Νίκος Γκέλια & Κώστας Νικούλι

• Interview Konstantinos Danos • Photography Ioanna Chatziandreou

 


Οι πρωταγωνιστές της καινούριας ταινίας του Πάνου Χ. Κούτρα, Xenia, μιλούν για την εμπειρία τους, για τις σκηνές που δεν θα ξεχάσουν ποτέ και για τα δύο μεγάλα κεφάλαια της ταινίας, την οικογένεια και τον ρατσισμό.


Τις καλύτερες εντυπώσεις έχει αφήσει σε κοινό και κριτικούς η ελληνική ταινία Xenia του Πάνου Χ. Κούτρα. Ο 22χρονος Νίκος Γκέλια (Όντι) και ο 20χρονος Κώστας Νικούλι (Ντάνι) είναι δύο αδέρφια που μετά τον θάνατο της Αλβανίδας μητέρας τους, ξεκινούν ένα ταξίδι στην επαρχία με σκοπό να βρουν τον Έλληνα πατέρα τους, που τους είχε εγκαταλείψει σε πολύ μικρή ηλικία. H ταινία πέρασε από το κόκκινο χαλί του Φεστιβάλ Καννών και η συνέχειά της γράφεται με διθυραμβικά σχόλια και κριτικές.

xenia-didee.gr-7 xenia-didee.gr-8 xenia-didee.gr-4

Πώς προέκυψε η συνεργασία σας με τον σκηνοθέτη Πάνο Κούτρα;
Nίκος Γκέλια Βρισκόµουν στο πρώτο έτος της Δραµατικής Σχολής της Αγίας Βαρβάρας, όταν ήρθε µια εταιρεία κάστινγκ για να βιντεοσκοπήσει τους σπουδαστές για το αρχείο της. Ο Πάνος πήγε στην εταιρεία και ζήτησε Αλβανούς δεύτερης γενιάς, από ηλικίες 16 έως 21 ετών, για την ταινία του. Έτσι µε πήραν τηλέφωνο και έπειτα από πολλές συναντήσεις και οντισιόν, είτε µόνος µου, είτε µε το Κώστα, τον Οκτώβριο του 2012 καταλήξαµε µαζί.
Kώστας Νικούλι Όλα ξεκίνησαν τον Νοέμβριο του 2011, όταν ο Πάνος έψαχνε Αλβανούς ηθοποιούς για την καινούρια του ταινία. Εγώ εκείνη την περίοδο ήμουν ήδη έτοιμος να κυνηγήσω μια καριέρα στον χώρο, οπότε σκέφτηκα «Τι έχω να χάσω;» και πήρα τηλέφωνο για να συμμετάσχω στα δοκιμαστικά. Κάπως έτσι, η μία οντισιόν έφερε την άλλη, μέχρι που τον Οκτώβριο του 2012 κλείσαμε την δουλειά και ξεκινήσαμε πρόβες.

 

Υπήρξε δεύτερη σκέψη πριν πείτε το οριστικό ναι;
Νίκος Γκέλια Επειδή, ο Πάνος µας αφηγήθηκε την ιστορία πριν µας δώσει το σενάριο και µας έβαλε µέσα στον κόσµο του Xenia και στο όραµά του, δεν είχα ενδοιασµούς γι’ αυτή την απόφαση, παρά µόνο µια τεράστια περιέργεια και πολλή διάθεση να µπω στον χώρο του κινηµατογράφου, όπως επίσης και να συνεργαστώ µε τον Πάνο.
Κώστας Νικούλι Υπήρξε σίγουρα μια δεύτερη σκέψη αρχικά, διότι η συμμετοχή μου στην ταινία θα σήμαινε την πλήρη απουσία μου από την σχολή και τα μαθήματά μου. Ο ρόλος του «Ντάνι», όμως, με κέρδισε και οι προβληματισμοί μου διαλύθηκαν! Κυρίως, γιατί ο Πάνος είναι ο «Πάνος» και δεν μπορείς να αρνηθείς σε ταινία του Κούτρα!

