Το εξωτικό νησί του Αιγαίου, της Αφροδίτης και των έντονων χρωμάτων

Γράφει η Μαίρη Ρετσίνα
Φωτογραφίζει Teapotgr

Η Μαίρη Ρετσίνα ταξίδεψε τρεις μέρες στη Μήλο, γνώρισε τους ντόπιους, έκανε μπάνιο σε καταγάλανα νερά, δοκίμασε παραδοσιακά πιταράκια και την προτείνει ανεπιφύλακτα το φετινό καλοκαίρι. 

Υπάρχουν μερικοί προορισμοί, που για κάποιον παράξενα ανεξήγητο λόγο, ποτέ δεν επιλέγεις να επισκεφτείς, αλλά βρίσκονται πάντα στη λίστα των προτεραιοτήτων σου. Για μένα αυτός ο προορισμός ήταν η Μήλος. Θες γιατί το σχολείο μου επέλεξε να πάει πενταήμερη στη Ρόδο, ενώ όλοι ήθελαν τη Μήλο (κάτι σαν αυτό που κανείς δεν θέλει τον Αλέξη αλλά είναι πρωθυπουργός), θες γιατί είχε δημιουργηθεί μια πεποίθηση ότι πρέπει να φτάσω ζευγαρωμένη στο νησί ή θες επειδή απλά έτυχε, έφτασε η στιγμή να αποβιβαστώ στο λιμάνι της Μήλου χωρίς τους συμμαθητές μου, χωρίς αγόρι, χωρίς κούρεμα χρέους αλλά με μια πολύ καλή φίλη, την Ιφιγένεια, και τη φωτογραφική της μηχανή.

Μια τελευταία έρευνα, έδειξε πως οι άνθρωποι που ταξιδεύουν περισσότερο και γεμίζουν το μυαλό τους με νέους προορισμούς, εικόνες, γεύσεις και μυρωδιές τείνουν να είναι πιο υγιείς, χαρούμενοι, ανοιχτόμυαλοι, δημιουργικοί και καθόλου ανταγωνιστικοί. Έχει γραφτεί και έχει ειπωθεί άπειρες φορές για το πόσο καλό σου κάνει ένα ταξίδι και κυρίως ένα διάλειμμα από τα καθημερινά μοτίβα. Δεν υπάρχει όμως φορά που να μην εκπλήσσω τον εαυτό μου μ’ αυτό το δυνατό συναίσθημα που νιώθω, όταν φεύγω για ένα ταξίδι, στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό. Ακόμα περισσότερο με εκπλήσσω τις πρώτες μέρες της επιστροφής στη ρουτίνα μου, με το πόσο έχει αλλάξει η νοοτροπία μου απέναντι σε πρόσωπα και καταστάσεις. Η γωνία προοπτικής μετακινείται κάθε φορά στη σωστή της θέση, εξαιτίας των εξωτερικών ερεθισμάτων και των εμπειριών, επιλέγοντας που θα σπαταλήσω χρόνο και που όχι.

Το ταξίδι στη Μήλο μου δίδαξε κάτι τελείως διαφορετικό. Μπορεί να ταξιδεύεις με φίλους ή για να βρεις φίλους, αλλά το να θες να επιστρέψεις σε ένα μέρος για να δεις τους ανθρώπους του, αυτό είναι λίγο σπάνιο ή τουλάχιστον δεν είχε τύχει σε μένα. Το πρώτο άτομο που μας καλωσόρισε στην ηφαιστειακή Μήλο, ήταν η Άννα. Η Άννα των Eiriana Luxury Suites με το αληθινό χαμόγελο, τη μαμαδίσια αγκαλιά και την αφοπλιστική ειλικρίνεια. Ο χάρτης μας, το πρωινό μας, η παρέα μας, ο άνθρωπός μας στο νησί, ήταν Άννα και οι υπέροχες οικολογικές σουίτες της. Το συγκρότημα των Eiriana Luxury Suites βρίσκεται στο χωριό Τρυπητή. Το παραδοσιακό χωριό με τη μεγάλη εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο κέντρο του, τα όμορφα εστιατόρια, τα λουλουδάτα στενάκια και την απόκοσμη ηρεμία του, αποτελεί για μένα must see της Μήλου είτε περάσεις για βόλτα ανεβαίνοντας με τα πόδια στην Πλάκα (χώρα), είτε πας για ένα φαγητό. Μάλιστα, λένε πως η αριστουργηματική Αφροδίτη της Μήλου βρέθηκε σε ένα χωράφι ανάμεσα στην Τρυπητή και στο μικρό ψαροχώρι Κλήμα.

