Mary and “I Forgive View”

«Το βράδυ έχω βρει έναν πολύ ωραίο τρόπο να κοιμάμαι… τους συγχωρώ όλους έναν έναν.»
Τάσος Λειβαδίτης

Συγχώρεση. Εκεί που – κατά τη γνώμη – μου δεν υπάρχουν πρέπει και δεν πρέπει, όλα είναι σωστά.

Οι σύγχρονοι άνθρωποι δεν είναι εξοικειωμένοι με την συγχώρεση και μερικές φορές νομίζω πως τους πονάει περισσότερο από την κατάσταση που τους έφερε σ’ αυτή τη θέση. Ίσως γιατί δεν είμαστε μαθημένοι να «αφήνουμε» πράγματα. Ίσως γιατί είναι εύκολο να νιώθεις ακραία αρνητικά συναισθήματα για κάποιον από το να τον συγχωρήσεις. Δεν θέλω να χρησιμοποιήσω τη λέξη μίσος, γιατί θέλω ακόμα να πιστεύω ότι κανείς δεν το βιώνει ολοκληρωτικά. Μόνο η άγνοια μπορεί να κάνει κάποιον κακό.

Άφεση, λύτρωση, αποδοχή κι ανακούφιση. Μια διαδικασία η οποία περιλαμβάνει ξεκάθαρα την ανάληψη της προσωπικής ευθύνης. Όσο κι αν μας πλήγωσε κάποιος, είτε λέγεται γονιός, φίλος, σχέση ή ακόμα και αφεντικό, πρέπει να αξιολογούμε και τη δική μας συμπεριφορά σε συνάρτηση με το τι έγινε. Συγχώρεση επί ίσοις όροις.

Ναι καταλαβαίνω. Καταλαβαίνω πως ο θυμός βράζει, η στεναχώρια τρυπάει τις αρτηρίες και το μυαλό παίζει σε λούπα όλα εκείνα που δεν μπορείς να ξεχάσεις. Κι η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρεις από που να το πιάσεις και πως να ξεκινήσεις. Πως να «σπάσεις» την πληροφορία και συγχωρέσεις τον πατέρα σου που δεν ήταν ποτέ εκεί όταν μεγάλωνες, τη μητέρα που σε χτυπούσε, τα αδέλφια που σε απέρριψαν ή τον γκόμενο/α που σε τσαλαπάτησε, είτε για κάποιον άλλον/η, είτε γιατί το ζητούσε ο εγωισμός του αλλά κι όλους αυτούς που σου πούλησαν υποτιθέμενη φιλία. Φυσικά οι καταστάσεις είναι αμέτρητες και τις περισσότερες φορές φυλακισμένες μέσα μας.

Μάλλον το πρόβλημα είναι ότι παρατηρούμε παθητικά. Δεν έχουμε μάθει να δουλεύουμε με τον εαυτό μας με αποτέλεσμα να νιώθουμε συνεχόμενη αδικία. Συν βέβαια ότι μας είναι φριχτά δύσκολο να αφήσουμε αυτό το γαμ***** παρελθόν, γεγονός που μας κάνει βαθιά εκδικητικούς.

Κάποιοι πιστεύουν ότι δεν είναι απαραίτητο να συγχωρείς όλους και τα πάντα. Και αυτό σωστό είναι, καθότι στο τέλος της ημέρας ο καθένας ξέρει πως να συμφιλιωθεί με τα συναισθήματά του. Ο Λουντέμης είχε πει να μην συγχωρείς όσους δεν σου έπλυναν τα πόδια σου με δάκρυα μετανοίας.

Για μένα η συγχώρεση είναι κατανόηση. Να καταλαβαίνεις τους λόγους που έφεραν αυτό το άτομο στο να κάνει την λάθος επιλογή, αυτή που θα σου άνοιγε μια μεγάλη τρύπα λίγο πιο πάνω από το στομάχι. Να μπορείς να σκεφτείς σφαιρικά, να μπορείς να ζυγίσεις τα πάντα, να μπορείς να δεις λίγο πιο πέρα από αυτό που σε πλήγωσε. Τελικά ποιος ο λόγος για αυτοκαταστροφικά συναισθήματα; Μη βασανίζεστε με το ποιος έχει δίκιο ή άδικο.

Θέλει χρόνο αλλά είναι εφικτό. Σχεδόν ηδονικό όταν συμβεί.

Μαίρη Ρετσίνα

Your email address will not be published. Required fields are marked *

INSTAGRAM
FOLLOW DIDEE