 

Ξεχωρίζετε κάποια σκηνή κατά την διάρκεια των γυρισμάτων που να σας δυσκόλεψε ή να σας έχει σημαδέψει;
Νίκος Γκέλια Τώρα που το σκέφτοµαι, υπάρχουν δυο – τρεις σκηνές οι οποίες µου έρχονται στο µυαλό. Το πιο διασκεδαστικό κοµµάτι είναι η σκηνή που τα δύο αδέρφια αρχίζουν να χορεύουν το Rumore και βλέπεις ένα ολόκληρο συνεργείο πίσω από την κάµερα να χορεύει και αυτό µαζί σου και να τραγουδάει. Από την άλλη, µια δύσκολη σκηνή ήταν η µέρα που είχαµε εξωτερικό γύρισµα στο Τμήμα Αλλοδαπών. Όπως και αµέσως µετά, µια σκηνή πάλης στο Paradiso, όπου ο Κώστας ήταν άρρωστος µε 40 πυρετό και εγώ από το πρωί µε µια µόλυνση στο µάτι. Φαντάσου έναν κλειστό χώρο, µε 30 άτοµα συνεργείο και χωρίς εξαερισµό για να μην επηρεάζεται η ηχοληψία… Αφόρητο!
Κώστας Νικούλι Θα έλεγα την σκηνή που χορεύουμε το Rumore της Rafaella Carra, όπου υπήρξε μια τρομερή ενέργεια κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων από όλο το συνεργείο, σε τέτοιο επίπεδο που σε κάνει να μην θέλεις να σταματήσεις! Επιπλέον, ήταν μια τρομερή σκηνή για τα δύο αδέρφια, διότι είναι η σκηνή της αποδοχής του ενός από τον άλλον και το κομβικό σημείο που επιλέγουν να συνεχίσουν τις ζωές τους μαζί!

 

Στην ταινία, η οικογένεια παίζει έναν ιδιαιτέρως σημαντικό ρόλο. Εσείς τί αποκαλείτε οικογένεια;
Νίκος Γκέλια Οικογένεια είναι οι άνθρωποι που επιλέγεις να βάλεις στην ζωή σου και στην πραγµατικότητά σου. Άνθρωποι µε τους οποίους µοιράζεσαι πάθη, άγχη και προβλήµατα ζωής, αλλά και χαρές, δηµιουργίες και καταστάσεις. Για εµένα, η οικογένεια είναι κάτι το οποίο θα έπρεπε να επιλέγεται.
Κώστας Νικούλη Aποκαλώ οικογένεια όποιον στέκεται δίπλα μου και με βοηθάει να συνεχίσω να μάχομαι.

 

Ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο του φιλμ είναι ο ρατσισμός. Έχετε έρθει ποτέ αντιμέτωποι με αυτόν;
Νίκος Γκέλια Κάθε παιδί που είναι µετανάστης δεύτερης γενιάς έχει δεχθεί έναν φυλετικό ρατσισµό -και όχι µόνο. Λογικό είναι να είµαι και εγώ «θύμα» αυτής της κατάστασης, ειδικά όταν πρωτοήρθα στην Ελλάδα, αφού ο ρατσισµός για τους Αλβανούς είχε ήδη εδραιωθεί στην κοινωνία. Ειδικά, στην παιδική μου ηλικία ήταν πιο δυνατός. Αργότερα, καθώς περνούν τα χρόνια, «χτίζεις» και µια λογική απέναντι στα πράγµατα και έναν χαρακτήρα απέναντι στους ανθρώπους. Κατά κάποιον τρόπο, κερδήθηκε ο αλληλοσεβασµός.
Κώστας Νικούλι Ναι, έχω υπάρξει κάποιες φορές τόσο σε θέση θύματος, όσο και σε ρόλο θύτη… Πιστεύω πως όλοι μέσα μας κρύβουμε έναν «μικρό ρατσιστή», αλλά στην διάρκεια της ζωης μας πρέπει να εκπαιδευτούμε και εκπολιτιστούμε για να φτιάξουμε τις σχέσεις μας. Παντού υπάρχει ρατσισμος και αρχικά με το «ξένο». Θεωρώ, ότι αυτό προκαλείται από φόβο αντιμετώπισης που σύντομα εξελίσσεται έντονα σε βίαιες καταστάσεις και συμπεριφορές. Πιστεύω πως κάθε φορά, το πρόσωπο του «εχθρού» αλλάζει και θα βρίσκουμε πάντα τον… διαφορετικό για να προβάλλουμε πάνω του τον χειρότερό μας εαυτό.

