Mary and the Seven songs of Glory

Η μουσική είναι ένα πολύ ιδαίτερο κομμάτι στις ζωές μας. Άλλοι την βρίσκουν με ελληνικά και σηκώνοντας το χέρι στον αέρα, βγάζουν τον πόνο τους. Άλλοι ακούν κλασική μουσική και χαλαρώνουν, ξεχνώντας ότι τους προβληματίζει. Άλλοι φορούν χρυσή αλυσίδα και ακούν Kanye West ,bitch. Άλλα όπως και να έχει όλοι κάποια στιγμή είπαν από μέσα τους ‘’ Αυτό το τραγούδι γράφτηκε για μένα’’. Η μουσική μας χαρακτηρίζει, ζει μέσα μας, δηλώνει όλες τις συναισθηματικές/ψυχολογικές μας διαθέσεις και ένα τραγούδι έχει την δύναμη να χτυπήσει το κεφάλι μας στον πάτο μέχρι να μας κάνει να νιώσουμε ότι μπορούμε να κατακτήσουμε τον κόσμο.

Μια μελωδία κρύβει μέσα της γεύσεις, μυρωδιές, δάκρυα, τεράστια χαμόγελα, ιστορίες που λεμε στους φίλους μας ξανά και ξανά, μάτια που λαμπυρίζουν, υγρά φιλιά, κόκκους απόγνωσης αλλά και κομμάτια καθαρής ευτυχίας. 

London Grammar – Wasting my young years

Ιανουάριος στην Κωνσταντινούπολη.  Ο αέρας ήταν κρύος αλλά όχι ενοχλητικός. Η πολή μύριζε χιλιάδες λαχταριστά φαγητά. Το πρώτο στενό κεμπάμ, το δεύτερο μπαχαρικά, το τρίτο μύδια και το τέταρτο λουκούμια. Κόσμος πάνω κάτω σχεδόν σε ρυθμό trance αλλά δεν με ένοιαζε. Μείναμε 5 μέρες και μέσα στο μυαλό μου ο κόσμος ήταν παγωμένος και μόνο εμείς προχωρούσαμε. Βράδυ στο πιο υπέροχο δωμάτιο του κόσμου παίζει το Wasting my young years.  Κάθε φορά που ακούω τη μελωδία του με θυμάμαι με ένα απαλό πλεκτό τρυπητό φόρεμα, ξυπόλυτη με μια μπύρα στο χέρι να τραγουδάω και ταυτόχρονα να αναρωτιέμαι αν υπάρχει τρόπος να κλείσω σε ένα μπουκαλάκι αυτή τη βραδιά και τα συναισθήματα μου για πάντα.

  ‘’ Όταν παίζει στο ραδιόφωνο, το δυναμώνω, σε σκέφτομαι, βουρκώνω, χαμογελάω και συνεχίζω την καθημερινότητα μου’’

Pulp – Year 2000

Κυριακή και βαριέμαι αφόρητα να πάω σχολείο την επόμενη μέρα. Είμαι σαν λέτσος στον καναπέ και παρακολουθώ mtv, διότι με αυτό μεγαλώσαμε όλοι. Είχε κάθε μεσημέρι μια εκπομπή τύπου καραόκε που κάτω από τα τραγούδια περνούσαν οι στίχοι και τους μάθαινα όλους για να το παίζω έξυπνη. Ξέρω ακόμα και το ραπ κομμάτι της Left Eye από την συνεργασία με τη Melanie C, στο Never be the same again. . Mixed Feeelings θα έλεγες για τους Pulp, κάτι με ενοχλούσε και κάτι με ηδόνιζε όταν άκουγα τη μουσική τους. Μεγάλωσα και έπιασα τον εαυτό μου να ζητάει πολλές φορές αυτό το τραγούδι από τον DJ, εκείνες τις βραδιές που ένιωθα ότι δεν θα τελειώσουν ποτέ και ότι είμαι τόσο δυνατή ώστε να νικήσω τα πάντα. Τις βραδιές που νόμιζα ότι θα είμαι για πάντα ανέμελη. 

