Quantcast

Η Μαίρη και οι Ιστορίες Κομμωτηρίου

Θέλω να ξεκινήσω αυτό το ποστ και να γράψω την γνωστή λέξη. Αυτή που χρησιμοποιώ τουλάχιστον επτά φορές την ημέρα. Η λέξη «κλαίω» είναι η μόνη που μπορεί να σηκώσει στις πλάτες της το τί μπορεί να ακούσει κάποιος μέσα σε ένα κομμωτήριο ή την ιστορία που μπορεί να κρύβει μια σχέση μεταξύ πελάτη και κομμωτή.

Προφανώς και πήγα να κόψω φράντζα, όπως κάνω μια φορά στις δύο εβδομάδες, όχι γιατί βαράω ψυχαναγκασμό, αλλά επειδή αλήθεια δεν βλέπω. Πάω πάντα απροειδοποίητα, όπως τα διαγωνίσματα που μας έβαζαν στο σχολείο και όπως φαντάζεστε μέχρι να κοπούν τα δύο περίσσια δάχτυλα μαλλί φράντζας μπροστά από τα μάτια μου, ακούω και ακούω και ακούω και ακούω…

Τέσσερα πράγματα έχω να πω για τους κομμωτές και προφανώς δεν ισχύει καμία από τις Sci-Fi θεωρίες μου.

1. Μερικές φορές δεν ξέρουν πού να κόψουν μαλλί και αυτοσχεδιάζουν. Απόδειξη ότι μπορεί να κόβουν και να κοιτάζουν αλλού. Άρα, εκτός από κομμωτές είναι και ηθοποιοί. Σε πείθουν ότι ξέρουν τί κάνουν.

2. Ένα συμπέρασμα στο οποίο φτάνω είναι πως εκτός από ηθοποιοί μπορεί να είναι και Jedi Masters. Σαν άλλοι Obi Wan-Kennobi ψιθυρίζουν στις άκρες το μαλλιών σου, με τις οποίες έχεις δεθεί συναισθηματικά: «Δεν θέλεις στο κεφάλι σου αυτές τις τρίχες, κόψτες».

3. Κάτι που με οδηγεί στο να πιστέψω ότι διαβάζουν το εσωτερικό σου, γι’ αυτό και χωρίς καμία ντροπή κάνουν smalltalk επιλέγοντας ερωτήσεις ακόμη και άκρως προσωπικές. Γιατί έτσι γίνεται στην καρέκλα του κομμωτή, αφήνεις τα εσώψυχα σου και αφού έχεις  καταθέσει κάθε στάλα συναισθήματος αυτοί γελούν σαν τον Gary Oldman στον Δράκουλα όταν έγλειψε το ξυραφάκι με το αίμα από τον «χατζαρωμένο» λαιμό του Keanu Reeves. Από μέσα τους πάντα.

4. Που σημαίνει ότι όλοι οι κομμωτές είναι και οδοντίατροι. Και κάπως έτσι, λοιπόν, έβλεπα όλους τους κομμωτές όταν ήμουν μικρή. Νόμιζα ότι θα με πονέσουν και επίσης δεν είχα καμία διάθεση να μοιραστώ μαζί τους το τριχωτό της κεφαλής μου. Απόδειξη, μια μέρα έφυγα απο το κομμωτήριο της φίλης της μαμάς μου, τρέχοντας με το μισό μαλλί κουρεμένο στους δρόμους και φωνάζοντας «Δεν σε θέλω, θα παω αλλού. Κάπου που θα είναι καλύτερα». Περιστατικό που έχει γίνει και με οδοντίατρο.

Μερικές φορές, νιώθω σαν εκείνους τους ανθρώπους που κάνουν συλλογή από καπάκια, πεταλούδες, πόμολα… Εγώ κάνω συλλογή από κομμωτηριακές συζητήσεις. Σαν άλλος εξαρτημένος, η κολλεκτίβα μου περιλαμβάνει : Δέκα διαφορετικές συνταγές για παστίτσιο, αποδώσεις ΦΠΑ, διαζύγια, τσακωμούς, απεξαρτήσεις, κακό χιούμορ, ερωτήσεις χωρίς απάντηση, ναρκισσισμούς, εγωπάθειες, πού θα φας το καλύτερο μπέργκερ στην Αθήνα, αν η Αγγελική Νικολούλη βρήκε το φως, το τούνελ και τις παντόφλες της, λέξεις όπως πριζουνίκ, μπροκάρ και κέντημα λασέ, μοναξιές, αναμνήσεις από καλοκαίρια, ταξίδια στα εξωτερικά και μελαγχολικά σαββατοκύριακα, νεκρούς διαλόγους, νύφες, ρίμελ και αποσυμπίεση. Όλα αυτά μαζί με την μυρωδιά από τις βαφές και τα σαμπουάν τσιχλόφουσκα.

