Quantcast

The Good, The Bad and Mary

Ποτέ δεν γράφω έξω. Πάντα στο σπίτι, με μουσική στα αυτιά μου. Όχι, όμως, σε αυτό το πόστ. Κάθησα σε ένα μικρό wine bar στο Ψυχικό, κοίταξα γύρω μου, ρούφηξα λίγη μπύρα -το προσωπικό μου ελιξίριο- και αναρωτήθηκα πώς γίνεται κάποιοι άνθρωποι να ξυπνούν μέσα σου τέρατα και μάγισσες, αλλά και κάποιοι άλλοι να σου γαργαλούν με ευτυχία την καρδιά, σαν μικρές πασχαλίτσες πάνω στο χέρι σου την άνοιξη.

Είναι οι άνθρωποι καλοί ή κακοί; Ή και τα δύο;

Βαρέθηκα, απηύδησα, ξέρασα, κουράστηκα, αγάπησα, προσπάθησα, νοιάστηκα, ανησύχησα, ξεπέρασα τα όριά μου, έκλαψα, τσίριξα, έβρισα, χαμογέλασα, αγκάλιασα… ήμουν εκεί. Ήμουν εκεί για όλους εκείνους τους ανθρώπους που απογοητεύτηκαν από μένα και για όλους εκείνους που με αγάπησαν. Ήμουν εκεί για αυτούς που με έκαναν να νιώθω ότι η ανθρωποκτονία εκ προθέσεως κάθεται στον ώμο μου και γελάει, αλλά και για αυτούς που με έκαναν να ακουμπήσω την έκσταση και την απολύτη αγάπη. Άρα; Αδιέξοδο!

Ένας άνθρωπος είναι κακός με όλους; Κάποιος άλλος είναι καλός με όλους; Ο καθένας συμπεριφέρεται όπως τον συμφέρει; Πώς γίνεται ένας αντικειμενικά καλός άνθρωπος για τα γούστα μου να είναι το χειρότερο piece of shit για τον κολλητό μου; Πώς γίνεται ο ίδιος που μου έσκαψε τον λάκκο και με έκανε να νιώσω σαν το τελευταίο σκουπίδι που κολλάει στον πάτο του τενεκέ, για κάποιον άλλο να έχει δώσει το βρακί του το μεταξωτό;

Προβληματισμός. Εξαλοσύνη. Ανάσα.

Παράδειγμα: Έστω ότι ένα αγόρι γουστάρει πάρα πολύ μια κοπέλα. Διεκδικεί και η φάση ξεκινάει. Βγαίνουν ραντεβού, όλα φαίνονται όμορφα. Υπάρχει επικοινωνία, υπάρχει χιούμορ και θέληση και από τις δυο πλευρές. Το κορίτσι έχει έρθει από έντονη σχέση και το ζει όλο λίγο πιο κουλ, το αγόρι επειδή γουστάρει πολύ δίνει ενέργεια και ζητάει συναισθήματα. Ξαφνικά, ξεκινούν οι παρεξηγήσεις και η κατάληξη είναι το τρελό ξενέρωμα από το κορίτσι με αποτέλεσμα να ακυρώνει όλες τις επόμενες προσπάθειες του αγοριού. Το αγόρι λέει στον κολλητό του, ότι η γκόμενα είναι η πιο σκληρή, παράλογη σκύλα που έχει γνωρίσει. Ενώ στην πραγματικότητα, εκείνη ήταν από την αρχή ειλικρινής μαζί του. Το κορίτσι λέει στην κολλητή, ότι ο τύπος είναι γκρινιάρης, ζηλιάρης και παρανοϊκός. Ενώ στην πραγματικότητα, εκείνος την διεκδικούσε. Αυτή την στιγμή, αυτοί οι δυο πιστεύουν τα χειρότερα ο ένας για τον άλλο, ίσον κακία. Οι κολλητοί πιστεύουν για τους φίλους τους ότι φέρθηκαν άψογα και ότι το φταίξιμο δεν ήταν δικο τους, ίσον καλοσύνη.

Και τί εννοώ; Ότι η καλοσύνη και η κακία βρίσκονται μέσα σε μια ψαρόσουπα. Ναι, ναι, ναι, ψαρόσουπα. Δεν υπάρχουν καλοί και κακοί άνθρωποι. Όλοι είμαστε και τα δύο. Επιλέγουμε ποια συναισθήματα θα φέρουμε στην επιφάνεια, ανάλογα με τον άνθρωπο που έχουμε απέναντί μας. Εγώ για κάποιον είμαι ό,τι καλύτερο του έχει συμβεί και για κάποιον άλλο είμαι ένα διπρόσωπο φίδι. Εγώ επέλεξα πώς θα με δει ο εκάστοτε. Όλα είναι θέμα προοπτικής, point of view. Κάποιες φορές, η κουτάλα που θα μπει στην κατσαρόλα με την ψαρόσουπα θα βγάλει ένα καρότο και λίγο ψάρι, κάποιες άλλες σέλινο και κάποιες άλλες μια πατάτα. Αυτά είναι συναισθήματα που επιλέγουμε να δείξουμε ανάλογα με τις καταστάσεις και έτσι είμαστε είτε  ψυχροί εκτελεστές, είτε ζουμπουρλά ζαχαρωτά που μοιράζουν αγάπη. Όλα έχουν να κάνουν με την θέση που βλέπεις τα πράγματα και τις συμπεριφορές. Είναι πάρα πολύ δύσκολο να βάλεις όρια σε ανθρώπους που νοιάζεσαι -και φυσικά αν δεν το έκανες από την αρχή, λογικό είναι να τσιγκλήσουν και να επιτεθούν γιατί θα νιώθουν αδικημένοι.

Δεν υπάρχει καλός και κακός… Άσχημος μπορεί (αστειάκι)!

Αλήθεια τώρα, υπάρχει ισορροπία, να ξέρεις πού να τοποθετείς τον κάθε άνθρωπο στα ραφάκια της ασπρόμαυρης καρδιάς σου.

p.s. 1: Τα πρόσωπα και οι καταστάσεις που χρησιμοποιήθηκαν στο παράδειγμα είναι φανταστικά και ουδεμία σχέση έχουν με πραγματικά γεγονότα.

p.s. 2: Ναι, παρακαλώ, αν με ακούει ο JohnJohn: Πάμε να βαρέσουμε το artwork tattoo??!

More Stories
wonder 18 photo designmuseum danmark 1
Το Design Museum της Κοπεγχάγης ανοίγει ξανά μετά από ανακαίνιση 2 ετών