Ο Θανάσης Ακοκκαλίδης δημιουργεί με τη φαντασία και τη μνήμη του

Συνέντευξη • Κωνσταντίνος Δανός
Φωτογράφηση • Τάσος Λιόλιος
Video • Βασίλης Παπουτσάς

Ηθοποιός, χορευτής, σκηνοθέτης και χορογράφος. Ο Θανάσης Ακοκκαλίδης μετρά σημαντικές συνεργασίες, εντός και εκτός συνόρων, με τους R.Wilson, Δ. Παπαιωάννου, E. Gramms, Pina Bausch Group, Στ.Λιβαθινό, Δ. Χρονόπουλο, Ε.Λασκαρίδη κ.α., σε παραγωγές του Εθνικού Θεάτρου, Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών, Sadler’s Wells,  Piccolo Teatro,  Κ.Θ.Β.Ε., Θέατρο Τέχνης και Φεστιβάλ Αθηνών.

2

6

Φέτος στο Wattermill Center του Μπομπ Γουίλσον δημιούργησες, για το ετήσιο Gala, μία εικαστική χορογραφία σε συνεργασία με τη Ρουμάνα καλλιτέχνιδα Adriana Dinelescu. Μίλησέ μου για αυτή τη δουλειά και για τη συνεργασία σου με την Adriana Dinelescu.
Με την Adriana συναντηθήκαμε φέτος για πρώτη φορά στο Watermill Center και στο πλαίσιο της προετοιμασίας  για το 22o ετήσιο Gala με θέμα ‘Circus of Stillness’ ,ξεκινήσαμε  τυχαία και αυθόρμητα τη συνεργασία μας.  Η αρχική ιδέα του project ήταν δική της αλλά πολύ γρήγορα έγινε υπόθεση και των δυο.
Η φράση ‘ Η ψευδαίσθηση γίνεται πραγματικότητα όταν την βιώνουν πολλοί’ του Ινδού συγγραφέα Deepak Chorpa ήταν η αρχή της εμπνευσής μας. Στόχος του  project ήταν να προκαλέσει μια ονειρική κατάσταση στον θεατή και να τον αφήσει να συνθέσει την δική του ερμηνεία.
Η ιδέα και η κατασκευή ήταν δική της, η χορογραφία και η εκτέλεση δική μου.

Τον Σεπτέμβριο παρουσιάσατε την εικαστική performance Window για 7 παραστάσεις στο θέατρο 104. Πες μου λίγα λόγια.
Το “Window” είναι μια εικαστική performance εμπνευσμένη από τους πίνακες του Τσέχου φωτογράφου Jan Saudek. Το συγκεκριμένο project είναι ουσιαστικά  αποτέλεσμα μιας συλλογικής προσπάθειας. Στηριχτήκαμε όλοι σε μία βασική ιδέα και πάνω σε αυτή δημιουργήσαμε ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί μια ιστορία έχοντας  έναν κοινό στόχο.
Η αρχικη ιδέα ήταν της σκηνογράφου Ματίνας Μέγκλα, η μουσική του Theodore, τα βίντεο της Έφης Γούση και η χορογραφία της Καλλιόπης Σίμου και δική μου.
Παρουσιάστηκε την περασμένη άνοιξη στο  θέατρο Κακογιάννη και στις αρχές του φθινοπώρου στο θέατρο 104.

4

11

9

Τον Οκτώβριο, θα συμμετάσχεις στην επανάληψη της Οδύσσειας του Μπομπ Γουίλσον σε παραγωγή Εθνικού Θεάτρου στο Teatro Piccolo.
Είμαι πολύ χαρούμενος που σχεδόν δύο χρόνια μετά, επιστρέφουμε ξανά στο ιταλικό ιστορικό θέατρο με την «Οδύσσεια» του Μπομπ Γουίλσον. Έχουμε ξεκινήσει ήδη πολύωρες πρόβες. Θα παρουσιαστεί 6 έως 31 Οκτωβρίου στα ελληνικά με αγγλικούς και ιταλικούς υπέρτιτλους και με την ίδια διανομή Ελλήνων ηθοποιών, πλην τριών εξαιρέσεων.

Πιστεύεις πως γίνονται παραστάσεις στην Ελλάδα που έχουν ενδιαφέρον;
Ασφαλώς. Υπάρχουν σκηνοθέτες, χορογράφοι και  ομάδες που δουλεύουν αυστηρά με μέθοδο, πειραματίζονται, τολμούν και ανεβάζουν αξιόλογες παραστάσεις  που δεν έχουν να ζηλέψουν απολύτως τίποτα  από εκείνες του εξωτερικού.

