MARY AND ME

Mary & Bill

Ναι, τα πράγματα στις σχέσεις είτε καινούργιες είτε παλιές είναι τρομακτικά. Μπορούν να γίνουν ακραία.

Mary and «I Forgive View»

Η Μαίρη γράφει για την συγχώρεση. Εκεί που δεν υπάρχουν πρέπει και δεν πρέπει, όλα είναι σωστά.

Η Μαίρη και η ελαφρότητα της κολλημένης βλεφαρίδας

Από κάπου ακούγεται το Let it Happen από Tame Impala, ο JohnJohn μου στέλνει μηνύματα για όλα εκείνα που θα γίνουν και δεν το ξέρουμε ακόμα αλλά θα τα ζήσουμε έτσι κι αλλιώς ενώ προσπαθώ να ανοίξω τα μάτια μου από τη μεσημεριανή σιέστα. Συν οτι κοιμήθηκα με μάσκαρα. Τα κορίτσια ξέρουν τι σημαίνει ο

Mary Doesn’t Share Pop Corn

Τα βράδια στο χωριό περνούσαν πάντα ήρεμα. Καθόμουν στη ξύλινη κούνια που είχε φτιάξει ο θείος και κουνιοτραμπαλιζόμουνα κοιτώντας τον ουρανό. Αυτό κάνω και τώρα μείον την κούνια. Αλλάξαμε και κιλά. Μετά από 5 χρόνια αποφάσισα να επισκεφθώ το αγαπημένο Λάνθι, λίγο πιο έξω από την Αρχαία Ολυμπία και να που κάθομαι στο περβάζι της

Η Μαίρη και η Μέθοδος Μεξικό

Διακοπές στη Μυτιλήνη με τους γονείς κι εγώ μικρό κοριτσάκι. Έφυγα από τα χέρια της μαμάς μου μέσα στο πλοίο και αυτό γιατί ήθελα να σοσιαλιστώ. Φορούσα κουφετί φούστα με λευκό μπλουζάκι και το μαλλί ίδιο όπως το έχω τώρα. Είχα εισβάλει σε μια παρέα κοριτσιών, γιατί ήθελα να μιλήσω και κυρίως να χορέψω. Χωρίς

Mary and The Parthenώn Film Festival

Όνειρα. Τα αγαπώ τα όνειρα. Όταν ήμουν φοιτήτρια κάθε τόσο χτυπούσε το τηλέφωνο και άκουγα τη φωνή της φίλης μου της Σοφίας να λέει «Ρε παιδί μου δεν έρχεσαι από το σπίτι να ονειροπολήσουμε λίγο;» Έτσι στήσαμε την ζωή μας, με φαντασιώσεις για μια υπέροχη ζωή, με την τέλεια δουλειά, έναν αμοιβαίο έρωτα και δυο

Mary and The Toxic Game

Ασφυξία. Πριν λίγες μέρες ένιωσα ότι κάποιος μου έβαλε μια σακούλα στο κεφάλι και περίμενε αργά και βασανιστικά να με δει να σκάω. Ήταν όλη η μέρα μου λίγο περίεργη αλλά δεν ήξερα τι φταίει και δεν ήταν η φάση «Αυτές οι μέρες του μήνα. Ορμόνες. Στοπ». Ήταν κάτι χειρότερο που δεν λύνεται με ένα

Mary and The Ping Pong Challenge

Ζέστη Καθόμουν ανάσκελα στο κρεβάτι και αυτός ξαπλωμένος στο ξύλινο πάτωμα. Προσπαθούσα να του αποδείξω ότι είμαι μεταλλαγμένη γιατί λείπει ένας χόνδρος ή το κόκκαλό μου είναι λίγο πιο ψηλά (δεν έχω καταλάβει ακόμα) από τη μύτη μου και ως εκ τούτου είναι μαλακή, δεν πονάει, δεν σπάει και αν βάλεις το δάχτυλο σου στη

Mary and The Red Bull X-Fighters

*Αυτό το post γράφτηκε με τα μάτια μιας άσχετης με motocross. Ενθουσιασμός. Κάτι παράξενο θα συμβεί στην Αθήνα. Το timeline μου έχει γεμίσει από φωτογραφίες και video μέσα από το Λατομείο Μαρμάρου Διονύσου. Περιέργεια. Η μέρα πλησιάζει και ακόμα δεν έχω καταλάβει το μέγεθος της διοργάνωσης, καθότι δεν γνωρίζω από motocross, αναβάτες και tricks. Ακούω

Mary and The Next Seat Passenger

Ελάτε τώρα…πείτε την αλήθεια! Πόσες φορές δεν έχετε σκεφτεί ποια είναι η ιστορία του ανθρώπου που κάθεται δίπλα σας στο μετρό, στο λεωφορείο ή ακόμα και στο αεροπλάνο,. Όνομα; Δουλειά; Ηλικία; Παιδιά; Αγαπημένη μουσική; Ποια είναι η ιστορία του; Ο πόνος του ή χαρά του; Πώς να είναι γυμνός/ή ή στο κρεβάτι; Βλέμματα, άβολα χαμόγελα,

H Μαίρη, η Λόντρα και ο Πολ ή σκέτο ο Πολ

Όλοι μέσα μας κρατάμε μια λίστα με τα μικρά και μεγάλα μας όνειρα. Σημαντικά ή ασήμαντα, είναι δικά μας και ξέρουμε πως η υλοποίηση τους όχι απλά θα μας δώσει χαρά, αλλά θα μας αλλάξει και σαν χαρακτήρες, πολύ απλά γιατί πετύχαμε τον στόχο. Επαγγελματική καταξίωση, η τέλεια σχέση, ένας καινούργιος καναπές, μεταξωτά βρακιά, ένα

Mary and Thalatta

Και ξέρετε κάτι… είναι μερικοί άνθρωποι που από την πρώτη φορά που τους γνωρίζεις και δίνεις το χέρι σου, νιώθεις άνετα μαζί τους. Δεν έχει καμία σημασία το φύλλο, μόνο η ενέργεια σώματος. Είμαι σίγουρη ότι το έχετε πάθει όλοι και η αλήθεια είναι σε αυτές τις περιπτώσεις, ακόμα και αν δεν έχεις καθημερινή επικοινωνία, ξέρεις

Mary and The Neverending Forevers

Μεγαλειώδες και αναπάντητο το ερώτημα του έρωτα που δεν έχει τελειωμό. Τι είναι έρωτας; Τι είναι αγάπη; Τι είναι πάθος; Πόσο κρατάει; Τι θα γίνει αν στον έναν από του δυο εξαφανιστεί το συναίσθημα που σε κρατάει κολλημένο σαν άλλο χταπόδι βεντουζωμένο πάνω στον βράχο; Πόση αλήθεια χωράει ένα ζευγάρι με το πέρασμα των χρόνων;

Mary and The Sound of Silence

Ησυχία. Ανοίγω την πόρτα του ταξί και λεω στον οδηγό να με κατεβάσει Τσιμισκή. Είμαι 22 χρονών, τελευταία χρονιά ως φοιτήτρια στη Θεσσαλονίκη. Ο ταξιτζής ακούει έναν ελληνικό σταθμό στο ραδιόφωνο και εκείνη τη στιγμή παίζει ένα τραγούδι της Τσαλιγοπούλου. Έχει κίνηση και εγώ έχω κολλήσει το πρόσωπο μου στο τζάμι παρατηρώντας όλους αυτούς τους
INSTAGRAM
FOLLOW DIDEE
DIDEE MAGAZINE
MyMail WordPress Plugin free