Γιάννης Κουκουράκης: Η προσωπική συνεχής εξέλιξη δημιουργεί νέους κανόνες

Συνέντευξη: Φένια Ζάννη
◊ Φωτογράφιση: Ιωσήφ Αλεξιάδης / Αssistant: Αντώνης Καβαλιεράτος
◊ Make up/hair: Μαργετίνα Νεοφύτου

*Ευχαριστούμε θερμά το Blue Bird (Ηπίτου 4, Αθήνα) για τη φιλοξενία.

Θέατρο, τηλεόραση, πολλά ταξίδια, δικές του θεατρικές παραγωγές και μια έντονη καθημερινότητα που σφύζει από ενέργεια, με νέες προκλήσεις και απαιτήσεις να ανάγουν την επαγγελματική και προσωπική του εξέλιξη σε ένα συνεχές δημιουργικό επίπεδο. Ο ηθοποιός Γιάννης Κουκουράκης μιλά για όλα όσα συμπληρώνουν την ποικιλόμορφη καθημερινότητά του, καθώς συνεχίζει πιστά να υπερασπίζεται την τέχνη σε οποιαδήποτε μορφή της.

dj3a4587dj3a4609

Με τι ασχολείσαι αυτήν την περίοδο;
Αυτή την περίοδο κατά βάση είμαι σε μια τηλεοπτική παραγωγή του ΑΝΤ1, στο Μπρούσκο. Παράλληλα γράφω και το τρίτο μου έργο, μία κωμωδία. Τα προηγούμενα δύο έργα μου ήταν κι αυτά κωμωδίες, τα έχω κάνει παραγωγή στα Χανιά γιατί πιστεύω στην  αποκέντρωση.

Είμαι από τα Χανιά και την αγαπώ την περιοχή μου. Δεν εννοώ με την έννοια της τοπικιστικότητας , όπως είναι πολλοί Κρητικοί που υποστηρίζουν ότι «σαν την Κρήτη δεν υπάρχει». Καλά, εδώ που τα λέμε, σαν την Κρήτη δεν υπάρχει έτσι αλλιώς! Πιστεύω στην επαρχία, πιστεύω στο δυναμικό της και επίσης έχουμε ανακαλύψει πως υπάρχει μια μεγάλη «δίψα» για τέχνες σε τέτοια μέρη. Ο κόσμος ασχολείται με τα καλλιτεχνικά και ασχολείται ενεργά, τόσο οι επαγγελματίες όσο και οι ερασιτέχνες. Θεωρώ πως πια έχουν αρχίσει να φεύγουν τα πράγματα από την Αθήνα, γεγονός που φαίνεται και από άλλες παραγωγές εμπορικές. Για παράδειγμα υπάρχουν παραγωγές που δραστηριοποιούνται για έναν με δύο μήνες στην Αθήνα και μετά φεύγουν στις επαρχίες γιατί απλά έχει κορεστεί ο κόσμος εδώ. Μπορεί να υπάρχουν 200 παραστάσεις, δεν θα πάει όμως σε όλες, δεν γίνεται να πάει σε όλες.

Οι παραγωγές στην επαρχία είναι πιο εύκολες απ’ ότι στην Αθήνα;
Δεν μπορώ να έχω μέτρο σύγκρισης, διότι δεν έχω κάνει ποτέ στην Αθήνα παραγωγή. Ωστόσο, είναι σίγουρα ένα καλό crash test για να δεις τις ικανότητές σου ως συγγραφέας, ως σκηνοθέτης, ως παραγωγός. Τη θεωρώ ένα πολύ αντικειμενικό κριτήριο την παραγωγή στην επαρχία. Το γούστο είναι το ίδιο στην Κω, στην Κύπρο, στα Χανιά. Επίσης, το χιούμορ το εκλαμβάνουμε με τον ίδιο τρόπο, όπου κι αν μένουμε. Αν κάτι είναι καλό θα προχωρήσει, όπου κι αν βρεθεί, αν δεν είναι καλό, απλά δεν θα προχωρήσει.

