400 λέξεις του Αγησίλαου Μικελάτου

Φωτογραφίες: Ιωσήφ Αλεξιάδης

Οι 400 λέξεις του ηθοποιού Αγησίλαου Μικελάτου που θα συμμετάσχει στην πολυαναμενόμενη παράσταση «ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ» – Χορός & Άγγελοι από το πανάρχαιο Δράμα. Η σκηνοθεσία είναι του Αργύρη Πανταζάρα και η παράσταση θα ανέβει στο Θέατρο Μικρής Επιδαύρου στις 22 & 23 Ιουλίου.

Untitled-1

Από μικρό παιδί με απασχολούσε η έννοια του χρόνου. Από το γιατί νυχτώνει τόσο γρήγορα μέχρι το πώς περνάει ο καιρός και χωρίς να το καταλάβεις, ο μικρόκοσμος της παιδικής σου ηλικίας γίνεται ένα αχανές σύμπαν. Άνθρωποι που είναι γύρω σου αλλάζουν μαζί μ’ εσένα ή και χάνονται για πάντα.

Το θέατρο μου έδωσε την πολυτέλεια να σπάω τη φυσική ροή του χρόνου. Να σταματάνε όλα και να μου χαρίζει στιγμές σαν κι αυτή που βιώνω αυτή την περίοδο με την καλλιτεχνική ομάδα Momentum (=ορμή) και της παράστασης «Μητρόπολη» που μελετάμε.

Είχα την τύχη πριν από μερικούς μήνες ο Αργύρης Πανταζάρας – ύστερα από την συνεργασία μας στον Φάουστ της Κατερίνας Ευαγγελάτου – να μου ανοίξει τα χαρτιά του για μια νέα καλλιτεχνική πορεία, με καράβι την ομάδα αυτή. Πάνω σ’ αυτό το καράβι λοιπόν, μαζευτήκαμε νέοι άνθρωποι – ηθοποιοί που γνωρίζονται μεταξύ τους από τη σχολή του Εθνικού, έχουν κοινούς κώδικες επικοινωνίας και βλέπουν προς τον ίδιο προορισμό. Στη δημιουργία μιας νέας «Μητρόπολης».

«Μητρόπολη» είναι το όνομα της παράστασης. Πρόκειται για πέντε τραγωδίες από τον Σοφοκλή και τον Ευριπίδη (Αντιγόνη, Βάκχες, Μήδεια, Οιδίπους Τύραννος, Ηρακλής Μαινόμενος). Το σημείο, στο οποίο έχουμε εστιάσει, είναι οι Άγγελοι αυτών των τραγωδιών και ο Χορός. Οι Άγγελοι σε όλες τις τραγωδίες βιώνουν, έρχονται, αφηγούνται και φεύγουν. Αυτό που κληθήκαμε να κάνουμε εμείς, είναι να μεριμνήσουμε γι’ αυτά τα πλάσματα. Να τους δημιουργήσουμε έναν κοινό τόπο συνάντησης. Να τους δοθεί ένα βήμα έτσι ώστε να πάρουν θέση απέναντι στην κοινωνία και την κατάσταση που βιώνει η Πόλη του καθενός. Μέσα στην προσπάθειά τους να τοποθετηθούν κουβαλάνε μαζί τους και όλες τις μνήμες από την Πόλη τους, ακόμα και πράγματα που ίσως θέλουν να ξεχάσουν αλλά δεν μπορούν κι έτσι παρακολουθούμε μια ατέρμονη προσπάθεια άρθρωσης όλων αυτών των βιωμάτων τους με λέξεις που δημιουργούν εικόνες και ήχους. Από την άλλη, ο Χορός. Στέκεται αδύναμος μπροστά στα αλλεπάλληλα χτυπήματα της Πόλης του και προσπαθεί και αυτός με τη σειρά του να μοιραστεί τις δικές του εμπειρίες και τη θέση του. Ένας ζωντανός μάρτυρας τραγωδιών.

Βρίσκω τρομακτική τη σύνδεση των Αγγέλων ειδικά με τους νέους στην Ελλάδα του ’16 όπου κι αυτοί σαν άλλοι Άγγελοι, βιώνουν όλον αυτόν τον παραλογισμό της χώρας τους, στέκονται άφωνοι μπροστά σε αυτό το παράδοξο και η μόνη διέξοδος για τους πιο πολλούς είναι η φυγή. Η φυγή σε νέους τόπους. Για τη δημιουργία – ίσως – της δικιάς τους «Μητρόπολης».

Aut viam inveniam aut faciam (Ή θα τον βρούμε τον δρόμο ή θα τον φτιάξουμε)…

DJ3A2828

INSTAGRAM
FOLLOW DIDEE
DIDEE MAGAZINE
MyMail WordPress Plugin free