Fun Fact : Κάθε φορά που το ακούω, τραγουδάω με όλη μου τη δύναμη και αν τυχόν ξέρει και κάποιος άλλος τους στίχους, πάω κοντά για να κάνουμε ντουέτο. 

The Beatles – Hey Bulldog 

Όλο μου το βασίλειο για τον στίχο ‘’ You don’t know what is like to listen to your fears’’. 

Mary&the7songs2

Bahamas- Lost in the light 

Και εκεί που νομίζεις ότι η ζωή σου θα είναι έτσι από δω και πέρα. Εκεί που νομίζεις ότι δεν χρειάζεσαι κάτι αλλο. Εκεί που νομίζεις ότι φτάνει που ξέρεις όλες τις εκφάσεις που παίρνει το πρόσωπο του, τον τόνο της φωνής του όταν τον απασχολεί κάτι και πότε γελάει με την ψυχή του… εκεί που σας βλεπεις μαζί για πολλά πολλά χρόνια γιατί για μένα το για πάντα δεν υπάρχει.. Θα υπάρχει αυτό το τραγούδι για όλες τις φορές που με πλήγωσες, για όλες τις φορές που με αγάπησες και για τις φορές που σε συγχώρεσα. Σαγαπώ ρε τραγούδι. 

PanPan – Αναπάντεχα 

Δεν θα το ξεπεράσω ποτέ αυτό το κομμάτι. Ποτέ. Δεν ξέρω τι συμβαίνει. Είμαι αιχμάλωτη του. Νιώθω οτι από πίσω του κρύβεται ένας ασπρόμαυρος κόσμος που εμείς δεν γνωρίζουμε. Μου δημιουργεί ταυτόχρονα τις πιο καταθληπτικές και αισιόδοξες εικόνες. Βλέπω ένα σπασμένο τρανζιστοράκι που πονάει ακόμα από την μέρα που το σπάσανε αλλά την ίδια στιγμή ένα παιδικό χέρι που το σηκώνει και το φτιάχνει, όπως μπορεί, ώστε να μπορεί να ξαναπαίξει. Έτσι αναπάντεχα. 

Βαγγέλης Σειλήνος – Sunshine for your dreams 

Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια, φτιάξε λεμονάδα. Όταν η ζωή σου δίνει μια φούξια λαμπάντα φούστα με σετ γιλέκο, απλά χορεύεις κάτι ανάμεσα σε χορό που έβγαλες από μυαλό σου και shake. Νομίζεις ότι είσαι η Έρικα Μπρόγιερ και χορεύεις στην αγκαλιά του Βαγγέλη Σειλήνου, με τον οποίο υπήρξες ερωτευμένη. Ναι έχει γίνει. Ναι ναι εγώ. Εγώ που ανέβηκα με λαμπάντα πάνω στο τραπέζι να χορέψω και πάνω στην φιγούρα ‘’στροβιλίζομαι γιατι είμαι η πιο όμορφη’’, έσπασε το τραπέζι. Έκλαψε και το καλό σερβίτσιο της μάνας μου. 

The Killers – Joy Ride live from Royal Albert Hall

Ναι ήμουν και εγώ εκεί!! Φουσκώνω από χάρα διότι μέσα στο Royal Albet Hall έφαγα την πρώτη φλασιά. Ήταν αλήθεια, όταν αποφάσιζα να κάνω τατού θα ήταν από κάτι που έχει τραγουδηθεί από τα χειλάκια του Brandon Flowers. Και έγινε. Πάντα είχα αδυναμία στα neon lights, πάντα ήθελα να ζω κάτω από ένα που ροζ σπασμένο neon light που να γράφει pizza. Πάντα επίσης ήθελα μια περιπέτεια στην έρημο φορώντας ένα φόρεμα στο χρώμα του μήλου… χωρίς να με νοιάζει που παω που τον άγνωστο που κάθεται στο δίπλα κάθισμα.  Με λίγα λόγια.. Joy Ride! 

Καλή Ακρόαση  

 

More Stories
sidecar cocktail 1 1
H συνταγή του Sidecar cocktail βάση της Αγγλικανικής σχολής