Στο “Dogville” της Έφης Γούση

Dogville ή αλλιώς η ταινία του 2003 που κατέταξε τον Λαρς Φον Τρίερ στην ιστορία του κινηματογράφου, με την Νικόλ Κίντμαν στον πρωταγωνιστικό ρόλο να δίνει ίσως την καλύτερη και πιο απαιτητική ερμηνεία της καριέρας της. Για όσους δεν θυμούνται, η ίδια η ταινία γυρίστηκε με πλήρως θεατρικό τρόπο, με παντελή απουσία σκηνικών και τους τοίχους του “αμαρτωλού” Dogville ζωγραφισμένους με κιμωλία στο πάτωμα.

Το σινεμά γίνεται θέατρο και το θέατρο σινεμά, στην φετινή μεταφορά του κλασικού πλέον έργου του ανατρεπτικού Τρίερ στο θέατρο Ακροπόλ. Το δύσκολο αυτό εγχείρημα της σκηνοθεσίας και της δραματουργικής επεξεργασίας αναλαμβάνει η Έφη Γούση, βασιζόμενη στη μετάφραση που πραγματοποίησε ο Αντώνης Γαλέος επάνω στη θεατρική διασκευή του Κρίστιαν Λόλλικ. Και τα κατάφερε περίφημα, με νέες ιδέες, κέφι και βαθιά άποψη για τη μεταφορά του κινηματογραφικού έργου στη σκηνή του θεάτρου.

12357085_1511869942440531_5649555345585636870_o

Ένα μεγάλο πλαστικό κουτί στο κέντρο της σκηνής του θεάτρου Ακροπόλ είναι η πόλη του Dogville. Μια πόλη γνώριμη αλλά και ξένη, μια πόλη κοντινή αλλά και απόμακρη, όπου καθένας θα μπορούσε να τοποθετήσει τον εαυτό του κάπου μέσα στα όσα θα συμβούν ανάμεσα στην πρωταγωνίστρια και τους κατοίκους της. Μια πόλη στη μέση του πουθενά, “όπου ο ουρανός δεν βρέχει δώρα” και στην οποία θα καταφύγει η Γκρέις για να σωθεί από τους γκάνγκστερς που την κυνηγούν. Εκεί, που θα πρέπει να πληρώσει αντάλλαγμα για την παραμονή της, προσφέροντας αγόγγυστα την εργασία της στους κατοίκους της πόλης. Μια επιλογή, που αρχικά την ευχαριστεί και την κάνει να νιώθει ηθικά αποδεκτή και κοινωνικά χρήσιμη, μια επιλογή που στην πορεία αποδεικνύεται καταστροφική τόσο για την ίδια όσο και για τους “εργοδότες” της. Όταν οι κάτοικοι του Dogville καταλήξουν στην απόλυτη εκμετάλλευση της Γκρέις, οι ρόλοι αλλάζουν δραματικά, οι θύτες γίνονται θύματα και η ανθρώπινη φύση δείχνει το πραγματικό της πρόσωπο.

Στην θεατρική παράσταση της Γούση, τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Γκρέις αναλαμβάνει η Γιούλικα Σκαφιδά, η οποία έχει να αναμετρηθεί με το καλό και το κακό, με τον ίδιο της τον εαυτό, με τη δυσκολία της σταδιακής μετατροπής της από θύμα σε σκληρό θύτη που θα δώσει την “κάθαρση” αλλά και την τελική απάντηση σε όλα όσα διαδραματίζονται επάνω στη σκηνή. Ίσως περισσότερο σκληρή σε σημεία από αυτό που απαιτεί ο εύθραυστος ρόλος της Γκρέις, η Σκαφιδά αποδεικνύεται δυνατό χαρτί για την παράσταση, αποδίδοντας εμφανισιακά, κινησιολογικά και φωνητικά. Οι υπόλοιπες ερμηνείες, κινούνται εύστοχα αλλά μέσα στα πλαίσια της ομοιογένειας, με ωραία ευρήματα επί σκηνής εκ μέρους της σκηνοθέτιδας, όπως η έξυπνη κατανομή των ηθοποιών στο χώρο, η αποστασιοποίηση, το επιβλητικό κουτί, οι φωτισμοί της Ελίζας Αλεξανδροπούλου και τα κοστούμια της Δάφνης Ηλιάκη.

Η Έφη Γούση καταφέρνει να μεταδώσει μέσα από την δραματουργική της επεξεργασία τον κύριο κορμό του έργου, ενώ αποδεικνύει πως η παράλληλη ενασχόλησή της με την φωτογραφία, της δίνει ένα ξεκάθαρο προβάδισμα στο σωστό στήσιμο της αισθητικής, των σκιών και της ατμόσφαιρας της παράστασης. Πραγματοποιώντας μια έντιμη προσπάθεια, αποδίδει ένα έργο δύσκολο, σύγχρονο και ενδιαφέρον με πρωτότυπο τρόπο και εύστοχα ευρήματα, δημιουργώντας μια πρόταση, άξια θέασης και καλλιτεχνικής αναφοράς.

Μην το χάσετε!

Συντελεστές:

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Λαρς Φον Τρίερ
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ: Κρίστιαν Λόλλικ
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Αντώνης Γαλέος   
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ / ART DIRECTION / ΔΡΑΜΑΤΟΥΡΓΙΚΗ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ: Έφη Γούση  
ΜΟΥΣΙΚΗ: Nalyssa Green
ΚΙΝΗΣΙΟΛΟΓΙΑ / ΒΟΗΘΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ: Βαγγέλης Τελώνης  
ΣΚΗΝΙΚΑ: Ήρα Σπαγαδώρου  
ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Δάφνη Ηλιάκη
ΦΩΤΙΣΜΟΙ: Ελίζα Αλεξανδροπούλου
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ-ΒΙΝΤΕΟ: Έφη Γούση

ΠΑΙΖΟΥΝ:
Ευθύμης Ζησάκης  
Μιχάλης Λεβεντογιάννης
Ρομάνα Λόμπατς
Γιώργος Νούσης

Δημήτρης Πασσάς  
Γιούλικα Σκαφιδά 
Πηνελόπη Τσιλίκα  

Θέατρο Ακροπόλ, Ιπποκράτους 9-11, Αθήνα
Παραστάσεις: Παρασκευή & Σάββατο 00.00 (μεταμεσονύκτιες), Δευτέρα & Τρίτη 21.30

Your email address will not be published. Required fields are marked *

INSTAGRAM
FOLLOW DIDEE