Δεν έχω ιδέα γιατί έπρεπε να σας τα πω όλα αυτά. Δεν έχω ιδέα ποιο αρρωστημένο απωθημένο κατοικεί μέσα μου. Απλά, τα κομμωτήρια τον χειμώνα με τρομάζουν, γιατί πας να γίνεις άνθρωπος με όμορφες τρίχες και λίγο η υγρασία, λίγο η βροχή, λίγο ο αέρας, λίγο η χειμωνιάτικη μουντίλα κάνουν τα μαλλιά σου να μοιάζουν με μαρούλια στον δρόμο μετά από την λαϊκή τις Δευτέρες.

Ίσως, πάλι, ήθελα να βγάλω από μέσα μου τα παραπάνω, όταν άκουσα αυτή την ιστορία και θυμήθηκα πόσο μεγάλο ρόλο παίζουν τα μαλλιά στην ψυχολογία μας και πόσο μπορούν να σε καθορίσουν ως προσωπικότητα, σεξουαλικότητα, άτομο.

« Όταν ο Νίκος ήταν 15, είχε τα μαλλιά του μακριά, όπως του Μάρκου Λεζέ. Ήθελε να τα αφήσει μακριά, αλλά ομοιόμορφα μακριά, να είναι περιποιημένα και τίμια στο μήκος. Πήγε, λοιπόν, στην κομμώτρια και μαζί αποφασίσανε να τα κόψει τύπου καπελάκι, αλλά όλα στο ίδιο ύψος, καρέ δηλαδή, ώστε να μακρύνουν όμορφα όλα μαζί. Όταν πήγε σπίτι, χαμογελαστός για το επίτευγμά του, ο πατέρας του άρχισε να τον βρίζει. Δεν σταμάτησε, όμως, εκεί αφού πήρε την κομμώτρια και άρχισε να βρίζει με αισχρά λόγια κι εκείνη. Προφανώς, ο Νίκος ένιωσε ρεζιλεμένος. Η παράνοια του πατέρα, όμως, ήρθε μετά από 3-4 μήνες, αφού τα μαλλιά του είχαν μακρύνει. Κάθε μέρα έλεγε στο Νίκο πόσο του θυμίζει τη μάνα του και τον θαύμαζε χαϊδεύοντάς του την όμορφη κώμη. Ο πατέρας δεν πήρε ποτέ την κομμώτρια να ζητήσει συγνώμη και η ζωή του Νίκου, που ακόμα κουβαλάει αυτό το ψυχολογικό τραύμα, κύλησε όμορφα… Μέχρι που οι τιμές στο κομμωτήριο ανέβηκαν και αποφάσισε να μην ξαναπάει».

…Αν έχεις κοντά μαλλιά και είσαι κοπέλα τότε είσαι λεσβία, αν έχεις μακριά μαλλιά και είσαι αγόρι είσαι γκοθάς, αν τα μαλλιά σου είναι υπερβολικά καθαρά για αγόρι τότε είσαι gay, αν τα μαλλιά σου είναι λιπαρά άρα λαδωμένα είσαι κομμούνι, αν έχεις ξυρισμένο κεφάλι ήρθες από την φυλακή και αν η τύχη σου έχει διαγραφεί μέσα από μια μικρή καράφλα σε φωνάζουν και σαραγλάκι. Όφου! Τρίχες είναι, ωρέ παιδιά. Μην κρίνετε κάποιον από τα μαλλιά του εκτός αν είναι κομμωτής!

*** Έγραψε, έκανε έναν μικρό χορό του νικητή γύρω από τον εαυτό της και μπήκε για λούσιμο.

More Stories
140993 emma chopova and laura lowena for matchesfashion com the style report 1
Το ανατρεπτικό δίδυμο Chopova-Lowena μιλά για τη συνεργασία του