 

Μπορείτε να εντοπίσετε ομοιότητες ή θεμελιώδεις διαφορές με τους χαρακτήρες που υποδύεστε;
Νίκος Γκέλια Στην πραγµατικότητα, µε τον «Οδυσσέα» δεν διαφέρουµε και πολύ. «Μεγαλώσαµε» και οι δύο πριν από την ώρα µας, αφού έπρεπε να δουλέψουµε πριν από την καθορισµένη ηλικία. Έχω βιώσει τον ρατσισµό, όπως και εκείνος, και έχω την ίδια αίσθηση για την ζωή όπως και αυτός: Ότι πρέπει, δηλαδή, να παλεύεις για το καθετί στην ζωή σου. Η κυρίαρχη διαφορά µας είναι ότι εγώ δεν έχω τόσο τέλεια φωνή.
Κώστας Νικούλι Ο «Nτάνι» είναι ένας χαρακτήρας που ανακαλεί συνεχώς τη παιδικότητά του και που παίρνει πάντα αυτό που θέλει, με τρόπους αρκετά χειριστικούς. Εγώ, ίσως να έχω την παιδικότητά του, αλλά δεν είμαι χειριστικός με τους ανθρώπους… Όχι σε τέτοιο βαθμό τουλάχιστον! Δεν έχω, όμως, και το «νεύρο» του Ντάνι που τον κάνει να μην τα παρατάει. Σίγουρα μου λείπει και το gay στοιχείο του χαρακτήρα, αλλά σε αυτό με βοήθησε πολύ ο Πάνος, ώστε να βρω μια κατεύθυνση και να μην παρουσιαστώ ως καρικατούρα.

 

Περιγράψτε μου την εμπειρία σας από το Φεστιβάλ των Καννών.
Νίκος Γκέλια Μια πολύ δυνατή εµπειρία που θα µείνει χαραγµένη στην μνήμη μου για την υπόλοιπή μου ζωή. Στην ουσία, ζήσαµε από κοντά αυτό που τόσα χρόνια βλέπαµε στην τηλεόραση. Διάσηµοι, φώτα, δηµοσιότητα και τόσο πολύς κόσµος. Η αίσθηση τού να περπατάς πάνω στο κόκκινο χαλί για να δεις την ταινία για πρώτη φορά, είναι µια ανάµνηση που δεν θα ξεχάσω ποτέ.
Κώστας Νικούλι Οι Κάννες ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία που θα μου μείνει αξέχαστη -αυτό είναι το μόνο σίγουρο! Πρόκειται, όμως για κάτι τόσο μεγάλο που δεν υπάρχουν λέξεις για να το περιγράψει κανείς. Το καλύτερο ξεκίνημα που θα μπορούσε να έχει ένας ανερχόμενος ηθοποιός.

 

Ποιο είναι το συναίσθημα που θα ήθελες να μείνει στον θεατή μέσα από αυτή την ταινία;
Νίκος Γκέλια Α, πάρα πολύ απλό! Να προσπαθήσει να κάνει το όνειρό του πραγµατικότητα. Να χορέψει! Να τραγουδήσει! Να πάει σε ένα δάσος και να τρέξει. Γενικά, να αφήσει τον εαυτό του ελεύθερο!
Κώστας Νικούλι Να φύγει από την αίθουσα με χαμόγελο, βασικά! Αλλά να μην ξεχάσει τις δυσκολίες που του διηγηθήκαμε και να προβληματιστεί, ίσως, και λίγο.

 

Τί γεύση σου έχει μείνει από αυτή την δουλειά;
Νίκος Γκέλια Ότι στάθηκα πάρα πολύ τυχερός που γνώρισα τον Πάνο και τον Κώστα και που µαζί κάναµε ένα ταξίδι που δεν θα ξεχάσω ποτέ.
Κώστας Νικούλι Το ότι γνώρισα φωτεινούς και χαρούμενους ανθρώπους, όπως ο Πανος και ο Νικος, που με κάνουν να σκέφτομαι πως δεν μετάνιωσα ούτε στιγμή για την επιλογή μου. Θα κρατήσω και την δύναμη -και την δυναμική- όλου του συνεργείου, γιατί μαζί καταφέραμε κάτι που θα μείνει στην ιστορία. Μια πολύ όμορφη και πλούσια εμπείρια που θα μου μείνει αξέχαστη.

xenia-didee.gr

xenia-didee.gr-5

xenia-didee.gr3

Kωνσταντίνος Δανός

Your email address will not be published. Required fields are marked *

INSTAGRAM
FOLLOW DIDEE