Ορέστης Καρύδας: Όλα ξεκινούν από τη φύση μας

Συνέντευξη: Φένια Ζάννη
Φωτογράφιση: Αγγελική Καλαμαρά

Ηθοποιός, χορευτής, ενώ ασχολείται παράλληλα και με τη συγγραφή. Με λίγα λόγια είναι από εκείνες τις «καλλιτεχνικές φλέβες» που δεν μπορούν να μείνουν άπραγες ούτε στιγμή. Στα 27 του χρόνια έχει σπουδές στη δραματική σχολή «Θέατρο Τέχνης-Κάρολος Κουν» αλλά και στο τμήμα Ιστορίας και Θεωρίας της Τέχνης της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών Αθήνας. Έχει επίσης σπουδάσει τραγούδι και χορό μετρώντας ήδη πολλές και σημαντικές συνεργασίες. Ως πολυπράγμων, αυτό το διάστημα προετοιμάζει μια έκθεση στο Metamatic TAF, ένα μιούζικαλ στο οποίο και πρωταγωνιστεί, όπως επίσης και την παράσταση «Παραβάν» στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών.

IMG_1475-2

Ασχολείσαι με την υποκριτική, το χορό, τη χορογραφία και με τη συγγραφή. Πότε κατάλαβες ότι είσαι καλλιτεχνική φύση;
Ασχολούμαι με οποιαδήποτε μορφή καλλιτεχνικής έκφρασης, που είναι ικανή κάθε φορά να εκφράσει μια προσωπική μου επιθυμία. Αντιλαμβάνομαι την τέχνη σαν ένα υποσυνείδητο μωσαϊκό από λόγο, κίνηση, ήχο και εικόνα. Οι λέξεις γίνονται λόγος ή παραμένουν λέξεις, η κίνηση μετατρέπεται σε ακινησία και επιστρέφει στην προηγούμενή της μορφή, ο ήχος μουσική και αντίστροφα, η εικόνα σώμα και πάλι εικόνα. Πάνω απ’ όλα όμως είναι η φύση. Αυτή σε τοποθετεί στα πράγματα και αυτή σου ορίζει τις σταθερές σου. Η ροή, η αρμονία. Από εκεί ξεκινάνε όλα. Και εγώ άρχισα να καταλαβαίνω ότι έχω ανάγκη να ανήκω στην οικογένεια της τέχνης από τότε που ξεκίνησα να ανακαλύπτω τη φύση μου. Το σώμα δηλαδή, την ψυχή και το μυαλό μου, με τις ανάγκες τους.

Έχοντας ασχοληθεί με το παιδικό κοινό, θεωρείς πως το να απευθύνεσαι σε παιδιά είναι κάτι εύκολο ή δύσκολο; Σε σχέση με το ενήλικο κοινό, ποιο θεωρείς πιο δύσκολο;
Το να απευθύνεσαι, είναι γενικότερα δύσκολο, το να εκτίθεσαι. Αλλά είναι μια συνήθεια κι όταν καταφέρνεις να ελέγξεις τα εκφραστικά σου μέσα, η έκθεση γίνεται ένα πανέμορφο παιχνίδι. Το παιδικό κοινό δεν θα το έλεγα απλώς δύσκολο. Είναι ένα συγκεκριμένο και πολύ ειδικό κοινό. Είναι αγνό, με ελάχιστα βιώματα και είσαι υποχρεωμένος να του μεταφέρεις σημαντικές πληροφορίες που ίσως δεν τις έχει ακούσει ξανά ποτέ. Να του δηλώσεις ποια είναι η τέχνη του θεάτρου και να το πείσεις πως όλο αυτό που συμβαίνει εκεί επάνω είναι φυσιολογικό, πως είναι μια μορφή έκφρασης αναγκαία για την εξέλιξη της ανθρώπινης ψυχής. Όλο αυτό έχει μεγάλη ευθύνη και το έχω ξαναπεί. Τουλάχιστον έτσι αισθάνομαι εγώ.

