Μαρία Κόφου: Εμπειρίες από την Καραϊβική μέχρι το Σινικό Τείχος

Συνέντευξη: Μαίρη Ιακωβίδη
Φωτογραφίες: Θεόφιλος Τσιμάς

Μαρία Κόφου είναι μια σύγχρονη νομάς, που με το σακίδιό της στον ώμο ταξιδεύει σε διάφορες χώρες του κόσμου. Όλα αυτά τα ταξίδια την γεμίζουν με ιστορίες και εικόνες, τις οποίες γράφει και μοιράζεται μέσα από το blog της, “T stories from my world”. Εκεί μπορείς να πάρεις ιδέες για ταξίδια σε όλο τον κόσμο, να εμπνευστείς ή να ζητήσεις τη βοήθειά της για να οργανώσεις το δικό σου ταξίδι. Η Μαρία έχει επισκεφθεί περίπου 26 χώρες και μέχρι το τέλος του χρόνου πιστεύει πως θα έχει φτάσει τις 30. Παναμάς, Καραϊβική, Κολομβία, Σινικό Τείχος, Ταϊλάνδη, Μαρόκο είναι λίγα μόνο από τα μέρη που έχει επισκεφθεί. Όλα την έχουν γεμίσει με ιστορίες και στιγμές, που σε κάνουν να την ακούς με προσοχή για ώρες, όταν στις αφηγείται.

kofou10

 

 

Πώς ξεκίνησε το “T stories from my world” και από πού πήρε το όνομά του;
Το blog  ξεκίνησε πριν από 4 χρόνια, όταν ακόμα ζούσα στο Μιλάνο. Για ένα διάστημα 5 μηνών, έτυχε να κινούμαι κάθε μέρα με τρένο και θέλησα να καταγράψω όσα έβλεπα σε εκείνη τη διαδρομή, τις συζητήσεις που έκανα ή άκουγα και τις σκέψεις που μου έρχονταν. Στην αρχή ήταν μόνο για μένα, στην πορεία ξεκίνησα να τα μοιράζομαι με φίλους και την οικογένειά μου, πιο πολύ για να ξέρουν τι κάνω, τι σκέφτομαι και πώς είναι η ζωή στο Μιλάνο. Επειδή μου αρέσουν πάρα πολύ τα τρένα και το μπλογκ δημιουργήθηκε σε ένα τρένο, αρχικά λεγόταν “Train stories from my world”. Μετά, λόγω του ότι ξαναγύρισα στην Ελλάδα και σταμάτησα να μετακινούμαι κάθε μέρα με τρένα, αποφάσισα να το αλλάξω και να το κάνω “Travel stories from my world”. Άρχισα να γράφω για ταξίδια που είχα κάνει στο παρελθόν και για ταξίδια που έκανα όσο βρισκόμουν στην Ιταλία. Λόγω των οικονομικών πτήσεων που υπήρχαν, γύρισα αρκετά την Ευρώπη. Εδώ και ενάμιση χρόνο αποφάσισα να το δείξω και σε περισσότερο κόσμο.

Πόσο σημαντικό είναι να ταξιδεύουμε και κατά πόσο διαμορφώνει την προσωπικότητά μας;
Αυτό που λέμε πάντα και είναι τετριμμένο, αλλά πραγματικά ισχύει, είναι ότι τα ταξίδια διευρύνουν τους ορίζοντές σου. Με τα ταξίδια ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι υπάρχουν κι άλλες πραγματικότητες, πέρα απ’ αυτή που ζεις εσύ. Ταξιδεύοντας μαθαίνεις καινούργια πράγματα από τους ανθρώπους που γνωρίζεις εκεί. Σου έρχονται κύματα καινούργιων πραγμάτων, που σε κάνουν άλλο άνθρωπο. Γυρίζοντας καταλαβαίνεις ότι υπάρχουν και άλλα πράγματα εκεί έξω, πέρα από τη δική σου καθημερινότητα.

kofou8kofou4

Πες μας για το ταξίδι που έκανες με τον Υπερσιβηρικό και τον Υπερμογγολικό. Πόσο εύκολο είναι να οργανώσεις ένα τέτοιο ταξίδι;
Έχω τρέλα με τα τρένα και ένα από τα ταξίδια που ήθελα πάντα να κάνω ήταν με τον Υπερσιβηρικό και τον Υπερμογγολικό. Είναι μεγάλο ταξίδι και χρειάζεται καλή προετοιμασία. Άρχισα να το οργανώνω οκτώ μήνες πριν, οργάνωση η οποία είναι χρονοβόρα, γιατί η κάθε χώρα έχει διαφορετικές διαδικασίες, για να βγάλεις βίζα. Έτσι άρχισα να ψάχνω περισσότερες πληροφορίες σε ελληνικά και σε ξένα sites. Όταν πλέον είχα στο μυαλό μου τη διαδρομή που ήθελα να κάνω και επειδή οι φίλοι μου δεν ήθελαν να έρθουν, είτε γιατί ήταν μεγάλο ταξίδι, είτε γιατί δεν αρέσει σε όλους το ταξίδι με τρένο, ανέβασα ένα ποστ, όπου έψαχνα συνταξιδιώτη. Αυτό δεν ευδοκίμησε τελικά, γιατί είναι κι ένα ακριβό ταξίδι – αν και το έβγαλα σχετικά φθηνά – κι έτσι αποφάσισα να πάω μόνη μου. Ξεκίνησα από τη Ρωσία, διέσχισα τη Σιβηρία και μετά πέρασα Μογγολία και Κίνα. Βασικός σκοπός ήταν να ανεβάσω αρκετό υλικό στο blog, ώστε όποιος θέλει να ταξιδέψει να μπορεί να πάρει τις πρώτες ιδέες και κατευθύνσεις. Είναι ένα αρκετά ιδιαίτερο ταξίδι, αλλά είναι πολύ ωραίο.

