Ο Δημήτρης Βαβάτσης δεν φοβάται το αίμα…

• Interview Νατάσα Κούμη

…και η τελευταία μικρού μήκους ταινία του (βλ. Carnivore | Σαρκοβόρος) το επιβεβαιώνει και με το παραπάνω. Ο Δημήτρης σπούδασε Κινηματογράφο στη σχολή Καλών Τεχνών της Θεσσαλονίκης και είναι λάτρης των ταινιών τρόμου. Ενός είδους που στην Ελλάδα δεν είναι τόσο σύνηθες να καταπιάνονται οι κινηματογραφιστές.

 

«Η ταινία (βλ. Carnivore | Σαρκοβόρος) είναι μια μικρού μήκους 28 λεπτών και πρόκειται για ένα συνονθύλευμα διαφόρων ειδών τρόμου όπως η ταινία εκδίκησης (revenge), το exploitation, το torture porn, το splatter-gore και το home invasion. Ένα παιδί το οποίο γίνεται μάρτυρας της δολοφονίας των γονιών του και μεγαλώνοντας θέλει να πάρει εκδίκηση. Η φεστιβαλική πορεία της ταινίας μόλις ξεκίνησε – μέχρι στιγμής έχει προβληθεί σε δύο ελληνικά φεστιβάλ (κερδίζοντας το Βραβείο Καλύτερης Ελληνικής Ταινίας Μικρού Μήκους στο ένα εκ των δύο -βλ. Φεστιβάλ Fright Nights της Αθήνας-) και σε ένα του εξωτερικού.»

1421139_311252905733753_8639945157274556723_o

«Αγαπημένοι μου σκηνοθέτες είναι οι: Tobe Hooper ο οποίος έδειξε το δρόμο για την εξέλιξη των slasher, Lucio Fulci ο οποίος έκανε κυρίως b-movies και δημιούργησε ένα ρεύμα ιταλικού horror-splatter, Mario Bava ο οποίος βάφτισε το ιταλικό υποείδος τρόμου giallo, Ruggero Deodato που με τα cannibal movies του σόκαρε ολόκληρη την Ευρώπη μερικές δεκαετίες πριν, ο Ιάπωνας Takeshi Kitano που χρησιμοποιεί τη βία σαν λύση σε πολλές ταινίες του, ο Wes Craven , ο George Romero, o Lars Von Trier. Και πολλοί άλλοι, φυσικά.»

«Ισχύει ότι στην Ελλάδα δεν συνηθίζεται η βία και η χρήση «αίματος» στις ταινίες. Ο λόγος είναι ότι δεν γίνονται αρκετές ελληνικές ταινίες τέτοιου είδους. Μέχρι στιγμής, έχουν γίνει ελάχιστες και ειδικά στον χώρο των ειδών που προανέφερα ίσως να μην έχει γίνει και ποτέ κάτι. Το θέμα είναι να ξεκινήσει όμως κάτι τέτοιο, χωρίς να υπάρχουν ενδοιασμοί και το περιτύλιγμα σοβαροφάνειας. Πρέπει να το στηρίξει το κοινό, ώστε να εμφανιστεί στην επιφάνεια και αυτό όπως  όλα τα υπόλοιπα είδη. Γιατί υπάρχει κοινό, όπως και δημιουργοί. Το ακραίο το ζούμε καθημερινά, σε πολλές μορφές. Τα σχόλια που δέχομαι είναι, συνήθως, πολύ θετικά. Επειδή είναι κάτι διαφορετικό μεν, αξιοπρεπές δε. Τα αρνητικά σχόλια αφορούν κυρίως το ακραίο περιεχόμενο και τις σκηνές που σοκάρουν και, μερικές φορές, προσβάλλουν αρκετούς. Όλες οι απόψεις είναι ευπρόσδεκτες. Οι λέξεις «ακραίο» και «προσβλητικό» ήχουν ωραία στα αυτιά μου. Το «χυδαίο» μόνο με ενοχλεί – το οποίο, θέλω να ελπίζω, κατάφερα να αποφύγω.»

«Κορυφαίο δημιουργό ταινιών thriller θεωρώ τον Dario Argento, καθώς εξέλιξε το είδος των ταινιών giallo και έφτασε τον τρόμο σε άλλο επίπεδο. Συνδύασε το noir στοιχείο με το θρίλερ αγωνίας και το σασπένς, με το splatter και την άκρατη στυλιζαρισμένη βία. Το αστυνομικό thrileer συνάντησε το horror και το φανταστικό μερικές φορές και όλα αυτά σε μια σκοτεινή ατμόσφαιρα και ιδιαίτερη φωτογραφία. Η χρήση της μουσικής παίζει καθοριστικό παράγοντα όπως και τα σπέσιαλ εφέ της εποχής. Φυσικά η σκηνοθετική του ματιά διέδωσε ένα ρεύμα το οποίο μόλις είχε προλάβει να ξεκινήσει ο Bava και όλα  τα μεταγενέστερα αμερικάνικα slasher έχουν δανειστεί το ύφος και το στυλ τους σε αυτούς του δύο ιταλούς σκηνοθέτες.»

carnivore

«H ανάδειξη του greek weird cinema βοήθησε στο να ακουστούν περισσότερο οι ελληνικές ταινίες στο εξωτερικό. Είναι ένα στυλ κινηματογράφισης το οποίο είναι πολύ ιδιαίτερο και πολύ προσεγμένο. Θεωρώ όμως ότι έχουν χώρο και άλλου είδους ταινίες. Η αγορά των ταινιών τρόμου είναι τεράστια, τα φεστιβάλ τρόμου είναι άπειρα – αναλογικά με τα υπόλοιπα είδη. Για ποιο λόγο λοιπόν να μη γίνει μια προσπάθεια και για κάτι τέτοιο; Οι δυνατότητες υπάρχουν.»

«Μπορείς να βρεις έτοιμο «αίμα» από συγκεκριμένες εταιρείες αλλά μπορείς να φτιάξεις και μόνος σου. Ναι, το χρώμα ζαχαροπλαστικής κάνει θαύματα – σε συνδυασμό με κάποια ακόμα υλικά.»

«Υπάρχει ένας συγκεκριμένος πυρήνας συνεργατών, ωστόσο επιδιώκω να συνεργάζομαι και με καινούριους ανθρώπους γιατί, πρώτον, μαθαίνω από αυτούς και, δεύτερον, το άθλημα αυτό είναι ομαδικό. Με εκπλήσσει και, ταυτόχρονα, με συγκινεί όταν άνθρωποι που δεν παρακολουθούν τα συγκεκριμένα είδη, με επιστεύονται.»

«Το thriller δίνει πολύ μεγάλη βάση στη μουσική επένδυση και στο sound design. H μουσική μπορεί να απογειώσει μια σκηνή, μια ταινία ολόκληρη, να προωθήσει την αφήγηση και να συμβάλλει στην άνοδο του σασπένς – κύριο συστατικό του είδους.»

«Είμαι αισιόδοξος για το μέλλον του ελληνικού κινηματογράφου, γιατί καταρχάς υπάρχουν πάρα πολλοί αξιόλογοι κινηματογραφιστές. Όταν υπάρχει αλληλοϋποστήριξη και συνεργασία θεωρώ ότι γίνονται εξαιρετικά πράγματα. Και έπονται ακόμα καλύτερα.»

 

Νατάσα Κούμη

INSTAGRAM
FOLLOW DIDEE