400 λέξεις του Κωνσταντίνου Φουντούλη

Φωτογράφιση: Ιωσήφ Αλεξιάδης

Ο Κωνσταντίνος Φουντούλης είναι φοιτητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Πριν λίγο καιρό αποφάσισε να ασχοληθεί με τη φωτογραφία ερασιτεχνικά και από τότε γεμίζει τους λογαριασμούς του σε Facebook και Instagram με λήψεις, που κάθε άλλο παρά ερασιτεχνικές θα τις χαρακτήριζε κανείς. Διακρίνεται για την μεγάλη φαντασία του πάνω στη φωτογραφία και φιλοδοξεί να ασχοληθεί επαγγελματικά με το αντικείμενο.

DJ3A3842

Εννέα μήνες πριν, ξεκίνησα να ασχολούμαι με τη φωτογραφία, τότε που πήρα και την πρώτη μου κάμερα. Η αλήθεια είναι πως με παρακίνησε ένας φίλος μου που είχε ήδη μια πολύ καλή κάμερα και λίγο αργότερα έπιασα τον εαυτό μου να «παίζει» με τις λήψεις.

Η πρώτη μου λήψη ήταν ο ουρανός. Ήμουν στο δρόμο, σήκωσα το βλέμμα, μου άρεσαν τα σύννεφα και έγινε το πρώτο μου κλικ. Αποφάσισα να το δω λίγο πιο σοβαρά και κάπως έτσι το «γύρισα» στο πορτραίτα. Φωτογράφιζα κυρίως φίλους μου και οι λήψεις μου, άρεσαν πολύ.

Κάπως έτσι «ενδυνάμωσα» και τα social media μου σε Facebook και Instagram. Μέχρι τότε τα χρησιμοποιούσα πολύ randomly, δηλαδή ανέβαζα φωτογραφίες γενικά χωρίς να ακολουθώ κάποιο συγκεκριμένο στυλ. Ωστόσο πήρα πολλές ιδέες από άλλους λογαριασμούς με μίνιμαλ ή αφηρημένο ύφος, γιατί θεώρησα πως αυτό μου ταίριαζε κιόλας. Μου δόθηκε κι ένα κίνητρο, θέλησα να ακολουθήσω κι εγώ μια φωτογραφική γραμμή στον λογαριασμό μου, να υπάρχει αρμονία λήψεων. Πλέον ακολουθώ ένα στυλ πιο αφηρημένο, πιο εναλλακτικό, με περισσότερη φαντασία χωρίς όμως να είμαι απόλυτος πάνω σε αυτό.

Στη φωτογραφία δεν μου αρέσει η βαβούρα. Δεν θα ήθελα να βγάλω ένα πορτραίτο σε ένα χώρο με κόσμο και πολλά αντικείμενα. Θέλω να εστιάσω στο άτομο που φωτογραφίζω, συνήθως σε μονόχρωμο φόντο. Επιπλέον με ενοχλεί στη φωτογραφία να μην έχει ευθυγράμμιση. Θέλω, ακόμη κι αν η λήψη έχει από το concept της μια κλίση, να διατηρούνται οι ευθείες γραμμές και να μη φαίνεται στραβή. Είμαι τελειομανής σε αυτό που κάνω.

Με εξιτάρουν οι φωτογραφίες που δείχνουν κάτι συνηθισμένο, με μια εντελώς άλλη οπτική. Όπως για παράδειγμα ένα πορτραίτο ατόμου με περιστροφή (rotation), που κάνει τη λήψη πολύ πιο ενδιαφέρουσα.

Παλιότερα χρησιμοποιούσα πολλά φίλτρα κι έκανα πολλή επεξεργασία στις φωτογραφίες μου, πράγμα πολύ λάθος. Με τον καιρό το έχω σταματήσει και κινούμαι σε black & white μοτίβα και λευκές, καθαρές λήψεις.

Δεν τραβάω αυτό που βλέπω, τραβάω αυτό που φαντάζομαι. Σκέφτομαι το «μετά» της λήψης, το τι θέλω εγώ να βγει και πώς θέλω εγώ να φαίνεται.

Φιλοδοξώ, αφού τελειώσω τη σχολή μου, να ασχοληθώ πιο επαγγελματικά με τη φωτογραφία με την παρακολούθηση σεμιναρίων ή και μαθημάτων, για να  αποκτήσω και μια εξειδίκευση πάνω σε αυτό. Μέσα σε εννέα μήνες δεν μπορεί κανείς να γίνει φωτογράφος, επομένως θέλω να πάρω κάποιες γνώσεις, προκειμένου να συνεχίσω τη φωτογραφία πιο σωστά.

Η φωτογραφία για μένα είναι με μια λέξη χαλάρωση. Είναι η «πόρτα» που ανοίγω για να δω τι θέλω να δω στον κόσμο. Μια «πόρτα» που ξεφεύγει από τον πραγματικό κόσμο και με μεταφέρει στη φαντασία.

DJ3A3836

Φένια Ζάννη

INSTAGRAM
FOLLOW DIDEE