Πώς είναι η εμπειρία του να ταξιδεύεις μόνη σου; Είχες κάνει και άλλα ταξίδια πριν από αυτό; Δεν νιώθεις μια μοναξιά στα solo travel ταξίδια;
Είχα κάνει γενικά μικρά ταξίδια στην Ευρώπη μόνη μου, ένα από αυτά ήταν και στη Μπρατισλάβα, όπου πέρασα πολύ καλά. Θεωρώ ότι είναι πιο εύκολο να κινηθείς, γιατί κανονίζεις το πρόγραμμά σου όπως θες εσύ, όταν ταξιδεύεις μόνη σου. Πιο παλιά το θεωρούσα πολύ περίεργο να ταξιδεύεις μόνος σου, στη συνέχεια συνειδητοποιείς πως αν είσαι εσύ καλά, δεν υπάρχει θέμα. Μ’ αρέσει να ταξιδεύω μόνη μου, διαβάζω το βιβλίο μου, μου έρχονται ιδέες για τη δουλειά… Μου αρέσει να γράφω, έχει αρκετό ενδιαφέρον. Όταν ταξιδεύεις μόνος σου και είσαι νέος είναι πολύ εύκολο να κάνεις παρέα με κόσμο που γνωρίζεις εκεί. Απλά χρειάζεται να προσέχεις λίγο παραπάνω και να έχεις ένα καλά οργανωμένο πρόγραμμα, το οποίο θα το ξέρουν και οι δικοί σου άνθρωποι. Μετά το μυστικό είναι να ακούς μόνο όσους έχουν ταξιδέψει στο συγκεκριμένο προορισμό. Είναι ωραίο να ταξιδεύεις μόνος σου, αλλά όχι παντού. Υπάρχουν και χώρες που είναι καλύτερο να ταξιδεύεις με παρέα. Επίσης το solo travel δεν είναι για όλους, γιατί είναι σημαντικό να έχεις μάθει να δέχεσαι τον εαυτό σου και να τον ακούς. Εγώ το προτείνω σε κόσμο να το δοκιμάσει αρχικά εντός Ελλάδας για να δει αν μπορεί να το κάνει, μετά στην Ευρώπη και το μεγάλο challenge είναι να βγεις εκτός Ευρώπης.

kofou6kofou7

Στην Ελλάδα, πιστεύεις ότι είναι μέρος της φιλοσοφίας μας να ταξιδεύουμε και να ανακαλύπτουμε καινούργια μέρη;
Νομίζω τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει αυτό, θεωρώ ότι λίγο πολύ σαν λαός μας αρέσουν τα μέρη που ξέρουμε, αυτά που είναι λίγο πιο σίγουρα. Δεν είναι πολύ στην κουλτούρα μας, αλλά θεωρώ ότι τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει αυτό και λόγω του ότι βρίσκεις πιο φθηνά εισιτήρια. Νομίζω ότι αυτό έχει βοηθήσει στο να αλλάξει λίγο η νοοτροπία μας στο συγκεκριμένο τομέα. Σκέφτομαι πως και εγώ αν δεν είχα πάει Erasmus στην Ισπανία, που είχε αρκετά φθηνά εισιτήρια μέσω Ελλάδας, τότε δεν θα είχα γυρίσει τόσες χώρες.

Τι σου έχει μείνει περισσότερο από τα ταξίδια σου;
Έχω διάφορες στιγμές, ωστόσο δύο είναι οι στιγμές που μου έχουν μείνει περισσότερο, εκείνες που με έκαναν να καταλάβω πως δεν χρειαζόμαστε πολλά, για να είμαστε ευτυχισμένοι. Η μία είναι στα νησάκια Σαν Μπλας, εκεί τα παιδάκια ξύπναγαν το πρωί, πήγαιναν στην παραλία να την καθαρίσουν και έπαιζαν με καρύδες. Είχαν τα βασικά και ήταν ευτυχισμένα. Αυτή η ευτυχία που σου μετέφεραν αυτά τα παιδιά, που ζούσαν τόσο ευτυχισμένα με αυτά τα ελάχιστα, ήταν ένα μοναδικό συναίσθημα. Η άλλη στιγμή ήταν στην Μογγολική Στέπα, όπου τα παιδιά είχαν για παιχνίδια πέτρες και ένιωθες τόσο έντονα πως ήταν ευτυχισμένα, αίσθημα που σε έκανε κι εσένα να σκεφτείς πόσα λίγα χρειαζόμαστε. Εκεί ήταν και μια στιγμή – επειδή δεν είχα ίντερνετ και τηλέφωνο – που συνειδητοποίησα και πολλά πράγματα για μένα, για το τι θέλω και τι δεν θέλω στη ζωή μου.

