400 λέξεις της Μαρίας Κριτσιλίγκου

Φωτογράφιση: Ιωσήφ Αλεξιάδης

Η Μαρία είναι ελεύθερη επαγγελματίας με ειδίκευση στο Digital & Content Marketing. Πιστεύει ότι η αφήγηση ιστοριών, με λόγο και εικόνα, στην ψηφιακή εποχή, είναι η σύγχρονη μορφή διαφήμισης. Κάποτε αγόραζε δευτερόλεπτα στην τηλεόραση.

Δεν της αρέσει να αισθάνεται υπάλληλος, να γεμίζει τρύπες, να κυκλοφορούν απόψεις από τους πάντες για τα πάντα και να δουλεύει σε γραφείο.
Θα ήθελε ιδανικά, οι διευθυντές του κόσμου να ήταν εμπνευσμένοι ηγέτες και όχι αφεντικά.

Επιλέγει να δουλεύει για lovemarks και όχι για πελάτες.
Τον Φεβρουάριο του 2016, έβγαλε στον αέρα, το προσωπικό ταξιδιωτικό της project “GoSeeLeave”.

DJ3A5964

On the Road

[04.30 το πρωί, ξημέρωμα Σαββάτου και μόλις με αποβιβάζει ο πάντα πρόθυμος για εξυπηρέτηση γλυκός μπαμπάς μου, στο Ελ. Βενιζέλος]

Φεύγω για roadtrip με την καλύτερη μου φίλη, πάμε ένα μεγάλο ταξίδι στη Σικελία.
Δεν έχω κοιμηθεί σχεδόν καθόλου. Έχω γεμίσει με επιμέλεια μια βαλίτσα 21 ημέρες και 20 νύχτες. Έχω εκτυπώσει με ευλάβεια το απόσταγμα 3 μηνών έρευνας, χάρτες, διαδρομές, οδηγίες, συμβουλές και πληρωμές. Τα στριμώχνω στη χειραποσκευή μαζί με γυαλιά μυωπίας και υγρό φακών, κάτω από 100 ml.

[Πίσω στο Ελ. Βενιζέλος, 04.30 το πρωί, ξημέρωμα Σαββάτου.]

Κατεβαίνω από το αμάξι και κατευθύνομαι μαζί με τη βαλίτσα με τα εξαιρετικά υπάκουα ροδάκια της, προς την Ξένια, ένα μονίμως φορτισμένο θετικά άνθρωπο που δεν θέλει να μοιάσει σε κανέναν άλλον.
Ένας θετικά φορτισμένος άνθρωπος σε συνεργασία με έναν θετικά φορτισμένο άνθρωπο είναι ικανοί για όλα, ακόμα και για διαχείριση πολλαπλών κρίσεων σε ξένο έδαφος.
Ένας αρνητικά φορτισμένος άνθρωπος χάνει πολύτιμο χρόνο και σημαντική ενέργεια γκρινιάζοντας για την ατυχία, την αδικία, την κοινωνία του.
Σ’ενα μεγάλο ταξίδι, αυτά τα πρόσημα έχουμε μεγάλη σημασία.

Προσγειωνόμαστε αχάραγα στο αεροδρόμιο του Παλέρμο και περιμένουμε, στον κυλιόμενο διάδρομο νούμερο 2, τη βαλίτσα με τα υπάκουα ροδάκια και τον 75λιτρο σάκο πλάτης, της Ξένιας. Καταφτάνει ο έμπειρος σάκος και περιμένουμε τη βαλίτσα με τα υπάκουα ροδάκια.
Και περιμένουμε.
Και περιμένουμε.
Και περιμένουμε.
Και εντάξει, συνειδητοποιούμε ότι πόσο να περιμένει κάποιος όταν σταματά να κυλά ο διάδρομος..
Λες?

Λέω, λοιπόν, ότι η κρίση χτυπάει τους πάντες και δεν υπεισέρχομαι σε δραματικές λεπτομέρειες. 21 ημέρες και 20 νύχτες χωρίς βαλίτσα στη Σικελία. Ας είναι! Δεν έχεις επιλογή, δεν ήρθε η βαλίτσα. Τακτοποίησε τα τυπικά και προχώρα. Ας είναι.

Και η μέρα ξημερώνει σ’ ένα ξενώνα, κάπου στο κέντρο του Παλέρμο.
Η πρώτη γνωριμία, το πρώτο φλερτ και η λαχτάρα που έρχεται με ορμή! Χανόμαστε στη λαϊκή, πέφτουμε πάνω σε μια ανοιχτή φρουταγορά και χαζεύουμε φραγκόσυκα κι ανθρώπους.
Κοιτάζω την Ξένια από απόσταση, δεν βλέπω τίποτε γνώριμο τριγύρω, σκέφτομαι ότι κάτι κάνουμε πολύ καλά. Κάπου εκεί, αρχίζει το τριπάκι, το ταξίδι. Έχεις όντως φύγει.
Η νύχτα πέφτει στο Παλέρμο.
To χαριτωμένο ζαχαρί, ιταλικής καταγωγής αμάξι αναλάμβανε, την επόμενη κιόλας μέρα, να μας πάει παραπέρα και ακόμα παραπέρα.

Ταξιδέψαμε από την πρωτεύουσα, στη μεσαιωνική Σιάκα και το κρεμαστό χωριό Έριτσε. Βρεθήκαμε από το βιομηχανικό κι επίπεδο Τράπανι, στο καρτ ποστάλ – νησί της Φαβινιάνα.

Πίναμε μπίρα Moretti και τρώγαμε πίτσα σε πλατείες, σοκάκια, σκαλοπάτια, με θέα και χωρίς θέα που κόβει την ανάσα. Γνωρίζαμε σε κάθε προορισμό ντόπιους, μπλεκόμασταν, κάποιοι μας φιλοξένησαν. Ωραίοι άνθρωποι οι Σικελοί, ζεστοί και πρόθυμοι για παρέα. Δεν έχουν τη λαγνεία των Ιταλών, είναι τρυφεροί.

Στο δρόμο ξανά.
Από την Κοιλάδα των Ναών του Ακράγαντα, σ’ ένα φυσικό καταφύγιο τσιγγάνων και από τη μαφιόζα την Κατάνια βαθιά στο χωριό του “Godfather”.
Από τις ξακουστές Συρακούσες στο κατάμαυρο, αχνιστό ηφαίστειο της Έτνα.
Από παραδοσιακά, πετρόχτιστα ορεινά χωριά με κάτι αρχαία θέατρα, μα κάτι αρχαία θέατρα πάνω από κοιλάδες και βουνά.
Είδαμε μια παράσταση με μαριονέτες ένα βράδυ. Έτυχε!

Έχω ξεπεράσει τις 400 λέξεις.
#Uncut.

DJ3A5971

INSTAGRAM
FOLLOW DIDEE
DIDEE MAGAZINE
MyMail WordPress Plugin free