dj3a4694dj3a4546dj3a4714

Πιστεύεις πως εκτιμάται το ίδιο η τέχνη στην Αθήνα και η τέχνη στην επαρχία; Το κοινό είναι το ίδιο εκπαιδευμένο;
Εδώ έρχεται το ερώτημα του τι εστί εκπαίδευση. Θα μιλήσω ειδικά για τα Χανιά γιατί με αυτά έχω ασχοληθεί περισσότερο. Θεωρώ πια ότι είναι στο ίδιο επίπεδο εκπαίδευσης το κοινό. Όταν λοιπόν κάθε καλοκαίρι κατεβαίνουν 15 παραστάσεις, οι περισσότερες με ονόματα ηχηρά, το κοινό πλέον αρχίζει να επιλέγει ποιες θα παρακολουθήσει. Αυτό συμβαίνει περίπου 7 χρόνια, επομένως πιστεύω πως υπάρχει και εκεί μέτρο σύγκρισης από την πλευρά του κοινού. Μπορεί βέβαια ένα θέατρο «βαρύ» να μην τραβήξει κόσμο, αλλά θεωρώ ότι και στην Αθήνα θα τραβήξει μόνο και μόνο επειδή έχουμε 5 εκατομμύρια κόσμο και όχι 100 χιλιάδες. Οπότε η αναλογία είναι πάνω κάτω η ίδια. Αν στα Χανιά θα πάνε 100, στην Αθήνα θα πάνε 5 χιλιάδες.

Γιατί επιλέγεις την κωμωδία ως αντικείμενο των τριών παραστάσεών σου;
Μάλλον με επέλεξε μόνο του, θα έλεγα. Προσπάθησα να δω το έργο απέξω, ως θεατής. Στα τέλη του ’14, δηλαδή όταν άρχισα, αναρωτήθηκα τι έχω ανάγκη να δω, με τι θα περνούσα καλά. Όσον αφορά και το συγγραφικό κομμάτι, θα πρέπει να απαντήσω σε κάποιες ερωτήσεις πριν αρχίσω να γράφω: γιατί το γράφω, τι θέλω να πω και σε ποιους απευθύνομαι; Αν λοιπόν δεν απαντήσω σε αυτά τα τρία ερωτήματα, δεν μπορώ να προχωρήσω τη διαδικασία, γιατί πολύ απλά δεν θα είμαι ειλικρινής ως προς το στόχο μου. Πολύ σημασία επίσης δίνω στη διδαχή ενός έργου. Διαφορετικά, είναι απλά μια παράσταση που ο άλλος θα πληρώσει για να τη δει χωρίς να αποκομίσει κάτι.

Σε μια καθημερινότητα Αθήνας Κύπρου, κουράζεσαι πολύ; Αποσπάσεσαι από άλλες δραστηριότητές σου;
Είναι λίγο σαν να πατάς ένα pause εδώ και όταν πηγαίνεις εκεί ενεργοποιείς το pause που ενεργοποίησες τη στιγμή που έφυγες. Δεν θεωρώ ωστόσο, ότι με αποπροσανατολίζει. Είναι ένα κομμάτι της δουλειάς μου. Περνάω και πολύ όμορφα γιατί η ομάδα είναι φοβερή τόσο πίσω από τις κάμερες, όσο και μπροστά. Είναι σαν να πηγαίνω από το ένα  ου σπίτι στο άλλο.

dj3a4542dj3a4582

Τηλεόραση, θέατρο και κινηματογράφος. Τα έχεις στο μυαλό σου διαφορετικά αυτά τα τρία αντικείμενα; Με τι θα ήθελες να ασχοληθείς περισσότερο;
Αν ήθελα να σου απαντήσω ειλικρινά, θα σου έλεγα με τον κινηματογράφο. Όμως δυστυχώς στην Ελλάδα κινηματογράφο δεν έχουμε. Από την άλλη μεριά, δεν είμαι καθόλου αντίθετος με την τηλεόραση. Μου αρέσει, είναι μια πολύ διαφορετική δουλειά, υπό τον ίδιο κλάδο, της ηθοποιίας. Αποτελούν τρεις πτυχές του ίδιου επαγγέλματος που όμως είναι εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους.

