Quantcast

Πάνος Γεωργίου

• Interview Κωνσταντίνος Δανός • Photography Τάσος Λιόλιος

 

O Πάνος Γεωργίου μας εξηγεί γιατί η χαρά του φωτογράφου είναι η καθημερινότητα.

1

4

«Στο σπίτι δεν ασχολήθηκε πότε κανένας με τη φωτογραφία και δεν μπορώ να πω ότι από παιδί είχα μια κάμερα στο χέρι και ό,τι έβλεπα το φωτογράφιζα. Αντίθετα δεν είχαμε καν κάμερα! Να φανταστεις ότι οι μόνες φωτογραφίες από τα παιδικά χρονιά ήταν από επισκέψεις θείου η θείας. Όλες και όλες 5-10. Η ιστορία ξεκίνησε ως εξής: Πειραιάς 1997, δουλειά όλο το καλοκαίρι και μοναξιά… Όλοι οι φίλοι αριστερά και δεξιά σε διακοπές. Λέω λοιπόν να ξεκινησω Αγγλικά για να γεμίσω τα πρωινά μου με κάτι χρήσιμο. Πρώτο μάθημα και νιώθω ήδη ότι μπορώ να διαβάσω, πάω σε ένα περίπτερο στην Γρηγορίου Λαμπράκη με ξένο τύπο και ψάχνω τι θα διαβάσω… Τα περισσότερα είχαν πολλά κείμενα και σκέφτομαι μήπως τελικά ξεκινήσω με κάτι πιο απλό. Πέφτει λοιπόν στα χέρια μου το Life, μεγάλες εικόνες λίγα κείμενα και λέω εδώ είμαστε! Τελικά δεν νομίζω ότι διάβασα πότε τα κείμενα, έμεινα να χαζευω τις φωτογραφίες. Ήξερα τι θέλω να κάνω, δεν ήξερα ακόμη τον τρόπο όμως.»

«H χαρά του φωτογράφου είναι η καθημερινότητα. Μέχρι τώρα τουλάχιστον δεν νιώθω οτι «δουλεύω» όταν φωτογραφίζω και όσοι με γνωρίζουν ξέρουν ότι δουλεύω σκληρά. Υπάρχει βέβαια η προετοιμασία και το μετά αλλά όταν κρατάω την κάμερα δεν νιώθω καμία ανάγκη να την αφήσω.»

12-Colour

10-BW

15

«Η φωτογραφία για ‘μένα είναι κάτι παραπάνω απο πάθος. Είναι εμμονή. Το καταλαβαίνεις όταν αρχίσει η αποστασιοποίησή από την ροή των πραγμάτων. Απο ένα σημείο και μετά βλέπω φωτογραφίες και όχι τι πραγματικά γίνεται γύρω μου. Ούτε καν το αμάξι που πάει να με πατήσει μερικές φορές.»

«Επιδιώκω να φωτογραφίζω ανθρώπους  παντού. Καταλαβαίνεις τα πάντα μέσα από αυτούς. Κατά τη γνώμη μου δε χρειάζονται οδηγοί, επισκέψεις σε μουσεία και σε σημεία ιστορικού και τουριστικού ενδιαφέροντος. Απλά πρέπει να κοιτάξει κανένας «μέσα» στους ανθρώπους. Είναι όλα εκεί καταγεγραμμένα και τα βλέπεις στα μάτια τους, άμεσα και ειλικρινά. Επίσης όλα τα πρόσωπα αξίζουν την προσοχή μας. Η στάση τους απέναντι στην κάμερα είναι αυτή που με κάνει να επιλέξω τι θα φωτογραφίσω. Προτιμώ την ειλικρίνεια και την αμεσότητα. Γι’ αυτό «δηλώνω» την παρουσία μου και  παίρνω την άδεια μέσα από τα μάτια όσων φωτογραφίζω. Δεν με ενδιαφέρει η παρατήρηση. Προτιμώ ναι είμαι εκεί. Να είμαι μέρος του γενικότερου πλάνου.»

«Αισθητική υπάρχει σε ό,τι δημιουργήθηκε με αγάπη. Απλά και ξεκάθαρα. Η προσέγγιση μου σε ένα δύσκολο ερώτημα είναι αυτή. Οσο και να το σκεφτώ δεν βρίσκω μια πιο ουσιαστική απάντηση.»

11-BW

13

«Η Αθήνα είναι μια «κούκλα» και έχει πολύ ενδιαφέρον. Είναι λίγο «νευρική» αλλά έτσι πάει.
Είναι ανεξάντλητη. Χρονιά ολόκληρα φωτογραφίζω στην Αθήνα και πάντα βρίσκεται ένα σημείο που με κάνει να αναρωτιέμαι πώς και δεν το είχα πάρει χαμπάρι! Είναι ζωντανή και επιπλέον ευχάριστα πολυπολιτισμική. Η Αθήνα είναι μια πόλη πού δύσκολα θα βαρεθείς και η βαρεμάρα είναι εχθρός του φωτογράφου.»

«Έχω πολλούς μεγάλους φωτογράφους σαν πρότυπα. Ενδεικτικά θα σου πω μερικούς και σίγουρα θα ξεχάσω αρκετούς… Josef Koudelka, David Bailey, David Allan Harvey, William Klein, Don Mccullin, Bruce Davidson, Abbas, Bruce Gilden, Bruce Weber, Larry Clark, Richard  Avedon, Dennis Stock, Aaron Huey, Steven Meisel, Philip Lorca diCorcia. Η λίστα είναι μεγάλη…»

More Stories
artist studio conversion vatraa architecture residential london dezeen 2364 hero2 1704x959 1
Ένα καλλιτεχνικό στούντιο στο Λονδίνο μετατρέπεται σε σύγχρονη κατοικία από το γραφείο VATRAA