Mary and The Fantastic Mr. Jason Arkley

Μερικές φορές νομίζω ότι η γενιά μας θα πεθάνει από ψυχοσωματικά. Όπου κι αν γυρίσω ακούω προβλήματα με το στομάχι, το έντερο, τα μαλλιά, το δέρμα, τα γυναικολογικά… πόσο ακόμα να ξεσπάσει κάποιος στον οργανισμό του. Τόσα άγχη, τόσα προβλήματα, τόσα οικονομικά αδιέξοδα και πουθενά χαρά. Με όποιον μιλάω απορροφώ στρες, οργή και φόβο. Δεν λεω…και εγώ ανησυχώ. Και εγώ έχω τα δικά μου, άσχετα αν μπορεί να φαίνεται ότι κάνω ζωάρα. Η διαφορά είναι ότι προσπαθώ να κάνω ζωάρα και να μην παίρνω μέσα μου ενέργειες που με ταλαιπωρούν.

Ο λόγος που έκανα όλη αυτή την εισαγωγή είναι επειδή θεωρώ αναπόσπαστο κομμάτι της ψυχολογίας μας, τους ανθρώπους που συναναστρεφόμαστε.  Ειδικά αυτούς που αγαπάμε. Αυτοί έχουν τη δύναμη να μας επηρεάσουν, γιατί απλά νοιαζόμαστε. Θέλω οι άνθρωποι γύρω μου να έχουνε χαμογελαστά μάτια και να εκμπέμπουν ελπίδα. Νομίζω ότι κανείς πλέον δεν αντέχει την διαπεραστική γκρίνια του άλλου.

Αποφάσισα να του αφιερώσω αυτό το κείμενο, όχι για πρόμο και αηδίες αλλά επειδή τον θαυμάζω πολύ, τον θεωρώ απίστευτα χαρισματικό… τι κι αν αυτός δεν έχει ιδέα για τον εαυτό του. Επειδή είναι ένα φωτεινό σημείο στη ζωή μου και επειδή πιστεύω ακράδαντα στο μυαλό του και στην καλοσύνη του.

Με τον Jason γνωριστήκαμε στα θρυλικά .lak του Χαλανδρίου, μικρά παιδιά. Περίπου στα 22 μας… Tότε που έπρεπε να πιάσουμε μια δουλειά ως πωλητές μέχρι να βρούμε κάτι σχετικό με αυτό που σπουδάσαμε. Αναμφίβολα γίναμε φίλοι από την πρώτη στιγμή και δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς αφού είχαμε τους ίδιους προβληματισμούς. Φυσικά δεν άργησε η στιγμή που σκεφτόμασταν μαζί την κοπάνα, κοροϊδεύαμε μαζί το αφεντικό μας και τον φωνάζαμε ‘’ Σαλάτα’’ και παίζαμε κρυφτό με τις κάμερες του μαγαζιού. Δεν κάναμε τίποτα από κακία και δεν θέλαμε να πληγώσουμε κανέναν, αυτό πάει στον υπεύθυνο του μαγαζιού, απλά θέλαμε την ελευθερία μας.

Πέρασαν τόσα χρόνια και κάθε φορά που βγαίνουμε νιώθω τον ίδιο ενθουσιασμό. Γιατί δεν σταμάτησε ούτε μια στιγμή να γεννά ιδέες και να προσπαθεί με οποιοδήποτε κόστος να τις υλοποιεί. Γιατί ακόμα και όταν δεν είχε εισόδημα από πουθενά έκατσε μέσα στο σπίτι του και έγραψε δυο υπέροχα βιβλία, τα οποία και εξέδωσε. Γιατί δεν σταμάτησε ποτέ να γράφει, όταν έβρισκε εμπόδια στους εκδοτικούς οίκους, βρήκε τη λύση του, στα e-book.  Γιατί έβαλε όλη του την ψυχή μαζί με τα αδέρφια του και ανέστησαν την οικογενειακή επιχείρηση και αυτοί τη στιγμή φτιάχνουν τα ωραιότερα ελληνικά παπούτσια. Γιατί την τελευταία φορά που τον είδα συνειδητοποίησα πως η ονειροπόληση μας φτάνει στον στόχο, όσο ρομαντικό κι αν ακούγεται αυτό.  Είναι μια μηχανή ιδεών. Γεμάτος νέους στόχους και μάλιστα σχεδόν ακατόρθωτους για την Ελλάδα.

Αυτός είναι ο φίλος μου ο Jason Arkley, συγγραφέας. Μια από τις πιο επιδραστικές προσωπικότητες της ζωής μου και αυτό γιατί πάντα με περίμενε με ένα χαμόγελο. Δεν έχει ιδέα για την επιτυχία του και αυτό τον κάνει υπερβολικά υπέροχο και damn sexy!

Α! Μη ξεχάσω να αναφέρω ότι χαζογελάει με όλα όσα του λέω και αυτό με κάνει να να νιώθω καλά και φυσικά βγαίνει στον κόσμο.

Τον Jason Arkley θα τον βρείτε πίσω από τα βιβλία Εκλεκτός και Ευλογημένος και το Popi Butters στο Amazon.com/Amazon Kindle αλλά και στο The Workshop Shoes με τις ωραιότερα παπούτσια, από εσπαντρίγιες μέχρι oxfords.

Κι αν τον δείτε στον δρόμο οι λεύτερες, να του κάμετε φλέρτ!

More Stories
a224b1ca c653 473c b7e6 182716ecfdc5 1
Το ανανεωμένο “My Oh My Espresso” στο Cremorne της Μελβούρνης