Tα πολιτικά γεγονότα που συμβαίνουν στην χώρα μας κατά πόσο πιστεύεις επηρεάζουν το θέατρο;
Η  απόλυτη αβεβαιότητα που επικρατεί στην πολιτική κατάσταση της χώρας σαφώς επηρεάζει τις τέχνες. Η συνθήκη εκκρεμότητας που επιβάλλεται να ακολουθήσουμε, μας αναγκάζει να δημιουργούμε με λιγότερα μέσα. Οι επιχορηγήσεις μειώνονται. Το κράτος όλο και λιγότερο υποστηρίζει την τέχνη. Όχι μόνο οικονομικά αλλά και ηθικά. Ωστόσο, με όλους αυτούς τους περιορισμούς αναγκάζεσαι να βρεις τρόπους να επιπλεύσεις. Έχω βαθιά ανάγκη να πιστέψω σε ένα καλύτερο μέλλον. Θέλω να είμαι αισιόδοξος και να συνεχίζω να ονειρεύομαι.

12

8

5

Ποια ήταν η σχέση σου με την τέχνη από μικρός;
Προέρχομαι από μια  οικογένεια που δεν έχει σχέση με την τέχνη. Οι προσλαμβανουσες και οι αναφορές που είχα μικρός ήταν  διαφορετικές από εκείνες με τις οποίες με τροφοδότησαν οι μετέπειτα συναντήσεις μου. Στάθηκα τυχερός που κατά την διάρκεια της φοιτησής μου στην δραματική σχολή, υπήρξα μέλος της ομάδας ‘Χορικά΄της Ζουζους Νικολούδη . Η Ζουζού μου γνώρισε έναν ξεχωριστό τρόπο μελέτης και ενασχόλησης με την τέχνη.Υπήρξε ορόσημο για τις μετέπειτα επιλογές μου. Θα τη θυμάμαι πάντα με ευγνωμοσύνη.

Πότε νιώθεις δημιουργικός;
Νιωθω δημιουργικός  όταν έρχομαι σε επαφή με την φαντασία και την μνήμη μου. Όταν δουλεύω με ανθρώπους με όραμα και στόχο.
Βασικά περνάω φάσεις. Φάσεις που νιώθω διαύγεια και  πολύ ενέργεια. Είμαι παραγωγικός, γεννάω ιδέες και αφοσιώνομαι με τις ώρες στην δουλειά. Άλλοτε φάσεις χαμηλής αυτοεκτίμησης, αμηχανίας και αδυναμίας που εκ των υστέρων, ευτυχώς ως τώρα, φανερώνονται εξίσου δημιουργικές. Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές  δυσκολεύομαι να ακολουθώ κάτι που μου επιβάλλεται. Αν όμως κάτι τραβήξει την προσοχή μου αφοσιώνομαι.
Διακατέχομαι από μια φυσική περιέργεια, διαρκώς παρατηρώ και αμφισβητώ τους κανόνες και φτιάχνω στο μυαλό μου εξαιρέσεις.

3

1

10

13

Υπάρχουν «ταλέντα» στην Ελλάδα;
Θα το λεγα αλλιώς. Ο χαρακτηρισμός ταλέντο δεν μου αρέσει. Περιέχει την έννοια της στειρότητας, της εξιδανίκευσης, του πρώτου επιπέδου οπτικής. Δεν πιστεύω ότι το ταλέντο είναι αρκετό για να ταξιδέψεις. Αν το ταλέντο είναι μια βάρκα, η βάρκα, ναι, είναι χρήσιμη γιατί είναι το μέσο για να περάσεις απέναντι αλλά χρειάζεται να κάνεις και κουπί. Η εξέλιξη έρχεται μόνο με τη γνώση και τον διαρκή αγώνα.
Είναι επιλογή η κατεύθυνση που παίρνεις.
Με αυτήν την έννοια υπάρχουν πολλοί καλλιτέχνες που ξεχωρίζω εντός και εκτός συνόρων.

DIDEE MAGAZINE

Η υψηλή αισθητική στη σύγχρονη ζωή της πόλης.

More Stories
ravi handa chalet pic bois architecture dezeen 2364 col 33 1704x1136 1
Ο αρχιτέκτονας Ravi Handa και το νέο δημιούργημα Woodpecker Cottage στην εξοχή του Μόντρεαλ