Αντώνης Μυλωνάκης: Δημιουργώντας μια επική μεσαιωνική ιστορία

Συνέντευξη • Μπάμπης Παπαναστασάτος
Φωτογράφιση • Αγγελική Καλαμαρά

Η φωτογράφιση έγινε στο City Bistro, Βουκουρεστίου 1, Citylink

O Αντώνης Μυλωνάκης συστήνει στο αναγνωστικό κοινό μια ιστορία για μικρούς και μεγάλους με δράση, ανατροπές και συμβολισμούς. «Ο καθρέφτης και η προφητεία του Γκρέινορθ», είναι το πρώτο του βιβλίο, μέσω του οποίου προσπαθεί να επαναφέρει την κλασική αίσθηση και τα ιδανικά των βιβλίων που διάβαζε ο ίδιος μικρότερος. Ο νεαρός συγγραφέας έχει περιορισμένο ελεύθερο χρόνο, χρησιμοποιεί την ποίηση για να εκφράσει τα μυστικά του και αμφισβητεί την έννοια της έμπνευσης. Για τον Αντώνη το μυστικό είναι η δουλειά και η συγκέντρωση.

Πες μας μερικά πράγματα για σένα. Πότε κατάλαβες την κλίση σου στη συγγραφή;
Πρώτη φορά ήταν στα χρόνια του σχολείου. Είχα πάντα μία ευχέρεια στο γραπτό λόγο έναντι του προφορικού και προτιμούσα να εκφράζομαι μέσω αυτού. Ωστόσο το σημείο μηδέν το ορίζω στα 12 μου χρόνια, όταν κέρδισα σε ένα σχολικό διαγωνισμό ποίησης. Ήταν η πρώτη φορά που κέρδιζα ένα βραβείο και για μένα αυτό λειτούργησε καταλυτικά. Η επόμενη ευκαιρία ήρθε τυχαία ένα βράδυ, όταν η βιβλιοφάγος αδερφή μου, ήρθε στο δωμάτιό μου, απογοητευμένη που μόλις είχε τελειώσει το βιβλίο της. Αποφάσισα τότε για να την ευχαριστήσω, να γράψω μια ιστορία με την ίδια πρωταγωνίστρια και κάπως έτσι, γράφοντας ένα κεφάλαιο την ημέρα, ολοκληρώθηκε το πρώτο μου «βιβλίο».

«Ο καθρέφτης και η προφητεία του Γκρέινορθ» μίλησε μας λίγο για το βιβλίο. Τι πραγματεύεται; Απευθύνεται σε κάποιο συγκεκριμένο αναγνωστικό κοινό;
Πρόκειται για μια ιστορία που τοποθετείται χρονικά στην εποχή του Μεσαίωνα, ίσως την πιο σκοτεινή και δεισιδαίμονη περίοδο του ανθρώπου. Σε αυτή την εποχή, του στείρου και άκρατου θρησκευτισμού, του φόβου για το άγνωστο, μπόρεσα να τοποθετήσω την αρχή της Ματαιοδοξίας σαν ένα ακόμη κακό που δόθηκε στον άνθρωπο από μία ανώτερη δύναμη· να δημιουργήσω δηλαδή ένα νέο μύθο. Ένα μύθο και μια προφητεία που θα πρέπει να εκπληρώσουν δύο νέοι για να μπορέσουν να βρουν ένα πανίσχυρο σύμβολο. Είναι ένα βιβλίο που επαναφέρει την κλασική αίσθηση και τα ιδανικά των βιβλίων που διάβαζα εγώ μικρότερος. Απευθύνεται κυρίως σε παιδιά αλλά και σε εκείνους που διατηρούν ζωντανή την ικανότητά τους να αφήνονται στη φαντασία τους.

Ποια ήταν η αφορμή για να ξεκινήσεις τη συγγραφή του συγκεκριμένου βιβλίου; Πόσον καιρό σου πήρε για να το ολοκληρώσεις;
Η αφορμή ήταν η σύλληψη της κεντρικής ιδέας, μιας ιδέας που θύμιζε κάτι από την ιστορία του Νάρκισσου της Ελληνικής μυθολογίας. Έπειτα ήρθαν και άλλες συλλήψεις και άλλες εικόνες, φτιάχτηκε ο σκελετός και άρχισε το βιβλίο να παίρνει μορφή μυθιστορήματος. Χρειάστηκαν τρία χρόνια και πολλές νύχτες στο γραφείο μου για να ολοκληρωθεί.

Ολοκληρώνοντας την ανάγνωση του βιβλίου, τι θεωρείς πως έχουν κερδίσει οι αναγνώστες σου;
Έχουν κερδίσει αυτό που σου δίνουν τα αντίστοιχα μυθιστορήματα. Να χαθείς σε έναν άλλον κόσμο, να γοητευτείς από αυτόν και να κινηματογραφήσεις τη φαντασία σου. Το βιβλίο έχει έντονη δράση, ανατροπές και συμβολισμούς ενώ τίποτα δεν προμηνύει το τέλος. Θέλω να πιστεύω πως τελειώνοντας κανείς την ανάγνωσή του, θα χαμογελάσει.

