρώνουν οι γονείς μας, που και εκείνοι με την σειρά τους την κληρονόμησαν από τους δικούς τους γονείς. Είναι το γνωστό και μη εξαιρετέο: «Να βρεις

Mary and The Wunderbar Episode

Καθισμένοι στο μπαρ (07.30 το πρωί) ο Αλέξανδρος, μιλώντας για την ζωή στο Βερολίνο, μου είπε πως έχει την αίσθηση ότι οι Γερμανοί βρίσκονται στη μέση μιας λίμνης. Άνθρωποι μέτριας ταχύτητας, συγκροτημένοι, σταθεροί, δύσκολοι και ξενέρωτοι. Δεν βουλιάζουν ποτέ, αλλά ταυτόχρονα δεν βγάζουν το κεφάλι τους από την λίμνη για να τους τυφλώσει λιγάκι ο

There Will Be Blood-y Mary

Claire Underwood: We are murderers. Frank Underwood: Νο. We are survivors. Πόσο μικρός διάλογος και πόσα αμέτρητα ερωτήματα κρύβει. Ποιος μπορεί να ξεχωρίσει με ευκολία την διαφορά του καλού από το κακό; Ποιος από όλους εμάς μπορεί να μιλήσει για καλοσύνη και βαρβαρότητα; Ποιος μπορεί να κρίνει τις πράξεις του συναδέλφου του, του συντρόφου του

Mary and The Restless Athenian Nights

Αξέχαστη θα μου μείνει εκείνη η βραδιά. Το πρώτο μεγάλο ξενύχτι το έκανα με τους γονείς μου στο Διογένης Παλλάς. Εκατομμύρια έτη φωτός πίσω,  δεύτερο τραπέζι πίστα -μάλλον δεν μας χώνευε ο μετρ- και εγώ ντυμένη με ένα μωβ βελουτέ φόρεμα και μια στέκα από αυτές που σε πονάνε τα αυτιά σου μετά. Πρώτο πιάτο

Η Μαίρη και το Μπυράκι

Η μέρα ξεκίνησε με πολλή πείνα. Έψαχνα απεγνωσμένα να βρω το μπολάκι με το όνομα μου, «Μπυράκι», αλλά για κάποιο λόγο δεν τα κατάφερνα. Ξερίζωσα κάτι φυτά, έκανα σλάλομ σε μια κουρτίνα και προσγειώθηκα στο τραπέζι του σαλονιού, σπάζοντας ένα μικρό βαζάκι. Με τρόμο και λατρεία ταυτόχρονα, είδα ότι μέσα από το βαζάκι πετάχτηκαν κάτι καρδουλωτά

Dear Mary

Γνώρισα τον Παύλο το 2002 στα ΤΕΙ Θεσσαλονίκης, χρονιά που ο Justin Timberlake είχε κυκλοφορήσει το πρώτο σόλο άλμπουμ του. Αγαπηθήκαμε αληθινά και άρρωστα, είμαστε τόσο διαφορετικοί χαρακτήρες. Φίλος ζωής. Έχω να τον δω πέντε χρόνια. Την Τετάρτη το βράδυ, όχι μια τόσο καλή μέρα για μένα και αφού είχα αποφασίσει ότι δεν θα έβγαζα

Mary and The Shitlist

Σε όλη μου την ζωή, σε όλες μου τις εκπομπές -ραδιοφωνικές και μη, σε όλους τους χωρισμούς φίλων και τις δύσκολες φάσεις, ακόμα και στις καλές στιγμές που μύριζε αισιοδοξία ο αέρας, έλεγα πάντα ένα πράγμα: «Οι μικρές χαρές της ζωής έχουν σημασία» ή «Βάλε τους μικρούς σου στόχους και καν’ τους πραγματικότητα, ακόμα κι

Mary and the Horny Horns

Θέλω ντράμς να βαράνε, πυροτεχνήματα να σκάνε, παλαμάκια να ακούγονται, γιατί… ΝΑΙ ΝΑΙ και ΝΑΙ, ήρθε αυτή η μεγάλη στιγμή! Σταματήστε να τρώτε τα νύχια σας από αγωνία, με πείσατε, θα μιλήσω για το κέρατο. Μέσα στον μήνα που πέρασε έλαβα τέσσερα μηνύματα από πιστούς ακόλουθους του Mary and Me, οι οποίοι ζητούσαν να μιλήσω
INSTAGRAM
FOLLOW DIDEE