“Inheritance”: Μια μονογραφία για τη ζωή μετά το θάνατο

Η φωτογράφος Andrea Tese από την Νέα Υόρκη γοητεύεται από το θάνατο, ειδικά από τα αντικείμενα και τις μνήμες που αφήνει πίσω του. Όταν πρόσφατα ο παππούς της Tese απεβίωσε, αρκετά χρόνια μετά τη γιαγιά της, εκείνη ανέλαβε να καθαρίσει το σπίτι τους. Ήταν μια δραστηριότητα γεμάτη, όχι μόνο συναισθηματικά αλλά και σωματικά. Τι θα έπρεπε να κάνει με τις γραβάτες του παππού, με κάθε φωτογραφία του ζεύγους και κάθε μικρό διακοσμητικό της γιαγιάς; Για τη φωτογράφο, όλα ήταν φορτωμένα με μνήμες σ’ αυτό το μικρό σπίτι στο Queens.

Όμως το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετώπισε η Tese, ήταν το πως θα κατάφερνε να σώσει όλες αυτές τις αναμνήσεις. Αν αυτή ήταν η διάρκεια ζωής των αντικειμένων που μάζεψαν όλα αυτά τα χρόνια οι παππούδες της και τώρα θα έπρεπε να καταλήξουν στα σκουπίδια, τι θα παρέμενε από τα δύο αυτά άτομα που τόσο αγαπούσε;

Κατέληξε λοιπόν στη δημιουργία της πρώτης της μονογραφίας, με τίτλο “Inheritance” (=Κληρονομικότητα), ένα οικείο αλλά ταυτόχρονα ισχυρό βιβλίο που χρησιμοποιεί αυτά τα αντικείμενα, για να δώσει διάρκεια στη ζωή τους.

Όπως αφηγείται η Tese στην εισαγωγή, “Οι παππούδες μου ήταν εξαιρετικοί άνθρωποι που έζησαν μια όχι και τόσο εξαιρετική ζωή. Ο παππούς μου, ο Charles Mayer, οδηγούσε ένα φορτηγό στο ξυλουργείο, ενώ η γιαγιά μου, η Mabel, τύλιγε δώρα σε ένα πολυκατάστημα. Ήταν αφοσιωμένοι ο ένας στον άλλον και είχαν τεράστια αδυναμία στη μητέρα μου, το μοναχοπαίδι τους. Ήταν έξυπνοι, έχοντας λίγη εκπαίδευση και είχαν καλό γούστο αλλά λίγα χρήματα. Δεν παρακολουθούσαν ποτέ τις ειδήσεις και δεν αποσβολώνονταν στις οθόνες. Δεν ήταν διάσημοι, άρα η υστεροφημία τους είναι ταπεινή και δεν πρόκειται να διαρκέσει. Αυτή η σκέψη συχνά με ταράζει – το μόνο που απομένει μετά από μια ζωή είναι μια συλλογή από μεταβατικά αντικείμενα”.

Αυτό που ξεκίνησε ως ένα συντριπτικό έργο που έκανε την Tese να κλαίει και να καλύπτεται από τη σκόνη στη σοφίτα των παππούδων της, έγινε μετέπειτα μια εξερεύνηση του πως θα μπορούσε να ερμηνεύσει εκ νέου την κληρονομιά που άφησαν πίσω τους και να δώσει νέα σημασία στα αντικείμενα αυτά.

Αποφάσισε λοιπόν να δημιουργήσει εντυπωσιακές παρουσιάσεις αντικειμένων μέσα στο σπίτι, τονίζοντας την έννοια του χάους με τα στοιχεία που είχε στη διάθεσή της. Ταξινόμησε και κατηγοριοποίησε προσεκτικά όλα τα υπάρχοντά των παππούδων της, για να τα φωτογραφίσει, είτε πρόκειται για μια συλλογή από επιδέξια τοποθετημένα αγγεία στο φως που μπαίνει από το παράθυρο της κουζίνας, είτε για δερμάτινα γάντια ατημέλητα τοποθετημένα πάνω σε έναν καλόγερο, ή για τις ψεύτικες μπούκλες της γιαγιάς της δεμένες με κορδέλες.

Στο τέλος, έχει συγκεντρώσει όλα αυτά τα ανόμοια κομμάτια προκειμένου να δημιουργήσει το πιο συγκινητικό αντικείμενο απ’ όλα: ένα μνημείο για τη ζωή των παππούδων της, το οποίο διαμορφώθηκε από τα πράγματα που επέλεξαν να περιβάλλονται όσο ζούσαν.

345565-1200

345567-1200

345568-1200

345572-1200

345573-1200

345574-1200

345576-1200

345577-1200

345578-1200

345579-1200

More Stories
ndr9502 hr 1
Αbiti in Scena: Μια έκθεση αφιερωμένη στο έργο του Valentino Garavani