Όσον αφορά τα καλλιτεχνικά δρώμενα στην Ελλάδα, πιστεύεις πως υπάρχει ανάπτυξη ή στασιμότητα εξαιτίας των δυσκολιών της περιόδου;
Νομίζω πως η κρίση δεν μας έχει πάει πίσω καλλιτεχνικά. Αρχίζουν να δημιουργούνται πρωτοβουλίες από μικρότερα σχήματα, τα οποία παλιότερα δεν θα μπορούσαν να δραστηριοποιηθούν. Πια παρατηρείται και μια στροφή του κοινού προς εναλλακτικές παραστάσεις, παραστάσεις πιο μίνιμαλ και όχι αυτές τις εμπορικές φαμφάρες. Ο κόσμος έχει ανάγκη από κάτι πιο ειλικρινές και λιγότερο στημένο, κάτι πιο άμεσο. Και αυτό φαίνεται από παραστάσεις που πετυχαίνουν χωρίς να έχουν τρελά budget ή «βαριά» ονόματα ηθοποιών. Η στροφή αυτή του κοινού είναι ελπιδοφόρα.

dj3a4669dj3a4600dj3a4716

Μίλησέ μας για το background σου και τις σπουδές σου στην ηθοποιία.
Πέρασα Οργάνωση & Διοίκηση Επιχειρήσεων στον Πειραιά. Όταν λοιπόν έμπαινα στο 4ο έτος, το καλοκαίρι, έδωσα εξετάσεις σε διάφορες σχολές υποκριτικής. Αυτό προέκυψε κάπως από το διαφορετικό κόσμο που γνώριζα. Οι ηθοποιοί ήταν κάτι τελείως πρωτόγνωρο για μένα, ήταν σαν να ανακάλυψα ένα νέο είδος ανθρώπων. Από διάφορες απόψεις, της νοοτροπίας, της αισθητικής… Ακόμα δεν με «έβλεπα» μέσα σε αυτό, δεν έβλεπα κοινά, αλλά με ιντρίγκαρε το καινούργιο. Κάπως έτσι ξεκίνησε όλο αυτό, επιπόλαια. Γενικά στη ζωή μου τα καλύτερα πράγματα που έχω κάνει δεν τα έχω σκεφτεί καθόλου. Προετοιμάστηκα λοιπόν και αποφάσισα να δώσω σε διάφορες ιδιωτικές σχολές και στο Εθνικό, αφού ζητούσαν τα ίδια. Και πέρασα στο Εθνικό… Δεν ήταν σίγουρα εύκολο. Όταν ακολουθείς έναν συμβατικό τρόπο ζωής και το οικογενειακό σου περιβάλλον δεν έχει καμία σχέση με τέχνες, έρχεσαι αντιμέτωπος με τον ίδιο σου τον εαυτό. Καλλιεργείς διαφορετικά στοιχεία και ανοίγεις τις αντένες σου σε άλλα σημεία.

Θα μπορούσες να επιστρέψεις μόνιμα στα Χανιά;
Αν μπορούσα να κάνω στα Χανιά όλες μου τις δουλειές και να βιοποριστώ από αυτές, θα είχα φύγει… χθες! Επειδή όμως η μερίδα του πληθυσμού εκεί είναι μικρή, για να βιοποριστείς πρέπει να κάνεις κάθε τρεις μήνες παραγωγή, πράγμα που είναι σκότωμα. Επίσης δεν έχουμε εταιρείες τηλεοπτικής παραγωγής, υπάρχει μόνο μία. Δεν είναι τα Χανιά όπως είναι η Κύπρος, που φέρνει ηθοποιούς από την Αθήνα για να δουλεύουν. Αν όμως μπορούσα να κάνω στα Χανιά αυτά που κάνω εδώ, θα το έκανα, θα έφευγα.

dj3a4688dj3a4645

Φένια Ζάννη

INSTAGRAM
FOLLOW DIDEE
DIDEE MAGAZINE
MyMail WordPress Plugin free