Eleni is bored again


Συνέντευξη • Ναστάζια Καπέλλα   Φωτογραφία • Ανδρέας Πανόπουλος


Η Ελένη Τωμαδάκη είναι 25 χρονών και ασχολείται με το animation από το 2012. Η πρώτη ταινία της, “Why can’t you just see me“, έχει παιχτεί ήδη σε 14 διεθνή φεστιβάλ και αποτελεί το μοναδικό animation που έχει γίνει στην Ελλάδα με τη μέθοδο “paint on glass”. Η δεύτερη ταινία της, “I WILL“,  παίχτηκε στις Νύχτες Πρεμιέρας και στο Animasyros. Η Ελένη Τωμαδάκη μας μιλά για το animation και για το καινούργιο της πρότζεκτEleni is bored again“, στο οποίο σκιτσάρει τον εαυτό της.

DSC_0315-Edit

Πώς ξεκίνησες να κάνεις animation;
Από τότε που με θυμάμαι (αφού ξεπέρασα το στάδιο που ήθελα να γίνω περιπτεράς για να τρώω όσες σοκολάτες θέλω!), ήθελα να γίνω συγγραφέας και, όταν έμαθα τι είναι, σκηνοθέτης. Σκηνοθεσία δε με άφησαν να πάω, οπότε διάλεξα ό,τι πιο κοντινό υπήρχε, ώστε να μπορώ και να βιοποριστώ από αυτό. Κι αυτή ήταν η γραφιστική. Από την αρχή περίμενα το 5ο εξάμηνο που είχε την κατεύθυνση μου: Animation.

Μπορεί κάποιος να ζήσει στην Ελλάδα, κάνοντας αυτό που κάνεις εσύ;
Και βέβαια μπορεί. Αρκεί να το κάνει για εμπορικό σκοπό, δηλαδή για διαφημίσεις κλπ. Εμένα όμως με ενδιαφέρει η ιδέα, ακόμη και για το εμπορικό κομμάτι. Όχι όμως το τεχνικό κομμάτι… Γι’ αυτά υπάρχουν άλλοι.

Ετοιμάζεις κάποιο καινούργιο animation;
Έχω τελειώσει ένα storyboard αλλά δεν πρόκειται να το ξαναπεράσω αυτό μόνη μου. Η πιο μεγάλη ανταμοιβή που μπορείς να πάρεις, είναι να κερδίσεις σε κάποιο φεστιβάλ, να σου πουν δυο μπράβο και να το πεις στους φίλους σου. Χέστηκα. Να μου βρουν βοηθούς, λεφτά και μάνατζερ πρώτα και μετά. Δε ζητάω πολλά.

DSC_0329Πώς προέκυψε το “Eleni is bored again” και γιατί το ονόμασες έτσι;
Θύμωσα. Έπρεπε να έχω γίνει ήδη διάσημη. Το ονόμασα έτσι, γιατί αυτή είναι η αλήθεια.

Πιέζεσαι να κάνεις κάτι, όταν βαριέσαι πάρα πολύ;
Ναι, πιέζομαι πάρα πολύ. Και το χειρότερο είναι πως τελικά μάλλον δεν το κάνω.

Πόσον καιρό σου παίρνει να ολοκληρώσεις ένα animation και πόσο ένα σκιτσάκι;
Το τελευταίο μου animation, που το έκανα στα πλαίσια της πτυχιακής μου, μου πήρε 2 χρόνια. Και μάλιστα το τεχνικό κομμάτι το κάναμε μαζί με μια συμφοιτήτριά μου, τη Γεωργία Μπαρδή. Είναι πολύ επίπονη και ναι, ΒΑΡΕΤΗ διαδικασία. Όταν η ιδέα ολοκληρωθεί, μένει μόνο η εκτέλεση, την οποία κάνεις μόνος σου, χωρίς κανένα feedback και χωρίς κανείς να περιμένει κάτι από σένα. Εκτός από τη μαμά σου, που θέλει να τελειώνεις για να βρεις καμιά δουλειά της προκοπής. Τα σκιτσάκια είναι πολύ πιο γρήγορα, μια μέρα περίπου. Θα κάνω όμως ένα animation με τα σκιτσάκια, έτσι λέω. (Όταν αποφασίσουν να με πληρώνουν.)

Ποιο ήταν το αγαπημένο σου κινούμενο σχέδιο όταν ήσουν μικρή και ποιο τώρα;
ΝΑΡΟΥΤΟ. Για πάντα.

 

Με τι εργαλείο προτιμάς να σχεδιάζεις;
Χέρια. Χαρτί και στυλό.

Τι είναι αυτό που σε εμπνέει;
Ό,τι δεν καταλαβαίνω.

 

Στα animation σου και στα σκίτσα σου αναφέρεσαι συχνά στον «άλλο». Ποιο είναι το άλλο σου μισό από τον κόσμο των τεχνών;

Πεθαμένοι ο Μπουκόφσκι και ο Ντοστογιέφσκι. Ζωντανοί κανείς τόσο κοντά όσο η Αμπράμοβιτς. Μάλλον  και αυτή πεθαμένη μέχρι να γίνω τόσο γνωστή ώστε να με προσέξει.

ΥΓ. Ελπίζω να υπάρχει και κανείς άλλος εκεί έξω  και να ρθει να με βρει γιατί εγώ δε βρίσκω τίποτα

DSC_0383Ποιο είναι το χειρότερο και ποιο το καλύτερο version του εαυτού σου, που μπορείς να φανταστείς στο βάθος μιας δεκαετίας;
Το χειρότερο είναι να μην έχω καταφέρει να ζω από αυτό που θέλω να κάνω και να μην πιστεύω πια στα επιεικώς ακατόρθωτα όνειρά μου. Η καλύτερη είναι να έχω γίνει επιτέλους διάσημη, πλούσια, να έχω σοφέρ, πισίνα, βοηθούς, μάνατζερ, όλοι να μ’ αγαπάνε και να με θαυμάζουν.

Εσύ θες να φύγεις από την Ελλάδα;
Δε με νοιάζει. Αρκεί να με πληρώνουν γι’ αυτό που κάνω. Μάλλον ναι, ξέρω ‘γω…

Ζωγράφισε κάτι για το didee.

12271093_513901132103457_1251058662_o

 

*Η πρώτη ταινία της Ελένης Τωμαδάκη, “Why can’t you just see me”, θα προβληθεί στην ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ με θέμα “70 ΧΡΟΝΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΚΙΝΟΥΜΕΝΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ” στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (Α.Σ.Κ.Τ., Εκθεσιακός χώρος “Νίκος Κεσσανλής”, Πειραιώς 256).

DSC_0389

Οι λογαριασμοί της Ελένης στο facebook, στο instagram και το behance.  

DIDEE MAGAZINE

Η υψηλή αισθητική στη σύγχρονη ζωή της πόλης.

More Stories
Lille Petra: Το εκλεπτυσμένο cafe στην Κοπεγχάγη που εξυμνεί το scandi style