Ο Nicola Ratti και η «less is more» φιλοσοφία του

Συνέντευξη: Φένια Ζάννη

Ξεκινώντας τη δεκαετία του ’60 από καταφρονημένες underground μουσικές σκηνές του Σαν Φρανσίσκο, σε εναλλακτικούς χώρους, καθώς και σε πατάρια της Νέας Υόρκης, ο μινιμαλισμός κατέκτησε βαθμιαία έδαφος και αναδείχθηκε ως το πλέον δημοφιλές είδος πειραματικής μουσικής του 20ού αιώνα. Χρόνια μετά, και συγκεκριμένα το 2010, ο Nicola Ratti κατάφερε να δημιουργήσει την πρώτη του δισκογραφική δουλειά στην πειραματική μουσική, δίνοντάς της όμως το προσωπικό του στυλ. Πολλές δισκογραφικές δουλειές μετά και έχοντας πια αποκτήσει σταθερό κοινό, ο Ratti επιστρέφει στην Αθήνα και στα πλαίσια του FASMA Festival και δεν κρύβει πως ανυπομονεί να δει το κοινό να «χάνεται» μέσα στη συνεχή εμπειρία ήχου που δημιουργεί.

Πόσο εύκολο ήταν να επιτύχεις στον τομέα της πειραματικής και μινιμαλιστικής σύνθεσης;
Αποτελούσε ανέκαθεν ένα είδος μονοπατιού για μένα. Ένα μονοπάτι το οποίο οδηγείται από την ανάγκη της προσπάθειας και την εξεύρεση του νέου, κατά τη διάρκεια των ήχων και της σύνθεσής τους. Έχω προσπαθήσει να υιοθετήσω την πολύ απλή ιδέα του «less is more», με στόχο να επιτύχω το καλύτερο, έχοντας στη διάθεσή μου το λιγότερο. Στην πραγματικότητα δεν ήταν καθόλου εύκολο αλλά είμαι χαρούμενος για όσα έχω καταφέρει μέχρι σήμερα.

Ποιες από τις συνεργασίες που έχεις πραγματοποιήσει μέχρι στιγμής, πιστεύεις πως καθόρισαν τη μετέπειτα πορεία σου;
Εύκολη ερώτηση, όλες. Έχω πραγματοποιήσει αρκετές συνεργασίες, που διέφεραν πολύ μεταξύ τους. Αυτό άλλωστε ήταν και το σημαντικό στο συνεργατικό κομμάτι της δουλειάς μου. Παρόλα αυτά, η διαφορετικότητα ήταν το συστατικό που με κράτησε μακριά από το να εστιάσω σε έναν μόνο τομέα. Πράγμα πολύ καλό για την εξέλιξή μου.

Στα πλαίσια του Fasma Festival, στις 8 Απριλίου θα κάνεις μια live εμφάνιση στο six dogs. Τι μουσική θα παίξεις εκεί;
Θα παίξω το live set που παίζω το τελευταίο διάστημα. Πρόκειται για μια σύνθεση δύο μερών, η οποία επικεντρώνεται στους πολυρυθμικούς παλμούς που εμφανίζονται σε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Ο στόχος είναι να οδηγηθεί το κοινό σε μια νοοτροπία συνεχούς εμπειρίας ήχου, που χτίζεται από τα απλά παλλόμενα στοιχεία. Αυτό που προσδοκώ όμως, είναι να κάνω το κοινό να «χαθεί» μέσα σε αυτό.

Ετοιμάζεις κάτι αυτήν την περίοδο; Και αν όχι, έχεις σχέδια για το μέλλον;
Έχω ξεκινήσει να εργάζομαι για δύο νέες συνεργασίες. Η μία θα είναι με τον Jake Messina Meginsky και η άλλη με τον Mads Emil Nielsen, αλλά και οι δύο είναι από σε πολύ πρώιμο στάδιο, οπότε θα δούμε αν τελικά οδηγήσει κάπου όλο αυτό και βγει όπως το θέλουμε. Επίσης, περιμένω δύο νέες κυκλοφορίες μου μαζί με τον Bellows, που αναμένονται μέσα στους επόμενους μήνες.

Υπάρχουν Έλληνες καλλιτέχνες που ξεχωρίζεις;
Από όσους έχω γνωρίσει μέχρι τώρα, έχω ξεχωρίσει μερικούς. Για παράδειγμα, ολόκληρη η ομάδα Granny Records, όπως και οι φοβεροί Organized Music από τη Θεσσαλονίκη του φίλου μου, Κωστή Κηλύμη, αλλά και η Knot Gallery σκηνή στην Αθήνα και ούτω καθεξής.

Πώς αποφάσισες να κάνεις μια live εμφάνιση στην Ελλάδα;
Χάρηκα πάρα πολύ όταν τα παιδιά από τη δισκογραφική «Where To Now?» μου ζήτησαν να συμμετάσχω στο Fasma Festival. Η τελευταία φορά που επισκέφτηκα την Αθήνα – ήταν και η πρώτη φορά που ήρθα – στο Knot Gallery, το 2013. Πραγματικά ανυπομονώ να παίξω ξανά στην Αθήνα και να δω πάλι το ελληνικό κοινό. Ξέρω πως δεν είναι η καλύτερη στιγμή στην ιστορία σας και θα μπορούσαμε εύκολα να πούμε το ίδιο για όλα τα κράτη που υπάγονται στην ψεύτικη Ευρωπαϊκή Ένωση…

How easy was to succeed in the field of experimental and minimalistic composition?
It has always been a kind of path driven by the need of trying and finding something new for me, in term of sounds and their composition. I’ve been trying to follow a very simple idea like «less is more» aiming to achieve the best for what is less. Actually wasn’t easy at all but I’m happy for what I achieved so far.

Which of the collaborations that you have done so far, affected your future career?
Easy, all of them. I had several collaborations, some of them very different from each other and I guess that thing was quite important nevertheless it kept me away from focusing just on one thing which is, sometimes, good.

What are we going to listen to on 8 April, at the Six dogs?
I’m playing the live set I’m performing lately, which is a two-piece composition focused on polyrhythmic pulsations displayed in a certain amount of time, the goal is to lead the audience in a kind of continuous sound experience built by simple pulsating elements and, hopefully, get lost into it.

Are you preparing something ? And if not, do you have future plans?
I’m starting to work on two new collaborations, one with Jake Messina Meginsky and the other with Mads Emil Nielsen, but both are at the very beginning so let’s see if they’re leading somewhere. Then I’m waiting for two new releases with Bellows in the next months, I’ll keep you posted.

Are there Greek artists who stand out?
From what I’ve seen so far I met good guys. I’m thinking about the whole Granny Records crew, the great Organized Music from Thessaloniki by my friend Kostis Kilymis, the Knot Gallery scene in Athens and so on.

How did you make the decision to perform in Greece?
I was super happy when the guys from the label (Where To Now?) asked me to join the label-curated night at Fasma Festival. My last (and first) time in Athens was at the Knot Gallery in 2013 and I’m really looking forward to come back also to see how you’re doing guys, I know it’s not the best moment in your history and we can easily say the same for the rest of this weird european fake union…

Φένια Ζάννη

INSTAGRAM
FOLLOW DIDEE