Ποιος από τους ρόλους που έχεις ενσαρκώσει μέχρι στιγμής, θεωρείς ότι σου έμαθε πράγματα;
Κάθε ρόλος μου μαθαίνει και κάτι. Άλλος περισσότερο, άλλος λιγότερο. Άλλα είναι και κάποιοι ρόλοι που σου αναστατώνουν τη ζωή. Που κοιμάσαι και ξυπνάς με τη σκέψη τους. Που ζεις μόνο για τη στιγμή που θα βρεθείς στη σκηνή μαζί τους, αντιμέτωπος με τον εαυτό σου και μετά όλα θα έχουν τελειώσει και θα φαίνονται μάταια. Μακάρι να είχα στο βιογραφικό μου περισσότερους για να μην ξέρω ποιον να διαλέξω. Αλλά, δεν είναι μόνο οι ρόλοι, σαν μικρές προσωπικές ιστορίες, που σε οδηγούν κάπου. Είναι οι άνθρωποι που σε κατευθύνουν σε αυτούς. Κι αν πρέπει να πω κάποιον, χωρίς φυσικά να θέλω να αδικήσω κανέναν – γιατί όλοι οι σκηνοθέτες που έχω συνεργαστεί με έχουν βοηθήσει με τον τρόπο τους – θα έλεγα τον Γιάννη Σκουρλέτη και την Ηλέκτρα Ελληνικιώτη με την ομάδα τους bijoux de kant, που μου έδωσαν την ευκαιρία να ενσαρκώσω έναν υπέροχο ρόλο στο Elle του Jean Genet και με οδήγησαν στην υποψηφιότητα πρωτοεμφανιζόμενου ηθοποιού στα βραβεία Κάρολος Κουν το 2015. Ναι, οι άνθρωποι αυτοί αισθάνομαι πως μου έμαθαν. Με πήγαν ένα μικρό βήμα παρακάτω.

Untitled-1 (2)IMG_1496

Αυτό τον καιρό διοργανώνεις μια έκθεση εικαστικών στο χώρο του Metamatic TAF. Τι περιλαμβάνει αυτή η έκθεση;
Ναι, είναι και αυτό. Η έκθεση αυτή είναι μία ιδέα που έχω αγαπήσει πολύ. Ο τίτλος της είναι “Εστίες Φύσης: περί εστίασης της φύσεως και άλλων λοιπών φυσικών παραγόντων” και είναι μια προσπάθεια επαναπροσδιορισμού της έννοιας της φύσης που αναπτύσσεται στο αστικό περιβάλλον αλλά και του ανθρώπου, σώμα-φύση, ως αναπόσπαστο κομμάτι του. Πρόκειται για μια συνάντηση 12 καλλιτεχνών από ετερόκλητα πεδία δράσης, αναπαραστατικών και παραστατικών τεχνών, η οποία οργανώνει μια πολυμορφική συνομιλία που αναπτύσσεται στους χώρους του Metamatic TAF και περιλαμβάνει side specific και new media εγκαταστάσεις, ζωγραφικά και γλυπτικά έργα. Οι καλλιτέχνες που πραγματοποιούν όλο αυτό είναι οι εικαστικοί Άννα Τζώρτζη, Γιάννης Σωτηρίου, Κατερίνα Σωτηρίου, Κατερίνα Χάρου, Μαριλίζα Rendl, Εμμανουήλ Χουσάκος, Μαρία Ανδρικοπούλου, Θάλεια Γκατζούλη, ο ηθοποιός και εικαστικός Ασήμης Αλεξίου, εγώ, οι φωτογράφοι Νικόλας Μάστορας και Αγγελική Καλαμαρά και ο μουσικός Δημήτρης Δήμας. Άνθρωποι που εκτιμώ ιδιαίτερα και που τους ευχαριστώ για όλο αυτό. Τα εγκαίνια της έκθεσης είναι 22/9 και θα διαρκέσει μέχρι 16/10.

