Quantcast

Η Μαίρη και η Φυστικερί

Μπήκα μέσα σε ένα νεοκλασσικό σπίτι του 1884. Μέχρι την δεκαετία του 60 λειτουργούσε σαν ξενοδοχείο στο λιμάνι της Αίγινας και ονομαζόταν Ακταίον. Ο Δημήτρης και η Κατερίνα γνωρίστηκαν στο νησί και αποφάσισαν να μετατρέψουν αυτό το υπέροχο κτίσμα σε σπίτι τους. Άρχισαν να το επισκευάζουν και το σπίτι καθημερινά τους χάριζε μικρά θαύματα. Μια μέρα, λοιπόν, την ώρα του καφέ, έπεσε ένας σοβάς στο πάτωμα και όταν σήκωσαν το κεφάλι είδαν ότι το ταβάνι έκρυβε πολλά χρώματα. Ανέβηκαν σε μια σκάλα για να ξύσουν, να δουν τί υπάρχει και το σπίτι αποκάλυπτε πανέμορφα art nouveau σχέδια. Οι σκαλωσιές τοποθετήκαν, ο Δημήτρης έξυνε και η Κατερίνα (καλλιτεχνική φύση) συντηρούσε τις τοιχογραφίες. Η Κατερίνα έμεινε έγκυος στην Ελένη και της ήταν πολύ δύσκολο να συνεχίσει. Οι οροφές έμειναν μισοτελειωμένες όπως και η ιστορία μας… Γιατί ποιος είπε ότι τα παραμύθια δεν έχουν σκοτεινές πλευρές;

Σε αυτό το ξεχειλισμένο από καλή ενέργεια σπίτι μάς κάλεσε, λοιπόν, εμένα και την Κλαίρη, η μικρή Ελένη που μεγάλωσε και περνάει τα καλοκαίρια της στο νησί. Αποφασίσαμε να κάνουμε αυτό το τριήμερο, γιατί αλήθεια δεν βγαίνει αλλιώς ο χειμώνας στην πόλη. Αυτή η καταχνιά μερικές μέρες είναι μια πραγματικότητα η οποία σου κάνει τα νεύρα ποπ κορν. Τί να πουν και οι άνθρωποι στην Φινλανδία θα μου πείτε και εγώ θα σας απαντήσω «ο καθένας με τα προβλήματά του».

Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα από το να σημειώνεις στο μικρό σου καλεντάρι ένα σαββατοκύριακο εκτός πόλης. Έχω αρχίσει να πιστεύω πως όταν μπεις στη διαδικασία να το σημείωσεις στο ημερολόγιό σου, τότε μόνο πραγματικά το υλοποιείς, γιατί αν μη τι άλλο θα γέμιζες απογοήτευση αν η γόμα το εξαφάνιζε από τα σχέδιά σου και αναγκαζόσουν να πεις στον εαυτό σου «δεν πειράζει μωρέ, άλλη φορά». Μα πειράζει, όμως. Δεν υπάρχει περιθώριο αναβλητικότητας και όταν το καταλάβουμε αυτό, τότε ίσως και αρχίσουμε να διασκεδάζουμε. Δηλαδή, είναι προτιμότερο να κάτσεις σπίτι με ένα λαπ τοπ στα πόδια και να καείς στις σειρές παρά να πάρεις τον κώλο σου -μπαρντόν- και να ανέβεις σε ένα πλοίο με προορισμό την Αίγινα βρε αδερφέ;!

Ξέρετε, μέσα σε ένα σαββατοκύριακο μπορούν να συμβούν τα πάντα. Μπορείς να γνωρίσεις τον τρελό του νησιού -πάντα υπάρχει ένας- ο οποίος θα προσπαθήσει να σε αγκαλιάσει τόσες φορές που θα σε αναγκάσει να αλλάξεις τραπέζι, να αναρωτηθείς γιατί παντού υπάρχει μια καφετέρια που λέγεται remezzo και αν ο Nolan το γνώριζε αυτό όταν γύρισε το Inception, να δεις πώς διασκεδάζουν τα λοκάλια, να πέσεις θύμα παραπλανητικών υποβρυχίων που νόμιζες ότι είναι κερασμένα και να μείνεις ταπί άρα ευκαιρία να τσεκάρεις τα όριά σου στην απόλυτη χρεοκοπία, να κάνεις παρέα με γάτες στο ωραιότερο σημείο του νησιού την ώρα που ο ουρανός καθρεφτίζεται στην θάλασσα, να χορέψεις με όλη σου τη χαρά -Jim Carey style- το Chandelier της Sia στην παραλία, να παίξεις επιτραπέζια και να χάσεις σε όλους τους γύρους, να κοιμηθείς στο πάτωμα που πριν είχε γλείψει ένας πανέμορφος σκύλος που ακούει στο όνομα Κούπερ και τέλος να ζήσεις το Blair Witch Project σε μια εκκλησία με τον θρύλο να λέει πως αν βάλεις το αυτί σου στον τάφο του Αγίου Νεκταρίου τον ακούς να στριφογυρνάει. Μήπως τελικά ο Nolan μας παρακολουθεί και έχει βάλει μέσα στην κάσα τον McConaughey να μας τρολάρει;