Το Eiriana Luxury Suites βρίσκεται σε ένα υπέροχο σημείο δίπλα στους ανεμόμυλους, με θέα την Πλάκα, κάτω από έναν πολύ έντονο ουρανό – ειδικά τα βράδια. Από αυτούς τους κυκλαδίτικους ουρανούς που σου προκαλούν ανατριχίλα.

Ξεχνώντας πως είναι να μένεις κάπου που η περιποίησή σου προέχει, αφού στα περισσότερα ταξίδια μένω σε φίλους ή Airbnb, ενθουσιάστηκα με τις σουίτες. Όχι μόνο για τη θέα ή την πισίνα με τα μεγάλα πουφ ή τα μαλακά μπουρνούζια, αλλά κυρίως για τον οικολογικό χαρακτήρα που θέλουν να περάσουν. Το 2016, το Eiriana Luxury Suites άνοιξε το δρόμο για τα πρώτα φιλικά προς το περιβάλλον καταλύματα στις Κυκλάδες, με την κυκλοφορία ενός δικού τους application για iOS και Android, όπου ο κάθε επισκέπτης μέσω του tablet που θα βρει στο δωμάτιό του μπορεί να παραγγείλει το πρωινό της επόμενης μέρας, να βρει πληροφορίες για τα δρομολόγια πλοίων, αεροπλάνων και λεωφορείων, να μάθει τον καιρό της Μήλου, ώστε να οργανώσει σωστά την ημέρα του και να επικοινωνεί με το προσωπικό και τα social media των καταλυμάτων. Μακροπρόθεσμος σκοπός, να γίνουν ένα ολοκληρωτικά οικολογικά ευσυνείδητο κατάλυμα, καταργώντας το χαρτί σε όλες τις διαδικασίες, από το check in έως το check out.

Μεγάλη λάτρης του “breakfast included”, δεν έχασα ούτε μέρα που να μην δοκιμάσω το πρωινό. Από scrambled eggs και ομελέτες, μέχρι κρουασάνακια, τυροπιτάκια, μαρμελάδες, γιαούρτι, πορτοκαλάδες και καφέ φίλτρου αλλά και το πιο ωραίο ψωμί που έχω φάει στη ζωή μου – σχεδόν διαλογισμός η επάλειψή του με σοκολάτα. Το προσωπικό έτοιμο να εξυπηρετήσει ανά πάσα στιγμή με ευγένεια και υπερβολική αγάπη για τη δουλειά τους. Όσο για τις σουίτες, προτιμώ να μιλήσουν οι φωτογραφίες της Ιφιγένειας, γιατί δεν μπορώ να περιγράψω την άνεση, την καθαριότητα και τις παροχές. Λένε ότι η προσωπική επαφή είναι πάντα αυτή που μετράει… Θα κρατήσω για πάντα στο μυαλό μου τα σημειώματα και τα μικρά δώρα που μας άφηνε η Άννα στο δωμάτιο, δημιουργώντας ένα συναίσθημα βαθιάς οικειότητας. Έχω υποσχεθεί στον ουρανό της Μήλου ότι θα επιστρέψω στο νησί, στο ίδιο δωμάτιο με το όμορφο βεραντάκι για να συνεχίσω τα βραδινά μας γέλια.

Το ταξίδι στη Μήλο ήταν έντονο και ξεχωριστό. Η ενέργεια, βαριά, σε καλούσε να αφεθείς στα υπέροχα κυκλαδίτικα τοπία. Μείναμε λιγοστές μέρες, αλλά προσπαθήσαμε να στριμώξουμε όσα περισσότερα πράγματα μπορούσαμε. Η χώρα του νησιού, η Πλάκα, χτισμένη σε ύψωμα 220 μέτρων πάνω από τη θάλασσα είτε την επισκεφθείς το βράδυ για μεζέδες στην ταβέρνα της Αρχοντούλας με το παλιό τζούκμποξ – σήμα κατατεθέν, είτε το πρωί για βόλτα στα παραδοσιακά της στενάκια και καφέ από το Bacalico ή τυρόπιτα με μπεσαμέλ από το ζαχαροπλαστείο Παλαιός, αποπνέει μια αριστοκρατική ομορφιά. Κατάλληλη για μαγικά ηλιοβασιλέματα και έντονα χρώματα από την κορυφή του λόφου της Πλάκας, όπου βρίσκεται το επιβλητικό Ενετικό Κάστρο του 13ου αιώνα.