Η παράσταση του «Μικρού Πρίγκιπα» θα ανέβει για πρώτη φορά με τη μορφή μιούζικαλ κι εσύ θα είσαι ο πρωταγωνιστής. Πες μας λίγα λόγια σχετικά με την παράσταση.
Είναι ένα έργο και ένας ρόλος που περίμενα πολύ να έρθει στη ζωή μου. Είναι κείμενο που σε οδηγεί μόνο στο ψυχικό και πνευματικό φως. Και όχι μόνο ήρθε, αλλά και σε μορφή μιούζικαλ. Ένα είδος θεάτρου που αγαπώ πολύ και που με ιντριγκάρει ιδιαιτέρως. Η Μαριάννα Τόλη, απόλυτη γνώστης αυτού, με την μεγάλη πορεία της στο χώρο του μιούζικαλ και του θεάτρου για παιδιά, σκηνοθετεί ένα θέαμα υπερπαραγωγή. Έχει αντιμετωπίσει με απόλυτο σεβασμό το εμβληματικό αυτό παραμύθι του Εξυπερί, προβάλλοντας με μαεστρία τα νοήματα και τους συμβολισμούς του. Θα είναι μια παράσταση με πολλή μουσική, χορό και τραγούδι. Την μουσική ενορχήστρωση και διδασκαλία έχει αναλάβει ο Αλέκος Μπαζάνης, τις χορογραφίες ο Αλέξανδρος Κουζίτσκιν τα σκηνικά ο Γιώργος Γαβαλάς, τα κουστούμια ο Μιχάλης Σδούγκος, τους φωτισμούς η Ελευθερία Ντεκώ, τις ειδικές κατασκευές η Δήμητρα Καίσαρη και βέβαια αυτός ο υπέροχος δωδεκαμελής θίασος: η Αντιγόνη Ψυχράμη, η Άννα Φιλιππάκη, η Άντεια Ολυμπίου, ο Σωκράτης Μαιδώνης, ο Σταύρος Βόλκος, ο Βαγγέλης Κρανιώτης, η Κέλη Γιακουμάκη, η Μαρία Δελετζέ, ο Γιάννης Πλιάκης, η Δήμητρα Γιακουμόγλου, η Βερονίκη Κυρακοπούλου και ο Γιώργος Βούντας, που μαζί με την Μαριάννα Τόλη με έβαλαν τόσο γρήγορα στην οικογένειά τους κι εγώ εκείνους στην καρδιά μου. Η παράσταση θα ξεκινήσει στην αρχή της επόμενης σεζόν στο Θέατρο Βασιλάκου.

Φέτος θα αναμιχθείς και στο Φεστιβάλ Αθηνών με την παράσταση «Παραβάν» του Ζαν Ζενέ. Μίλησέ μας γι’ αυτή σου την εμπειρία.
Το μνημειώδες αυτό έργο του Genet, τα «Παραβάν», παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα σε σκηνοθεσία αυτού του υπέροχου τύπου που ακούει στο όνομα Δαμιανός Κωσταντινίδης. Είναι ένα καταγγελτικό, ακραίο, σάρκινο έργο, το οποίο γράφτηκε κατά την περίοδο της αποικιοκρατίας της Αλγερίας. Γραμμένο το 1966, είχε προκαλέσει τρομερή δυσφορία τόσο στους συντηρητικούς, όσο και τους προοδευτικούς κύκλους της εποχής, καθώς ο Genet χρησιμοποίησε τη γαλλική εισβολή στην Αλγερία για να ανατρέψει τα πρότυπα του ηρωισμού, της ηθικής και της στράτευσης. Στην παράσταση, ενσαρκώνω τον λοχία, εν ονόματι ”Μαραφετέν”, όνομα που πηγάζει απ’ το μαραφέτι κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε. Ένα χαρακτήρα ισχυρό, που αντλεί τη δύναμή του απ’ την εικόνα και την ομορφιά του, αλαζόνα και νάρκισσο και την ίδια στιγμή τόσο εύθραυστο, ανασφαλή και τρυφερό, έρμαιο της εικόνας που χτίζουν οι άλλοι για εκείνον. Η παράσταση ανεβαίνει 30 Ιουλίου στον χώρο Δ της Πειραιώς 260 με την Δήμητρα Χατούπη να πρωταγωνιστεί. Την επιμέλεια της μετάφρασης έχει αναλάβει η Δήμητρα Κονδυλάκη, τα σκηνικά και τα κουστούμια ο Αντώνης Δαγκλίδης, τους φωτισμούς η Ελευθερία Ντεκώ, τη μουσική ο Κωστής Βοζίκης, την κίνηση η Ίρις Νικολάου και παίζουν με σειρά εμφάνισης οι: Δήμητρα Χατούπη, Χρήστος Παπαδόπουλος, Έλλη Μερκούρη, Δέσποινα Σαραφείδου, Ρεββέκα Τσιλιγκαρίδου, Λεωνίδας Μαράκης, Κίμων Κουρής, Ιωσήφ Ιωσιφίδης, Στέλλα Βογιατζάκη, Αγγελική Λεμονή, Θύμιος Κούκιος, Ανδρέας Κανελλόπουλος, Φώτης Λαζάρου, Λευτέρης Παπακώστας.