Οι μισοτελειωμένες οροφές είναι οι μισοτελειωμένες υποσχέσεις που δίνουμε στους εαυτούς μας. Τί τα θέλουμε κάθε χρόνο τα new year’s resolutions, αφού δεν κάνουμε τίποτα στο τέλος; Ποτέ δεν γραφόμαστε στο μάθημα yoga που πάντα θέλαμε να παρακολουθήσουμε, ποτέ δεν αγοράζουμε τα υλικά για εκείνο το κέικ, ποτέ δεν πάμε σε εκείνη την θεατρική παράσταση με τις διθυραμβικές κριτικές, ποτέ δεν κάνουμε unfriend τον/την πρώην μας γιατί φοβόμαστε να προχωρήσουμε, ποτέ δεν χορεύουμε με όλη μας την ψυχή όταν βγαίνουμε έξω και κάπως έτσι… μπουμ, καπούτ, σήψη. Και μην ακούσω κιχ περί οικονομικού, γιατί αν κάνετε τις πράξεις θα καταλήξετε στο 14 τζιν τόνικ = 1 πρωτεύουσα.

Δυο συμβουλές έχω για τα τριήμερα. Η πρώτη είναι να βγάζετε φωτογραφίες με το μυαλό σας, για να παλέψετε να κρατήσετε ζωντανή την ανάμνηση, την μυρωδιά, την γεύση και τα χρώματα. Η δεύτερη είναι να έχετε πάντα μαζί σας αυτό το θαυματουργό επανορθωτικό βάλσαμο –Lipbecalm– γιατί όποιος δεν τσεκάρει θερμοκρασίες σαββατοκύριακου μπορεί να γυρίσει με σκασμένα χείλη και την γνωστή καταρροή μύτης. Αφήστε δε, που αν σας βρει το τυχερό σας πώς θα εμφανιστείτε, πώς θα φιληθείτε;! Προστασία, ενυδάτωση και επανόρθωση χάρη στην ιδιαίτερη σύνθεσή του με ισχυρά φυτικά δραστικά συστατικά όπως μελισσόχορτο, αμαμηλίδα, ηλίανθο, βούτυρο καριτέ, αλαντοίνη.

10819746_10152378206551213_2072018087_o

Και για να μην λέτε ότι είμαι μονοφαγού, μέσα στο συρταράκι του Mary and Me κρύβονται 5 μαγικά σωληναριάκια, που μπορείτε να κερδίσετε στέλνοντας ένα απλό mail στο contact@didee.gr με το ονοματεπώνυμό σας και την λέξη Lipbecalm στο θέμα. H ομάδα του Didee θα ενημερώσει τους νικητές από πού θα παραλάβουν το μαγικό Lipbecalm γατί έρχονται και Χριστούγεννα και δεν λέει να μην είμαστε Calm.

p.s. Ζουμερό φιλί στα κορίτσια μου, Κλαίρ και Έλεν, που αγκάλιασαν δυο κρίσες πανικού όταν νόμιζα οτι έχασα τα κλειδιά του αυτοκινήτου και μετά την τσάντα μου. Next stop Τρίκαλα Κορινθίας!

Α! Ελένη, όταν αποφασίσεις να τελειώσεις τις οροφές, φώναξε να βάλουμε ένα χεράκι, άντε δυο!

More Stories
artist studio conversion vatraa architecture residential london dezeen 2364 hero2 1704x959 1
Ένα καλλιτεχνικό στούντιο στο Λονδίνο μετατρέπεται σε σύγχρονη κατοικία από το γραφείο VATRAA