Υπάρχει κάτι που να σε έχει τρομάξει στα ταξίδια σου;
Στον Παναμά, χωρίς να μπορώ να εξηγήσω το γιατί, δεν ένιωθα πολύ ασφαλής, ένα μικρό άγχος το είχα. Άλλη μια στιγμή που μπορώ να πω ότι τρόμαξα, ήταν στην Μογγολία, όπου έκανα για πρώτη φορά στη ζωή μου ιππασία με ημι-εξημερωμένο άλογο μαζί με άλλα δύο άτομα. Παρόλο που ένιωθα σίγουρη, ξαφνικά πετάχτηκε ένα πουλί μπροστά μας, τα άλογα τρόμαξαν και άρχισαν να τρέχουν. Υπήρξε ένας χαμός. Η μία κοπέλα μάλιστα έπεσε από το άλογό της και το δικό μου άλογο σηκώθηκε στα δύο πόδια, νομίζω ότι φώναξα στον εαυτό μου να μην πέσει. Την επόμενη μέρα θυμάμαι πόναγαν τα μπράτσα μου. Ήταν μία αρκετά έντονη στιγμή και ήταν αυτό που με φόβισε περισσότερο.

kofou67kofou

Τα ταξίδια που κάνεις, έχουν επηρεάσει τις φιλίες σου και τις σχέσεις σου με τους κοντινούς σου ανθρώπους;
Σίγουρα έχουν μειωθεί οι φιλίες όμως αυτό δεν το θεωρώ κακό. Θεωρώ ότι είναι πιο ουσιαστικές, είναι πιο συγκεκριμένα τα άτομα που είναι κοντά μου. Ξέρουν πώς είναι το πρόγραμμα μου και ότι θα λείπω αρκετές φορές, αλλά βρίσκουμε τρόπους επικοινωνίας. Το ίντερνετ έχει βοηθήσει αρκετά σε αυτό. Το ότι ταξιδεύεις αρκετά σε βοηθά να καταλάβεις τι θες και τι ψάχνεις από τον άλλον, μαθαίνεις να ζεις και λίγο με τη μοναξιά σου.

Έχεις ταξιδέψει αρκετά. Πώς βλέπεις την Αθήνα σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες;
Σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες θεωρώ ότι είμαστε σε πολύ καλό σημείο. Η Αθήνα είναι αρκετά ζωντανή, έχει ωραία νυχτερινή ζωή, γίνονται διάφορα πράγματα και έχει και θάλασσα, που το θεωρώ πολύ σημαντικό. Θέλει λίγη δουλειά ακόμα αλλά πιστεύω ότι έχει προδιαγραφές να γίνει city break προορισμός για τους ξένους. Μέχρι πριν κάποια χρόνια, η Αθήνα ήταν για τους ξένους μια στάση πριν τα ελληνικά νησιά όμως αυτό βλέπω ότι αλλάζει σιγά σιγά και είναι σημαντικό. Οι νέοι της Αθήνας έχουν αρχίσει να επενδύουν σ’ αυτή και να κάνουν διάφορα πράγματα, γι’ αυτό και θέλω πέρα από τα ταξίδια που κάνω, να κάνω focus και στην Αθήνα. Να κάνω ξένους να έρχονται να την επισκεφτούν για την Αθήνα, πέρα από τα μνημεία της.

Ένα μέρος που είναι στη bucket list σου και δεν έχεις προγραμματίσει να πας;
Θέλω να πάω στο Περού και συγκεκριμένα στο Μάτσου Πίτσου. Θέλω να βγάλω φωτογραφία πάνω στο Μάτσου Πίτσου με ένα λάμα. Έχω τρέλα με την Λατινική Αμερική, γι’ αυτό και κάποια στιγμή θέλω να την γυρίσω όλη! Μέχρι στιγμής έχω πάει μόνο Κολομβία.

Επόμενα ταξίδια που έχεις κανονίσει να κάνεις;
Το επόμενο ταξίδι θα είναι στη Μάλτα, που δεν έχω ξαναπάει. Η νέα χρονιά θα μου φέρει Κοπεγχάγη και λόγω της αγάπης μου για τα τρένα, θα περάσω και στη Σουηδία.

*Μπορείς να βρεις το blog της Μαρίας εδώ.

Μαίρη Ιακωβίδη

INSTAGRAM
FOLLOW DIDEE
DIDEE MAGAZINE
MyMail WordPress Plugin free