400 λέξεις της Νέλλυς Σκουφάτογλου

Photography: Heidi Seraphim

Η Νέλλυ Σκουφάτογλου είναι η editorial director της αγγλικής έκδοσης της ελληνικής εφημερίδας Neos Kosmos στην Αυστραλία. Όταν δε δουλεύει τρώει. Πολύ. 

13054419_10208944644993875_2014134686_o

Αυτές τις 400 λέξεις προσπαθώ να τις γράψω μπορεί και τρεις εβδομάδες.
Στην αρχή είχα μεγάλη έμπνευση. Πίστευα ότι μπορούσα. Εύκολα.
Γενικά κάποτε είχα μεγάλη έμπνευση και νόμιζα πως έχω κάτι να πω.
Κάτι ενδιαφέρον.
Οι περισσότεροι.
Έχουν κάτι να πουν.
Μάλλον.
Που ενδιαφέρει.
Γενικά.
Ή που ενδιαφέρει κάποιον συγκεκριμένο.
Συγκεκριμένα τους ίδιους περισσότερο από ό, τι κάποιον άλλο.
Έτσι φαίνεται.
Εγώ πια δεν έχω έμπνευση.
Να γράφω εμπνευσμένα πράγματα.
Ή να λέω.
Δεν είμαι ούτε στις 100 λέξεις και ήδη έχω τρομοκρατηθεί.
Έχω πόσες ακόμη να γράψω και με λούζει κρύος ιδρώτας.
Όπως έγραψα και πιο πάνω, δεν έχω πια έμπνευση σε ό, τι αφορά τη διατύπωση οτιδήποτε προσωπικού.
Τελευταία φοβάμαι πως ποτέ δεν είχα έμπνευση.
Γενικά.
Και η σκέψη ότι νόμιζα πως είχα έμπνευση ή άποψη άξια διατύπωσης με ενοχλεί.
Γιατί δεν ξέρω αν είχα.
Νομίζω πως δεν είχα.
Γενικά μιλώντας πάλι, συνεχώς διαβάζω εμπνευσμένα πράγματα.
Με κάνουν να σκέφτομαι.
Πώς θα γίνω πιο εμπνευσμένη.
Μετράω εμπνευσμένες προσωπικότητες.
Δεν ξέρω αν θα ήταν πιο συνετό να είχα γράψει απλά «τετρακόσιες λέξεις» και να είχα ξεμπερδέψει.
Ή να κάνω copy-paste τις «λέξεις» 400 φορές.
Μέσα στο μυαλό μου προσπάθησα να βρω κάτι εμπνευσμένο να κάνω, αλλά είμαστε κιόλας στη λέξη διακόσια τέσσερα κι έχω κιόλας σπαταλήσει το χρόνο σας με διακόσιες δεκατέσσερις μαλακίες.
Παλιά, τι παλιά, δύο χρόνια πριν, όσο ήμουν ακόμη στην Αθήνα και «ένιωθα» ή «ένιωθα» ότι «ένιωθα» anyway, όλο και κάποια «σοφία» είχα να γράψω επί καθημερινής βάσης. Καμιά φορά ακόμη νομίζω.
Έστω ότι κάτι έχω να πω.
Να δείξω.
Όταν μου ζητήθηκε να γράψω τις λέξεις αυτές χάρηκα.
Είχα τις φωτογραφίες από τη δεύτερη μέρα.
Ωραίες δεν είναι;
Εμένα μου άρεσαν.
Βγήκαν εύκολα, αυθόρμητα σχεδόν.
Απλά ρε γαμώτο δεν είχα κάτι να πω.
Κρίμα, γιατί η στήλη λέγεται «400 λέξεις».
Κάνω αγώνα να κάτσω κάτω να γράψω κάτι και δεν έχω τίποτα απολύτως να πω που θα ενδιέφερε πραγματικά στο ελάχιστο κάποιον πέρα από τον εαυτό μου.
Προσπαθώ όμως. Να. Περάσαμε τις 300.
Έχω αρχίσει, βέβαια, να πιστεύω πως αυτούς που όντως έχουν κάτι να πουν σπάνια τους βλέπουμε, τους διαβάζουμε ή τους ακούμε.
Δε μιλάνε πολύ. Γενικά πάντα, δεν ξέρεις από πού θα σου ‘ρθει.
Έχει πράγματα να πει, να δείξει.
Κυρίως να πει.
Μιλάει πολύ.
Τις περισσότερες φορές μάλιστα τα λέει πάρα πολύ ωραία.
Και τα κάνει.
Ωραία.
Πάρα πολύ ωραία.
Ο ναρκισσισμός.
Γενικά μιλώντας πάντα, έχει έμπνευση.
Εύκολα φτάνει τις 400 λέξεις.

12991877_10208944645433886_199226516_o

INSTAGRAM
FOLLOW DIDEE
DIDEE MAGAZINE
MyMail WordPress Plugin free