Από πού αντλείς την έμπνευσή σου;
Έμπνευση! Λέξη αναξιόπιστη. Ακόμα και σήμερα αμφισβητώ την έννοιά της. Σίγουρα στη συγγραφή ενός βιβλίου δεν έχεις την πολυτέλεια να την περιμένεις. Χρειάζεται η σύλληψη μιας ισχυρής κεντρικής ιδέας και μετά από εκεί και πέρα, πολλή συγκέντρωση και δουλειά. Οπότε θα έλεγα πως κατά τη διάρκεια συγγραφής του βιβλίου, έπρεπε να μελετάω κείμενα, εικόνες, μελωδίες που έφεραν τη διάθεση και την ατμόσφαιρα του βιβλίου μου.

Έχεις αγαπημένους συγγραφείς; Κι αν ναι, κατά πόσο έχουν επηρεάσει το συγγραφικό σου στυλ;
Νομίζω πως είναι σχεδόν αδύνατο για ένα συγγραφέα να μην επηρεάζεται από αυτά που διαβάζει. Οικειοποιείται τα στοιχεία που συλλέγει, ενώ ξεφορτώνεται κάποια άλλα. Με αυτό τον τρόπο, μέσα από αυτήν τη διαδρομή, ψάχνοντας και τελικά ανακαλύπτοντας, εξελίσσεται. Οι δικοί μου αγαπημένοι συγγραφείς είναι η Πηνελόπη Δέλτα, ο Τόλκιν, η Τζ.Κ. Ρόουλινγκ, Μπραμ Στόκερ, Στίβεν Κινγκ, Τζων Στάινμπεκ.

Παλαιότερα έγραφες ιστορίες για την αδελφή σου. Ήταν και αυτές στο ίδιο πλαίσιο με φανταστικές τοποθεσίες, μυστικά και περιπέτειες;
Παραπλήσιες! Μυστηρίου και τρόμου θα έλεγα. Αληθινές τοποθεσίες και οικεία πρόσωπα έκαναν τις ιστορίες μου όσο πιο πειστικές γινόταν. Πάντα επιδιώκω η σχέση ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό να μην αφήνεται ανεξέλεγκτη, γιατί θεωρώ πως πρέπει να ισορροπεί, διαφορετικά κινδυνεύει να γίνει γραφική. Οποιοδήποτε φανταστικό στοιχείο, πρέπει να είναι δουλεμένο και επεξεργασμένο, ώστε να έχει αιτία ύπαρξης και μετέπειτα εξέλιξης.

Τα ποιήματα που γράφεις τι μορφή έχουν και από πού αντλούν την θεματολογία τους;
Τα ποιήματα, σε αντίθεση με το μυθιστόρημα, απαιτούν μια τελείως διαφορετική προσέγγιση. Τα γράφω γιατί μου προσφέρουν ελευθερία να εκφράσω τις πιο «σκοτεινές» μου σκέψεις, να πω αυτά που θέλω, ακόμα και αυτά που επιθυμώ να κρύψω. Όχι πάντα με απόλυτη ειλικρίνεια αλλά σίγουρα με εξομολογητική διάθεση.

Με τι άλλο ασχολείσαι στην καθημερινότητά σου εκτός από τη συγγραφή;
Η κατάσταση στην Ελλάδα δεν είναι η προσφορότερη για να κάνεις πολλά πράγματα. Η δουλειά με απασχολεί πολλές ώρες την ημέρα και δυστυχώς δεν υπάρχει χρόνος για επιπλέον δραστηριότητες, εκτός της συγγραφής. Το Σαββατοκύριακο επιλέγω να δω τους φίλους μου, ιδανικά να μαζευτούμε σε ένα σπίτι, να μαγειρέψουμε και να δούμε μια ταινία όλοι μαζί.

Δεδομένου του ελληνικού τοπίου, όπως έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια, πόσο δύσκολο είναι για έναν συγγραφέα να εκδώσει το βιβλίο του και να αναγνωριστεί η δουλειά του;
Η κατάσταση όπως έχει διαμορφωθεί σήμερα, απαιτεί απ’ όλους, και κυρίως από τα δημιουργικά επαγγέλματα, διπλάσια προσπάθεια και κόπο για να επιτευχθεί ο στόχος. Για ένα δημιουργό οι απογοητεύσεις μπορεί να είναι συχνές και καθημερινές και εύκολα μπορεί κανείς να στερηθεί την επιθυμία του και να παραιτηθεί. Πιστεύω όμως πως αν αγαπάς κάτι, δεν μπορεί, θα επιμείνεις και στο τέλος θα το καταφέρεις. Εγώ ήμουν τυχερός, γιατί η Μικρή Άρκτος είχε την εμπειρία να με καθοδηγήσει, ύστερα να με αγκαλιάσει και να με εμπιστευτεί ώστε το βιβλίο να μπορέσει να εκδοθεί.

Μετά την έκδοση του βιβλίου, τι προσδοκείς και ποια θα είναι τα επόμενά σου βήματα; Γράφεις ήδη κάτι καινούργιο;
Θέλω να επικεντρωθώ στην κυκλοφορία του βιβλίου μου, με σκοπό να γίνει ό,τι καλύτερο μπορεί ενώ παράλληλα ετοιμάζω το σκελετό του δεύτερου βιβλίου μου και συγκεντρώνω τα σκόρπια ποιήματά μου.

INSTAGRAM
FOLLOW DIDEE