Αλέκος Φασιανός: Δημιουργία τέχνης μέσα από την καθημερινότητα, δίχως μιμητισμούς

Ένας ζωγράφος, ο οποίος αγαπά να αποτυπώνει τη φύση και τον άνθρωπο, εμπνεόμενος από τον τρόπο που ζει.

Γράφει η Μαρία Ροδίτη

Εδώ και χρόνια αποτελεί  έναν από τους σημαντικότερους εν ζωή Έλληνες ζωγράφους και συγγραφείς.  Ο Αλέκος Φασιανός  γεννήθηκε το 1935 στην Αθήνα, ενώ σπούδασε βιολί  στο Ωδείο Αθηνών και ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών το διάστημα 1956-1960, στο πλευρό του Γιάννη Μόραλη. Ως άνθρωπος που χαρακτηρίζεται από φιλομάθεια, όμως, δεν αρκέστηκε μόνο σε αυτές τις σπουδές. Μελέτησε την αρχαία ελληνική αγγειογραφία,  τη Βυζαντινή εικονογραφία και παρακολούθησε μαθήματα λιθογραφίας στην École des beaux-arts του Παρισιού, με υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης (1962-1964). Ακόμη, ασχολήθηκε με τη χαρακτική, το σχεδιασμό αφισών, καθώς και τη σκηνογραφία, συνεργαζόμενος κυρίως με το Εθνικό Θέατρο Αθηνών.

Από το 1959, χρονιά της πρώτης ατομικής του παρουσίασης στην Αθήνα, ο Αλέκος Φασιανός έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από εβδομήντα ατομικές εκθέσεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Παρίσι, Μόναχο, Τόκυο, Αμβούργο, Ζυρίχη, Μιλάνο, Βηρυτό, Στοκχόλμη και Λονδίνο. Έχει συμμετάσχει, όμως, και σε ομαδικές εκθέσεις και γνωστές διεθνείς διοργανώσεις σε όλο τον κόσμο. Το 1966 εγκαταστάθηκε στη γαλλική πρωτεύουσα, ενώ από το 1974 η ζωή του μοιράζεται ανάμεσα σε Αθήνα και Παρίσι.

Το χαρακτηριστικό ύφος του Φασιανού διαμορφώνεται στις αρχές της δεκαετίας του ’60. Η αρχαία ελληνική αγγειογραφία, η βυζαντινή και λαϊκή παράδοση και η ζωγραφική του Θεόφιλου επηρέασαν το ζωγραφικό του έργο. Στη διάρκεια της καλλιτεχνικής πορείας του, τα θέματα των έργων του περιστρέφονταν γύρω από τον άνθρωπο, τη φύση και το περιβάλλον. Κυρίαρχη όλων, βέβαια, είναι η ανθρώπινη μορφή με χαρακτηριστικές τις φιγούρες του ποδηλάτη ή του καπνιστή,  που αφήνουν πίσω τους ένα νέφος από καπνό ή ανεμίζουν ένα χρωματιστό φουλάρι,  ενώ αγαπά να απεικονίζει και άλλα θέματα, όπως τις νεκρές φύσεις. Μια εποχή, ο Φασιανός ζωγράφιζε ανθρώπους με τεράστια μάτια μέσα σε κήπους, επηρεασμένος από το σουρεαλισμό του Μίλτου Σαχτούρη.

Στις πρώτες συνθέσεις του κυριαρχεί η μορφή του αξιωματικού, με τα φουσκωτά, κόκκινα μάγουλα, τα φανταχτερά σιρίτια στη στολή και το γελοιογραφικά υποβλητικό ύφος. Σταδιακά, οι μορφές κινούνται και αποκτούν δική τους ζωή. Γίνονται ζεύγη, που γεμίζουν το χώρο, μόλις αγγίζοντας η μία την άλλη, μένοντας ωστόσο, ενωμένες σχεδιαστικά σε μία μάζα.

Σημαντικότερη στιγμή της δημιουργίας του, κατά τον ίδιο, είναι η «αρχαϊκή περίοδος», δηλαδή από τα 18 έως τα 30 του χρόνια. Μετά, μπαίνει σε μία άλλη φάση και τα έργα του βασίζονται ως επί το πλείστον στην πραγματικότητα. Υποστηρίζει σθεναρά ότι ο καλλιτέχνης πρέπει να εμπνέεται από τον τρόπο που ζει, όχι να μιμείται, ούτε να ακολουθεί ρεύματα του εξωτερικού, ενώ ο ίδιος φαίνεται να έχει επηρεαστεί περισσότερο από ποιητές παρά από ζωγράφους. Τα έργα του Αλέκου Φασιανού είναι περίπου 4.000, ενώ έχει κάνει και 1.000 χαρακτικά. Επίσης, έχει καταστρέψει περίπου 50 έργα του.

Ο Αλέκος Φασιανός, εκτός από σπουδαίος ζωγράφος, έχει αναλάβει την εικονογράφηση αρκετών βιβλίων -τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό- γνωστών ποιητών και συγγραφέων. Έχει, επίσης, εκδώσει και δικά του κείμενα, πεζά και ποιητικά. Για το σύνολο της δουλειάς του έχουν γυριστεί τέσσερις ταινίες για την ελληνική και τη γαλλική τηλεόραση, ενώ κυκλοφορούν μονογραφίες που αναφέρονται στην εικαστική παραγωγή του.

INSTAGRAM
FOLLOW DIDEE