Η Μαίρη και η ελαφρότητα της κολλημένης βλεφαρίδας

Από κάπου ακούγεται το Let it Happen από Tame Impala, ο JohnJohn μου στέλνει μηνύματα για όλα εκείνα που θα γίνουν και δεν το ξέρουμε ακόμα αλλά θα τα ζήσουμε έτσι κι αλλιώς ενώ προσπαθώ να ανοίξω τα μάτια μου από τη μεσημεριανή σιέστα. Συν οτι κοιμήθηκα με μάσκαρα. Τα κορίτσια ξέρουν τι σημαίνει ο πόλεμος της κολλημένης βλεφαρίδας.

Κοιτάω τη γωνία του ταβανιού και σκέφτομαι πως όλα θα ήταν πιο εύκολα αν δεν ανησυχούσαμε για αυτά πριν γίνουν. Όλα θα ήταν πιο ήρεμα αν μπορούσαμε να βιώσουμε και να κατανοήσουμε πως δεν υπάρχει κανένας λόγος να ανησυχούμε. Και τι ζητάμε οι περισσότεροι; μια εύπεπτη καθημερινότητα, stress free.

Ανοίγω μετά από τρεις μήνες την τηλεόραση και παρακολουθώ κάτι περίεργες διαφημίσεις για εξωφρενικά προιόντα τα οποία αν μπορούσαν να σου υποσχεθούν πως για να σε δροσίσουν στον καύσωνα θα σου άνοιγαν το μάτι και θα σου έβαζαν μέσα παγωτό, σίγουρα θα το έκαναν, μόνο 19,99 ευρώ. Λαμπερά πρόσωπα με 90’s κραγιόν, αλλόκοτες φιγούρες και στους τίτλους των ειδήσεων το πρόσωπο της Ζωής Κωνσταντοπούλου με το πεσμένο από χανγκόβερ με ζάναξ ματοτσίνορο.

Λίγο αργότερα τα social media κατακλύζονται από φωτογραφίες και σκίτσα του νεκρού παιδιού από τη Συρία και όλα γύρω μου νιώθουν ματωμένα. Βουρκώνω. Η ανθρωπιά ξεβράστηκε. Η ελαφρότητα της ζωής μου θα συνεχιστεί και αύριο.

Στο μυαλό μου παίζουν οι διακοπές μου, οι ώρες που χαλάρωνα, οι φίλοι μου, τα ρομάντζα, τα όνειρα μου και θυμάμαι ότι αυτές τις λίγες μέρες σταμάτησα να αισθάνομαι και να σκέφτομαι χαοτικά.

Ποια είναι αυτά τα πράγματα τελικά που αξίζει κάποιος να στεναχωρηθεί; Ο θάνατος; Τα προβλήματα υγείας; Το μεταναστευτικό; Τα μαλλιομαδήματα με φίλους; Ο γκόμενος/α που ήρθε σε λάθος στιγμή; Το κέρατο; Ο φόβος της επόμενης μέρας; Τα χρήματα που δεν έχεις και μάλλον δεν θα έχεις ποτέ; Και θα μπορούσα να συνεχίσω για πάντα με αυτή τη λίστα καταστάσεων που μπορεί να μας λυγίσουν, έστω και παροδικά αλλά δεν θα το κάνω.

Όπως μου είπε και μια αγαπημένη σοφή κυρία « Αγάπη μου το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι και δυστυχώς το σάπιο πολιτικό σύστημα και η κρίση επηρέασαν τους ανθρώπους μέχρι την ουρά και μάλιστα περισσότερο απ’οτι θα φανταζόνταν κανείς». Το άγχος, η κατάθλιψη, ο φόβος, η καχυποψία και η συναισθηματική αναπηρία είναι ο καθρεύτης μας.

Σήμερα όμως αποφάσισα να είμαι αισιόδοξη. Σήμερα αποφάσισα να γίνω καλύτερος άνθρωπος.

Ίσως αυτό το νέο φθινοπωρινό ξεκίνημα δεν έχει ανάγκη από πομπώδεις υποσχέσεις και άπειρα ‘’ θα κάνω, θα πάω, θα ζητήσω’’ αλλά από σιωπηλές πράξεις. Μερικές φορές η εγκλωβισμένη πραγματικότητα φέρνει μεγάλες και τεράστιες αλλαγές. Κάπου διάβασα πρόσφατα ότι ο Τένεσι Ουίλιαμς είχε γράψει πως η ζωή είναι σαν μια σκούπα που στριφογυρίζει και σκουπίζει. Σκουπίζει κάθετι στον δρόμο της.

Με αυτή τη νέα σεζόν ας μην αφήσουμε λέω εγώ τη ζωή να μας σκουπίσει, ας πιάσουμε επιτέλους αυτή τη σκούπα και ας κάνουμε φασίνα.

Άλλωστε αν σκεφτείτε ψύχραιμα ίσως δείτε ότι ακόμα οι μεγάλες χυλόπιτες ( όχι μόνο οι συναισθηματικές) στη ζωή σας, υπήρξαν οδηγός προς μεγάλα ξεκίνηματα.

 

Η Μαίρη, εγώ και ο JohnJohn σας ευχόμαστε καλό φθινόπωρο!

 

 

Μαίρη Ρετσίνα

Your email address will not be published. Required fields are marked *

INSTAGRAM
FOLLOW DIDEE