Τα μικρά ψαρονήσια Κλήμα και Μανδράκια ήταν ακόμα δύο μέρη της Μήλου που μας συμβούλευσαν οι ντόπιοι να τσεκάρουμε, κι εμείς ακολουθήσαμε πιστά. Στους παραθαλάσσιους αυτούς οικισμούς θα θαυμάσεις τα πολύχρωμα «σύρματα». Θέσεις φύλαξης μικρών σκαφών, σκαμμένες σε ηφαιστειακά πετρώματα, ώστε να τα προφυλάσσουν από την κακοκαιρία. Το χαρακτηριστικό τους είναι τα έντονα χρώματα, που είναι εξωτερικά βαμμένα και δημιουργούν ένα πολύ όμορφο και παραδοσιακό σκηνικό. Στη σημερινή εποχή κάποια μπορείς και να τα νοικιάσεις για παραθεριστική κατοικία. Προσωπικά ερωτεύτηκα τα Μανδράκια και την υπέροχη γαλήνη τους αλλά για να μην λέω και ψέματα, ερωτεύτηκα και της τηγανητές πατάτες Μήλου και τις γεμιστές πιπεριές Φλωρίνης, στο ταβερνάκι η Μέδουσα, μερικά μέτρα μακριά από το λιμάνι. Αξέχαστη εικόνα, η μεσημεριανή σιέστα ενός τουρίστα κάτω από ένα μεγάλο δέντρο.

Δυο μεγάλα κομμάτια του ταξιδιού μας ήταν το Σαρακήνικο και η παραλία Πλάθιενα. Όσες φωτογραφίες να δεις στο internet, δεν έχεις ιδέα τι θα πει να πατάνε τα πόδια σου σε αυτό το μέρος που έχεις θαυμάσει μέσα από κάποιο άρθρο με τίτλο «50 μέρη που πρέπει να επισκεφθείς τουλάχιστον μια φορά στη ζωή σου». Το Σαρακήνικο, στη βόρεια πλευρά του νησιού, είναι βγαλμένο από τα παραμύθια, από ιστορίες πειρατών κρυμμένων στις σπηλιές του και ηφαιστειακούς βράχους που κόβουν την ανάσα. Από την πρώτη κιόλας στιγμή που φτάσεις στο Σαρακήνικο, ξέρεις ότι η εμπειρία θα είναι αξέχαστη. Αντικρίσαμε τους τεράστιους λευκούς σεληνιακούς βράχους και αναφωνήσαμε από δέος. Η ασυνήθιστη ομορφιά του είναι ασύγκριτη και φυσικά καθόλου τυχαίο που απασχολεί συνεχώς το διεθνή ταξιδιωτικό τύπο. Ας παραμείνουμε λίγο ακόμα στη βόρεια Μήλο και την καταγάλανη παραλία Πλάθιενα με τον τεράστιο επιβλητικό βράχο στη μια της πλευρά και τη λεπτή άμμο. Κάναμε το πρώτο μας μπάνιο στα πεντακάθαρα νερά της και αφήσαμε το σώμα μας να ξεκουραστεί κάτω από τον υπέροχο ελληνικό ήλιο. Οι ντόπιοι την προτείνουν ως μια από τις καλύτερες του νησιού, το ίδιο και εμείς.

Καθίσαμε στο νησί τρεις μέρες και νιώθω ότι δεν έχω καταλάβει ακόμα τίποτα για τη Μήλο. Έχω τόσα μέρη να δω, τόσα νερά να κολυμπήσω και τόσες λιχουδιές να δοκιμάσω. Η Μήλος είναι ένα σύμπλεγμα πολιτισμού, παράδοσης, παραλιών (αν δεν κάνω λάθος 72) και γαστρονομικών εδεσμάτων. Είναι ένα νησί που θεωρώ ότι ακόμα και τον Αύγουστο μπορείς να επιλέξεις την ηρεμία σου. Είναι ένα νησί που δεν σε αφήνει λεπτό ασυγκίνητο. Φέτος καν’ το επιλογή σου.

Y.Γ. 1: Εξαιρετικό χοιρινό με τυριά Μήλου και γενικότερα κρεατικά θα φας στο «Ω Χαμός».
Υ.Γ. 2: Το πιο ωραίο Pornstar cocktail στο bar Άκρη στον Αδάμαντα.
Υ.Γ. 3: Για σουρεαλισμό, χορό και ευγενικό προσωπικό, στο bar/club Πλώρη, στον Αδάμαντα.
Υ.Γ. 4: Τα φιλιά μου στον κύριο Διονύση και σε όλους τους ευγενέστατους κατοίκους του νησιού που μας βοήθησαν στις περιπέτειές μας.
Υ.Γ. 5: Χωρίς την Ιφιγένεια και τις γεμάτες συναίσθημα φωτογραφίες της, αυτό το ταξίδι στη Μήλο, δεν θα ήταν ποτέ το ίδιο. Cheers στα γέλια μας!

Μαίρη Ρετσίνα

INSTAGRAM
FOLLOW DIDEE