IMG_1677IMG_1698

Αν σου ζητούσα να βάλεις σε σειρά προτεραιότητας όλα όσα θα ήθελες να κάνεις ή που ήδη κάνεις, πώς θα διαμορφωνόταν το top 5;
Δουλειά: πρόβες, διάβασμα, γυμναστική δηλαδή – Έρωτας – Οικογένεια – Φίλοι – Θάλασσα

Η απόλυτη χαλάρωση πώς πιστεύεις ορίζεται;
Στη Δύση του ήλιου, να ακούγεται μουσική απ’ το πικάπ και να είμαι ερωτευμένος, πίνοντας εσπρέσσο σε βιεννέζικο πορσελάνινο φλιτζάνι καθισμένος στον καναπέ, με τον Καρλίτο (σκύλος) αγκαλιά.

Τι είδους παραστάσεις προτιμάς εσύ να παρακολουθείς;
Παραστάσεις χορού, αρχαίου δράματος και παραστάσεις που δεν προσπαθούν καθόλου να είναι παραστάσεις.

Είσαι ευχαριστημένος από την μέχρι τώρα επαγγελματική σου πορεία;
Απόλυτα. Εάν έλεγα όχι, θα ήμουν αγνώμων. Ευχαριστώ την θεϊκή αυτή δύναμη που με κρατάει ζωντανό, υγιή, δημιουργικό και που έχω δουλειά. Ξέρεις πολύ καλά τι συμβαίνει εκεί έξω. Εάν έλεγα όχι θα έπεφτε φωτιά να με κάψει.

Έχεις κάποιο τρελό όνειρο που θα ήθελες να πραγματοποιήσεις;
Να έχω μια δική μου γκαλερί, έναν χώρο τέχνης που θα πραγματοποιώ μέσα εκεί όλα μου τα όνειρα.

Τόσο σε προσωπικό, όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο έχεις μελλοντικά σχέδια ή προσδοκίες;
Πολλά. Αλλά προτιμώ αυτή τη χρονική στιγμή της ζωής μου να παρατηρώ περισσότερο τι μου συμβαίνει τώρα. Έχω ξοδέψει πολύ χρόνο να σκέφτομαι, να προσδοκώ και να κάνω σχέδια. Και ξέρεις, όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός γελάει. Αυτό που θέλω πραγματικά είναι να είμαι ευτυχισμένος και ήσυχος και να κάνω και τους ανθρώπους που αγαπάω χαρούμενους. Ναι, σίγουρα θέλω το καλύτερο για την επαγγελματική μου πορεία, την οικογένεια και την προσωπική μου ζωή αλλά εάν δεν φροντίσω για το τώρα μου και δεν πιστέψω σ’ αυτό, το θαύμα δεν θα συμβεί ποτέ.

IMG_1687IMG_1528

 

Φένια Ζάννη

  1. […] Επιμέλεια: Ορέστης Καρύδας […]

Your email address will not be published. Required fields are marked *

INSTAGRAM
FOLLOW DIDEE