Mary and sorry BUTT not sorry

Αγαπώ τις γυναίκες. Αγαπώ να τις παρατηρώ, να βρίσκω επάνω τους εκείνες τις λεπτομέρειες που τις κάνουν μοναδικές. Αγαπώ την κατανόηση που δείχνουν ακόμα και στις πιο επίπονες καταστάσεις και την αβρότητα με την οποία συμπεριφέρονται. Αγαπώ την προσπάθεια που κάνουν καθημερινά να επιβιώσουν σε μια επιθετική καθημερινότητα. Αγαπώ το γέλιο τους. Αγαπώ το σώμα τους, τα διαφορετικά «σχήματά» τους και τον τρόπο που διαχειρίζονται την εμφάνισή τους.

Φαντάζομαι να περπατάω και δίπλα μου να περνούν γυναίκες, που κάθε βήμα τους «φωνάζει» αυτοπεποίθηση και ειλικρίνεια. Ειλικρίνεια προς τον εαυτό τους, προς την εικόνα τους. Γυναίκες που δεν τις πτοούν μικρόψυχα σχόλια αντρών ή ακόμα και άλλων γυναικών, με πυρήνα τον ρατσισμό της εξωτερικής εμφάνισης.

Ναι, η εικόνα μας έχει απίστευτη δύναμη και σίγουρα έχει βοηθήσει ποικιλοτρόπως πολλές γυναίκες. Ταυτόχρονα όμως είναι επιφανειακή και ο αντίκτυπος που έχει στις ζωές μας μπορεί να είναι καταστροφικός. Έχουμε τοποθετήσει λίγο λάθος την έννοια της όμορφης γυναίκας και δυστυχώς ακόμα και τώρα, το 2015, ακούγονται πρωτόγονες απόψεις. Όμορφη δε σημαίνει ψηλή, αδύνατη γυναίκα με λαμπερά μαλλιά, τέλεια ζυγωματικά και τον κώλο στο Θεό. Όμορφη είναι και η γυναίκα με τις στρογγυλεμένες καμπύλες, το θελκτικό μπούστο και τις ζουμερές γάμπες.

Η παγκόσμια βιομηχανία μόδας, τα περιοδικά, οι celebrities και όλες αυτές οι λίστες «10 τρόποι να κρύψεις τα παραπανίσια κιλά», μας έμαθαν -λανθασμένα- τι σημαίνει πρότυπο ομορφιάς και αυτή την «κληρονομιά» δυστυχώς δεν την έχουμε αποβάλλει ακόμα.

Τελείως τυχαία, αυτό το ποστ -το οποίο ήθελα να γράψω εδώ και καιρό- συνέπεσε με τις δηλώσεις μιας fashion blogger που θέλουν τις παχουλές γυναίκες να κρύβουν τα πόδια τους, καθότι τα παχιά πόδια είναι άσχημα. Δηλαδή απαγορεύεται να φορέσουν φούστα ή σορτς; Ακούγεται λογικό τώρα αυτό; Μα το γράφω και γελάω από τα νεύρα μου. Ποιος είναι αυτός που θα ορίσει τι θέλει να φορέσει ο καθένας και τον τρόπο που θα πλασαριστεί; Ποιος είναι αυτός που τα έχει τόσο καλά με τον εαυτό του που ξέρει τι πρέπει να φοράμε και αν πρέπει να κρύβουμε το σώμα μας ή όχι; Με τι μυαλό κάποιος κάνει ελαφρά τη καρδία τέτοιες δηλώσεις; Κι αυτό που με εξοργίζει είναι πως υποτίθεται ότι ταξιδεύουμε για να ανοίξουμε στο μυαλό μας, λέμε στους φίλους μας το πόσο εντύπωση μας έκανε ο ακομπλεξάριστος κόσμος του εξωτερικού και το πώς οι άνθρωποι περπατούν στον δρόμο χωρίς να ντρέπονται, υποστηρίζοντας τις στυλιστικές τους επιλογές και το σώμα τους. Γυρνάμε στην Ελλάδα και ξεκινάμε πάλι να παίζουμε το παιχνιδάκι «σε κρίνω από την εξωτερική σου εμφάνιση, γιατί είμαι εγώ ο ίδιος/α τέρμα ανασφαλής». Πότε θα καταλάβουμε όλοι πως η εικόνα είναι υπερεκτιμημένη;

Τέλος, καλό θα ήταν οι αγαπημένοι μας άντρες, να είναι πιο ευγενικοί και να μάθουν να ζυγίζουν τις καταστάσεις. Βρέθηκα πρόσφατα σε μεγάλη παρέα, δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό, όλοι οι άντρες έγιναν κοινωνικοί και χιουμορίστες μόνο όταν ήρθε η αδύνατη φίλη με τα ωραία μπούτια, ενώ μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαν δώσει καμία σημασία στις υπέροχες κοπέλες που κάθονταν δίπλα μας, εξαιτίας των παραπανίσιων κιλών τους. Λυπηρό το να δίνεις ευκαιρία στη φαντασίωση και όχι σε κάτι πραγματικό.

Ας ξυπνήσουμε λίγο και ας καταλάβουμε πως η ομορφιά μας είναι το μυαλό μας και η προσωπικότητα μας. Η ομορφιά είναι στο πόσο «χοντρή» είναι η καρδιά. Ομορφιά είναι όταν οι άνθρωποι σε κερδίζουν με μια συζήτηση, με καλό χιούμορ, με ευγένεια και αξιοπρέπεια. Πιστέψτε με, έχω γνωρίσει πολύ όμορφους εμφανισιακά ανθρώπους, και άντρες και γυναίκες, από αυτούς που όταν τους ακουμπάς είναι σαν να κοιμάσαι στα σύννεφα… Μέσα τους βασίλευε ένα κενό. Απασχολημένοι με το πώς δείχνουν, δεν προλάβαιναν να κάνουν λίγη δουλίτσα με το έσω τους ή ακόμα χειρότερα δεν ήθελαν.

Θα κλείσω με κάτι που έγραψε η φίλη Αντιγόνη στο facebook και με βρίσκει απολύτως σύμφωνη «Υπάρχουν πολλοί κοντόφθαλμοι εκεί έξω, ως χοντρή με εγκέφαλο -που ευτυχώς ακόμη λειτουργεί- θέλω να δηλώσω ότι θα φοράω σορτσάκι στο κέντρο της Αθήνας και οπουδήποτε αλλού μου τη βαρέσει, μέχρι το τέλος του κόσμου αζ άι νόου ιτ. Και αν η “αισθητική” κάποιων δεν το αντέχει… Frankly my dear… I don’t give a damn που θα έλεγε και ο Κλαρκ».

Be Proud!

Μαίρη Ρετσίνα

Your email address will not be published. Required fields are marked *

INSTAGRAM
FOLLOW DIDEE