400 λέξεις του Σταύρου Παλταδάκη

Φωτογράφιση: Ιωσήφ Αλεξιάδης

Ζωγράφος, εικαστικός και δάσκαλος yoga. Ο Σταύρος Παλταδάκης μοιράζεται μαζί μας τις δικές του 400 λέξεις.

stauros-paltadakis-3

«Κοκκινο γαργιασμενο παπλωμα-ξεπηδαει κατω απ το κρεββατι οκταποδο πλασμα μ ενα ματι στο μετωπο-υγρασια σε φωτεινο δωματιο -παραξενα ανακουφιστικο φως-ανθρωποι γυρω σχηματιζουν κυκλο-φωνες κατω απ το μπαλκονι κοντινα-μακρια-δισκοι ασημενιοι καθρεπτιζουν πορους δερματος σε αθωο φως-μουσικη μεσω ηχητικων ινων σε συνειδητη εγκεφαλικη εγρηγορση-echo υγρης φωνης σε εξι μωβ γλωσσες κυκλικα δομημενες πλαισιωνουν ενα παιδικο χεριπου κρατα περγαμηνη απο πλαστικο χαρτι ζηλευτα λευκο.Αναρμοστα-υπευθυνη συμπεριφορα σε ελπιδοφορα νυχτα-απειλητικα «ζεστο{» τηλεφωνημα-παρατημενες λεξεις επιτηδευμενα τοποθετημενες-αρωμα μεταλλικα-γλυκο-προσευχη-ευχη πανω απ το πιατο το γεματο-συνειρμος ντροπαλης-ματια να συγκρινουν περιορισμους και σωματα.Συμπερασματα-βουτηγμενα σε μαυρο μελι-βελονα-κλωστη κιτρινη-αδυναμα χερια ραβουν το στομα.»                                                                                          Δε προλαβαινει να ανταποδωσει τη τοση ευτυχια -δε προλαβαινει να αποδωσει το θαυμασμο.Λατρευει να απομυθοποιει -απεχθανεται να κατηγορει -δακρυζει και γελαει οταν λερωνει τους τοιχους με δαχτυλιες απο μολυβι.Επαφη -εκουσια-εχει πολυ χωρο ελευθερο η καρδια αλλα οχι προσανατολισμο.Πεταει-ξεφορτωνεται,Θελει γεματα-λιγα.Αναπνεει απο τις ακρες των δαχτυλων.Αναμενει το Αυριο.»…Ομως υπαρχει η πιθανοτητα,μεσα απ το τυχαιο,να πετυχεις κατι πολυ βαθυτερο απο αυτο που πραγματικα ηθελες..»                                                        -Γιατι μιλας σε τριτο προσωπο;                                                                             -Για να με ακουσω καθαρα                                                                                 Αφηρημενες εννοιες -συγκεκριμενα προσωπα.Ο καθε ανθρωπος ειναι μια μασκα -προτιμω σαν Αρχαια Αιγυπτιακη.Σ ενα προσωπο βρισκεται η Ολοτητα,σε καθε προσωπο διαβαζεις την υπαρξη,αν το παρατηρησεις συνειδητα ειναι σαν να σου εχει εξομολογηθει βουβα.Ζω για να παρατηρω.Αν με δεις στο δρομο να περπαταω με θολο βλεμμα-θα ειναι γιατι πριν λιγο αφομοιωσα κατι που μου εκανε εντυπωση -και το επεξεργαζομαι του δινω σχημα ,το κανω αντικειμενο,του βαζω χρωματα γυρω του το διαστρεβλωνω το αποσαφηνιζω και με αφετηρια αυτο στη συνεχεια θα ζωγραφιζω το αποσταγμα των συναισθηματων που εχω κοινα μαζι του -τα παντρευω- αφηνω τη στιγμη και τη τυχη να παρει τα ηνια.

stauros-paltadakis-1

 

INSTAGRAM
FOLLOW DIDEE