Γιάννης Ποιμενίδης: «Είμαστε όντα ατελή, μονίμως αναζητούμε αυτό που δεν έχουμε»

Φωτογραφίζει η Αγγελική Καλαμαρά
MUAH Ηλιάνα Μαυροειδάκου
Location 47 Luxury Suites Athens

Ο Γιάννης Ποιμενίδης μιλά για εξέλιξη και ολοκλήρωση και ονειρεύεται την επόμενη 5ετία του με αγάπη, μουσικές και φως.

Μίλησε μας για όλα όσα κάνεις φέτος…
Φέτος μου δόθηκε η ευκαιρία να βρεθώ σε μία παράσταση που αγάπησα από την πρώτη στιγμή από την πρώτη πρόβα. Ερωτευμένος Σαίξπηρ σε σκηνοθεσία του Γιάννη Κακλέα στον ελληνικό κόσμο. Παράλληλα συμμετείχα για μερικά επεισόδια στην καθημερινή σειρά του ΣΚΑΪ Όσο έχω εσένα.

Η φάση που βρίσκεσαι τώρα επαγγελματικά και προσωπικά, σε κάνει να νιώθεις ολοκληρωμένος στο τέλος της μέρας;
Η φύση μας παίζει καθοριστικό ρόλο σε αυτό. Είμαστε όντα ατελή, μονίμως αναζητούμε αυτό που δεν έχουμε. Ακόμη και όταν το αποκτήσουμε προκύπτουν νέες ανάγκες, νέα θέλω. Πιστεύω πως η ολοκλήρωση είναι επιλογή. Συνειδητή επιλογή. Επιλέγω λοιπόν να νιώθω ολοκληρωμένος όχι όμως βολεμένος συνεχίζω να θέλω να εξελίσσομαι, να βελτιώνομαι σε κάθε τομέα.

Άλλαξε κάτι από τα αρχικά επαγγελματικά σου σχέδια; Η πορεία σου μέχρι τώρα είναι αυτή που είχες φανταστεί;
Δεν είχα ποτέ επαγγελματικά σχέδια ούτε είχα φανταστεί κάποια συγκεκριμένη πορεία. Έκανα και συνεχίζω να κάνω αυτό που αγαπώ. Το ότι η αγαπημένη μου ασχολία είναι πλέον το επάγγελμά μου με κάνει εξαιρετικά ευτυχισμένο.

Τί πιστεύεις πως χαρακτηρίζει έναν ηθοποιό καλό ή όχι, τί είναι αυτό που τον κάνει να ξεχωρίσει;
Θεωρώ πως το πιο σημαντικό εργαλείο για έναν ηθοποιό είναι να καταφέρει να συντηρήσει το παιδί που έχει μέσα του. Ένα παιδί αφουγκράζεται, ακούει, είναι πάντα πρόθυμο να γίνει μέρος μιας ιστορίας και όχι να την καπελώσει, να την καπηλευτεί. Το παιδί δεν σχολιάζει, συμμετέχει με όλο του το είναι.

Στην τωρινή σου καθημερινότητα και με τον προγραμματισμό που λαμβάνουμε όλοι αναγκαστικά, υποκύπτεις στο χάος;
Δεν συνηθίζω να προγραμματίζω, μπορώ να πω ότι είμαι περισσότερο συμφιλιωμένος με το χάος από ότι με το πρόγραμμα και την τάξη. Νιώθω οικεία με τη γλυκιά αταξία και αντιλαμβάνομαι ότι είναι απαραίτητη για να επιτευχθεί αρμονία, ισορροπία.

Ποια είναι η εικόνα μέσα από στη ρουτίνα της καθημερινότητάς σου που σου δημιουργεί ασφάλεια;
Ο άνθρωπός μου.

Πως θα χαρακτήριζες τον καλλιτεχνικό χώρο στην Ελλάδα και εντός υποκριτικής και εκτός.
Πολύ ενεργό και δημιουργικό. Βλέπω γύρω μου ανθρώπους με έμπνευση που συζητούν για τις ιδέες τους, ελεύθερα μυαλά που είναι αποφασισμένα να δημιουργήσουν κόντρα σε οτιδήποτε μπορεί να αποτελέσει φρένο ή εμπόδιο.

Τις μέρες που ζούμε, πολλοί υποστηρίζουν ότι η τέχνη είναι πολυτέλεια. Κάποιοι άλλοι πάλι μιλούν για αναγκαιότητα…
Ειδικά στις μέρες που διανύουμε η τέχνη είναι στήριγμα, μπορεί να μην ταΐζει το στομάχι, ταΐζει όμως την ψυχή.

«Η τέχνη παρηγορεί, λυτρώνει, εξυψώνει, εκπαιδεύει και φωτίζει. Ειδικά στις μέρες μας έχουμε ανάγκη από φως»

Τι σου έχει λείψει;
Ο ήλιος και η ζεστασιά του Αυγούστου.

Πως βλέπεις την επόμενη 5ετία για σένα, πως την ονειρεύεσαι;
Με αγάπη, φως και μουσικές.

Your email address will not be published. Required fields are marked *

INSTAGRAM
FOLLOW DIDEE