Short Stories of Wonderful Volcanos ή αλλιώς Το Ηφαίστειο Luna

• Interview | Photography Natasa Koumi

Αν δεν ήταν κορίτσι, θα ήταν ηφαίστειο. Κι αν δεν ήταν ηφαίστειο, τότε θα ήταν σίγουρα έργο τέχνης. Ο λόγος για την Luna Stoner, κατά κόσμον Άννα Παπαθανασίου, φωνή των Puta Volcano και όαση μέσα στο χάος αυτής της πόλης.

«Με θυμάμαι μικρούλι να κάνω βαρελάκια με τον αδερφό μου σε μια καταπράσινη πλαγιά, να φτιάχνουμε φλογέρες από στάχυα και μικρά tipi από κλιματόβεργες και φύλλα. Λίγο πιο πέρα υπήρχε ράντσο με άλογα ιπποδρόμου (ξεχωριστή στιγμή όταν ένα από αυτά με σήκωσε με το στόμα του από την κουκούλα του μπουφάν μου). To σχολείο για ‘μένα ήταν το καθαρτήριο της κόλασης. Η ύψιστη καταδίκη μου θα ήταν να επιστρέψω σ’ αυτό το πανάθλιο μέρος (τρία μέρη για την ακρίβεια, δεν στέριωνα πουθενά το έρημο), επομένως σ’ αυτό το purgatory era η μόνη μου επιλογή ήταν να το μετατρέψω σε κάτι λιγότερο οδυνηρό – ζωγράφιζα και ζωγράφιζα, θρανία, βιβλία, τετράδια, τα χέρια μου, τα μούτρα του διπλανού όταν κοιμόταν, την πλάτη της μπροστινής και όλο αυτό το έσπαγα με καμια πιανιστική performance σε εθνικές επετείους, γιορτές και πανηγύρια.»

luna1

«Ένα γεγονός που αποτελούσε πάντα μικρή απόλαυση για μένα ήταν οι ασκήσεις σεισμού. Υπήρχε δράση, κινητικότητα, ελαφρύς πανικός, οχλοβοή (κάτι σαν φεστιβαλάκι, ρε παιδί μου). Επίσης ήταν και μία πολύ καλή ευκαιρία για ανελέητο profiling των συμμαθητών, κατάταξη σε κατηγορίες όπως ο “ψύχραιμος”, ο “αρχηγός”, ο #χέστηκαδενπανακαείτοσύμπαν, ο “οπορτουνιστής” και άλλα πολλά.»

«Δεν ανέφερα τυχαία τον όρο “φεστιβαλάκι”. Από τότε κατάλαβα ότι υπάρχει ζωή κάπου εκεί έξω! Το είχα χαμπαριάσει από κασέτες που κυκλοφορούσαν. Sonic Υouth, Nirvana (κράτησα τον Cobain έναν ακόμα χρόνο στη ζωή, μου φαινόταν τραγικά άδικο να έχουν πεθάνει όλοι μου οι ήρωες, για ‘μένα λοιπόν ο άνθρωπος αυτός απεβίωσε το ’95), punkoramata και θάματα.»

luna2jpg

«Aπ’ όταν ήμουν μικρό, μικρότατο παιδί, είχα πρήξει τη δόλια μάνα να κάνω μουσική, κοπάναγα το πιάνο της, το έδερνα αλύπητα μέχρι που ενέδωσε. Αυτό ήταν, η μουσική! Είχε και πολλή μελέτη μετέπειτα από πίσω, κάτι το οποίο δεν είχα υπολογίσει αλλά δε βαριέσαι. Η μουσική -και δη η κλασική- ήταν, είναι και θα είναι για ‘μένα στα τρία πρώτα στοιχεία που χρειάζομαι για να τα βγάλω πέρα, ήταν και είναι μια γλώσσα την οποία αντιλαμβάνομαι πιο αυτόματα και από τον λεκτικό κώδικα. Το τραγούδι ήταν απ’ την άλλη, όχι μορφή τέχνης, αλλά φυσικός τρόπος επικοινωνίας και εκτόνωσης. Τραγουδούσα μόνη μου από μουσικές διαφημιστικών σποτ μέχρι σμυρνέικα μοιρολόγια, σαν μαγνητοφωνάκι.»

«Από την άλλη άκρη του σπιτιού, ο αδερφός μου έπαιζε κιθάρα με μανία. Όταν, λοιπόν, επήλθε ανακωχή μετά από αιματοβαμμένους καβγάδες και άπειρο ξύλο, αποφασίσαμε να ενώσουμε τις μουσικές δυνάμεις μας, κάτι που στάθηκε καταλυτικό στην μέχρι σήμερα σχέση μας. Αρχίσαμε να φτιάχνουμε σχηματάκια και να πειραματιζόμαστε (με σταθερά πάντα την κοινή μας πορεία). Και κάπως έτσι γεννήθηκαν και οι Puta Volcano, όπου μέσα στα χρόνια κατέληξαν να έχουν την σημερινή τους μορφή. Ήταν κάτι που ήρθε φυσικά και κινείται αργά και σταθερά. Σήμερα, λοιπόν, αναμένουμε το mastering και την κοπή της δεύτερης δουλειάς μας με τίτλο The Sun, που θα κυκλοφορήσει μέσω της Frontyard, ενώ είναι σχεδόν έτοιμη και η κυκλοφορία του πρώτου μας official videoclip σε σκηνοθεσία Χρήστου Σαρρή.»

«Από τα θρανία πέρασα στα τελάρα και στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Ήταν κάτι που επίσης ήξερα ότι ήθελα να κάνω (ως παιδάκι ήθελα να ακολουθήσω το επάγγελμα είτε του εγκεφαλοχειρούργου, είτε του εικαστικού -στην πορεία είδα ότι μάλλον δεν τα είχα υπολογίσει και πολύ σωστά με το πρώτο-, συνειδητοποίησα όμως ότι το ένα είναι η πρακτική εφαρμογή, ενώ το δεύτερο η μεταφορική μετασχηματιστική δύναμη του νου, so why the heck not?). Πλέον, έχω καταλήξει να ασχολούμαι με την γλυπτική (σε μορφή installation κυρίως) και με τις video performance (που για μένα αντιπροσωπεύουν έναν κινούμενο πίνακα με υποτυπώδες storytelling και απόκοσμους ήρωες). Αυτές τις ημέρες τρέχει (μέχρι και τις 28 Δεκεμβρίου) η ομαδική έκθεση Body οf Work sto Base Gallery του Booze Cooperartiva, όπου παρουσιάζω μέρος της πιο πρόσφατης δουλειάς μου.»

luna_stoner_didee_1a

«Τι μπορεί να κατευνάσει το ηφαίστειο Luna; Νομίζω πως πρέπει να μάθω να ελέγχω το μυαλό μου καλύτερα απ’ ό,τι με ελέγχει αυτό και να είμαι σε θέση σεβασμού απέναντι σ’ εμένα και τους γύρω μου. Η κατάκτηση της εσωτερικής ηρεμίας, της αρμονίας και η αποφυγή υπερβολών οφείλει να είναι βασική επιδίωξη (λες και δίνω μεθαύριο για δίπλωμα γιόγκι, ήμαρτον τί @#$%^&* λέω, Θε μου -τίποτα, όταν τσαντίζομαι είμαι για κλουβάκι, νάρκωση και φίμωτρο και μετά βλεπουμε).»

Your email address will not be published. Required fields are marked *

INSTAGRAM
FOLLOW DIDEE